Auteur: Michèle Grassi

Duikboot balena

Vrije ochtend in Cadzand maar die wordt snel ingevuld met o.a. het reddingsvlot op dek vast te sjorren en nog wat kleine klusjes.

Gisteren middag is Kurt nog eens in de mast getrokken door Stéphane, gelukkig maar tot de eerste zaling, omdat het vlaggelijnknoopje los gekomen was.

Mooi en zonnig weer, wind W, misschien later zuidwest 4/5, het zou wel weer eens pittig kunnen zijn. We gooien los rond 13u15, worden uitgezwaaid door de  saltwater-crew, ons doel vooropgesteld is Duinkerken… Misschien Nieuwpoort, hangt van de sea state af .

Opnieuw gereefd zeilen we zo scherp als mogelijk, richting Zeebrugge. We weten snel dat het opnieuw een ‘natte’ trip zal zijn. Golven tot Zeebrugge zijn ok, een halfuur later wordt reef 2 gelost, maar dat is niet de juiste keuze. De autopilot heeft het te zwaar met koers te houden, dus reef er terug in…

Wanneer we bij Oostende zijn en het tij goed stroomt, dus tegen de wind, ervaren we regelmatig echte duikvluchten… Veel buiswater dus, zowel over stuur- als over bakboord… we proberen enkele filmpjes te maken maar het blijft moeilijk als je zo’n gang maakt.  De wind neemt nog toe en krimpt nog wat, zodat Duinkerken uit het vizier geraakt. We beslissen om toch nog een Belgische zeehaven aan te lopen, zeer lang geleden dat we nog eens in Nieuwpoort waren.

Er is geen havenmeester meer in de RYCN, en we meren af op de bezoekerssteiger, nog net de lengte vrij voor ons. Het is rond 21 u eer alles opgerommeld is en we eten nog een salade in de kuip. Het is bijna volle maan en als we rond 22u30 binnengaan, nog steeds niet donker.

Eerste zeemijlen

Rustig geslapen aan het Veerse remmingwerk, het is nog wat behelpen want alles staat niet zoals het hoort. Daar heb ik tijd voor tijdens de ‘blauwe golf’ van 10u37 van Middelburg tot Vlissingen:  één van de acht dagelijkse doorvaarten die georganiseerd worden zodat de pleziervaarders samen in ongeveer een uur de verschillende bruggen kunnen passeren.

In Vlissingen aangekomen is het nog te vroeg om het tij op de Westerschelde mee te pikken naar zee, en zo varen we naar de wachtsteiger van het nieuwe haventje waar Saltwater afgemeerd ligt: ze hebben in deze haven overnacht en gaan ook de zee op, tot Cadzand… We gaan mee, een kort tochtje van ca. 9 mijl, de eerste zeemijlen dit jaar.

In de sluis van Vlissingen liggen we met enkele grote zeilboten, o.a. 2 Noorse jachten op weg naar Londen en een Grand Soleil 50-voeter, die ook richting Cherbourg gaat.

Het is mooi zonnig weer, al goed, aangename temperaturen, de wind is wel west, 4/5 bft, dus opkruisen. De golven vallen aanvankelijk goed mee, hier in de delta. Zeilen worden gehesen, het grootzeil gereefd, en dat is geen overbodige luxe. 

Enkele rakken later varen we rond 16 u. Cadzand binnen, met veel zoutwater overspoeld: veel lege boxen, dus plaats genoeg voor ons duo-konvooi.

We genieten bij Stéphane en Christel in de kuip van een aperitief met hapjes, en eten aan boord

Vertrekkensklaar dus vertrekken maar

Alles is aan boord of wordt vanavond nog meegenomen en ingeladen. We verliezen geen tijd om alles zijn plaats te geven, en vertrekken richting Veere… nog even aanmeren bij de Rabias, op 30 meter van onze box, en om 18u45 zijn we weg.

Tijdens het motortochtje hebben we tijd om wat te eten en alles op te bergen. Voorbij de sluis van Veere, vragen we toestemming om aan het remwerk af te meren, we liggen er helemaal alleen. We wandelen tot bij de Belgische ‘Veerse Vrienden’ en sluiten de eerste vakantie-avond af met lekkers en koffie.

Na een week puzzelen, alle weersites en hoeken van de Noordzee bestudeerd te hebben, besluiten om toch ons eerste gedacht te volgen, nl. Frankrijk – Bretagne. Oostkust UK en Schotland trokken weerkundig erg aan, met westelijke en zuidwestelijke winden, en werden als optie open gehouden, maar we lieten alle zeekaarten van dit gebied toch maar thuis ☺…

En route pour la Bretagne !

De Vakantie Voorbereidingen 2022 zijn in volle gang; Balena bleef afgelopen winter in het water, zodat we enkele ‘winter’-tochtjes maakten, naar Veere en Zierikzee…

De echte ravitaillering vindt pas tijdens het pinksterweekend plaats. De ‘klassieke’ lijstjes (drinken, droge voeding, kledij, ontspanning,…) worden boven gehaald en afgevinkt. Tegen zondagavond zijn we gerust gesteld. Het meeste heeft zijn plaats en er is nog een wat ruimte voor de allerlaatste zaken die pas volgende week meekomen.

Deze laatste werkweek is het vooral uitkijken naar de meteo-voorspellingen en daarmee gepaard gaande, een haalbaar bestemmingsdoel …

En dat is met stip bovenaan dit jaar : Bretagne, alleszins voorbij st. Malo want tot daar gingen we eerder in 2012, al 10 jaar geleden dus.

We hebben van verscheidene zeilvrienden al veel informatie en tips gekregen. Raoul en Lisette toonden ons hun foto-albums, Serge en Claire voegden pittoreske plaatsen ‘à visiter’ toe, en we hebben 2 sets nieuwe kaarten aangeschaft zodat we in de praktijk tot Douarnenez kunnen verkennen.

Maar zoals elke zeilerspost, eindigt deze met : ‘It all depends on the weather !’ Duimen jullie mee voor een beetje noorden- of oostenwind vanaf 12 juni ?dankuwel 😉!

Eens je na 7 weken thuis bent, gaat de tijd precies nog sneller… we zijn al 5 weken terug aan het werk, en hebben enkele weekends aan boord geweest.

Een weekendje opgerommeld, een weekend gezeild tot Burghsluis met Amazone en Vivre, een zaterdag rustig gevaren op het Veerse Meer met Danielle en Laurent, en een zaterdag gefeest voor een gouden jubileum.

Eindelijk heb ik ook onze zeilroute van dit jaar op een kaart getekend – ziehier de link naar googlemaps – ik hoop dat het te openen is :

https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=1ms8imikeQCNS16cglxVBV2YAaOvnh1Ig&ll=55.419972423913684%2C7.36066386577069&z=6

Veel wind maar meestal droog en zonnig donderdag, laatste rust- en poetsdag in Colijnsplaat… die afgesloten wordt in de Yachtclub.

Vrijdag op tijd uit de veren, vertrek om 8 u, en op het rokje gaat het (te) snel richting Zierikzee, om daar de opening van de Zeelandbrug om 8u55 door te varen. Het is duidelijk dat vele met ons vertrekken, het was de afgelopen dagen te veel wind.

Richting de Zandkreeksluis kruisen we op, enkel met de fok, niet de correcte zeilvoering maar zo lukt het ook. In de sluis veel volk, zoals verwacht, en veilig en wel arriveren na 7 weken na ons vertrek op ons vertrouwde plekje in Wolphaartsdijk.

Geen motorproblemen, uitzonderlijk mooi weer in Scandinavië, goede timing en geen Corona-perikelen… we hebben enkel een stootwil verloren tijdens een bumpy tocht…

Met de windvoorspellingen voor de komende dagen, kiezen we ervoor om nog niet naar de thuishaven te varen, want dat betekent dat de vakantie gedaan is, en we hebben nog bijna een week.

Colijnsplaat is een mooie haven, alles bij de hand, en op een paar uurtjes van Wolphaartsdijk.

We besteden deze dagen aan : boodschappen doen, oprommelen, bezoekje aan de jachtclub, de eerste zeeuwse mosselen eten in rest. De Schelde, kuip poetsen en waxen, yatzee spelen, haken (ikke, Kurt niet) wandelingen langs de Oosterschelde. En voor het eerst in 6 weken kijken we naar een film via canvas… Televisie mis je niet op vakantie.

Dinsdag regent het nog veel, woensdag is het droog in de namiddag maar het waait flink door.

• 

• 

• 

• 

Een grijzige droge ochtend, met de kennis dat het niet droog zal blijven. En veel wind verwachten we ook niet maar het tij pikken we wel op.

Vertrek om 8 uur, en eerste waypoint is de meldboei bij Sector Maasmond, op ca. 11 mijl. Op zee komen de eerste regenwolken al, ook bliksem en donder maar op afstand. Aan de Maasmond zien we pas op 2 mijl afstand een enorm werkschip liggen, en beseffen we dat de zichtbaarheid minder is dan we dachten. Maar het moet gezegd, het is enorm rustig.

En zo tuffen we rustig verder zuidelijk… Platte zee, gemakkelijk eten maken en wat oprommelen. Kurt doet de regenwacht 👏… We hebben alle tij mee, wat maakt dat we rond 14u30 al versast zijn bij de Roompotsluis, helemaal alleen en supersnel.

Nog een klein stukje tot Colijnsplaat en zo meren we veilig en wel af in een bekende Zeelandse haven, na, grof gerekend, zo’n 1.400 zeemijlen en 44 dagen. Maar onze vakantie is nog niet ten einde, we gaan nog even ‘uitrusten’ in Zeeland !

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Het gepland vertrek voor onze lange tocht is rond de middag, dan hebben we de ebstroom mee vanaf Borkum. In de voormiddag maak ik al een wok/pastagerecht klaar voor vanavond, dat dan enkel op te warmen is, en ook omelet voor de boterhammetjes. De oostelijke, voordewindse koers, betekent vaak een kwakkelkoers en dan sta ik liefst niet in de keuken.

Op de middag vertrekken we dus, zonnig en droog… Kurt had een reef in het grootzeil voorbereid, meteo geeft 4/5 tot 6 bft oostelijke wind, later noordoost. In het smalle Fischerbalje-vaarwater gaan de zeilen omhoog. De tweede reef komt erbij als we op zee zijn, het is het rustiger zeilen zonder de fok, want die klappert toch maar. Nadien toch maar de fok erbij met de boom erop. Het is leuk zeilen, er staan wel wat golven maar ze worden gemakkelijk genomen door onze stuurman, de autopilot. Na de 6 uren tij mee, komt het tij natuurlijk  ook tegen, dat is de Noordzee ! Afwisselend in de namiddag rusten we binnen wat, ’s avonds maak ik de pasta warm en eten we samen in de kuip. Ik ben van wacht tot na zonsondergang en Kurt is de nachtwacht, maar echt slapen doe ik ook niet. Er zijn fikse regenvlagen en mogelijk onweer voorspeld. Rond 2 uur vallen de eerste druppels, en met momenten valt het er flink uit. We zijn ondertussen wel gaan motoren want de wind is sterk afgenomen…

Kurt staat buiten, en op een bepaald moment is er bijna geen zicht meer, we zijn op minder dan een mijl van 3 kardinale boeien bij Texel, maar de verlichting zien we pas als we er veel dichter bij zijn… Vissers hebben we vannacht niet gezien, en dat is inderdaad wat onze buurman in Borkum voorspelde, omdat het een zaterdagnacht is (en de meeste vissers in NL vissen tot vrijdagavond, zeker die uit het Noorden en zeker de Urkse vissers).

Rond 4u30 begint het alweer licht te worden, spijtig genoeg hebben we geen vollemaan kunnen spotten. Het begint uit te klaren en we kunnen opnieuw zeilen. Kurt gaat slapen en met de ochtend komt er ook wat nevel, niet echt mist, eerder heiig. Terug motor als er geen zuchtje wind meer te vangen is … IJmuiden wordt voorbijgevaren en we blijven bij het plan om in Scheveningen te stoppen. De zee is plat en alles errond is gehuld in een witte waas, zeer vreemd. Tot stilaan de pier van de haven een vage contour krijgt.

We vragen een box aan de havenmeester, tja dat heb ik niet, even kijken… Toe meneer, zoek eens goed, slechts één nachtje en we willen rustig slapen na een nacht doorvaren. Ja hebbes dus, een kleine box maar genoeg voor ons. Na een verfrissende douche, en net terug aan boord, onweer en regen, maar een uur later is alles opgedroogd en we kunnen in een lekker zonnetje op ons terras eten.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Ondanks de minder rustige ligging aan de grote bewegende steiger, hebben we allebei geslapen als een roos ! Kurt merkt een lege box op vooraan aan de ingedeelde steiger, en omdat we een dag op Borkum blijven, verleggen we Balena. Meer comfort en minder lawaai, en de wetenschap dat er niemand naast je komt aanmeren als we straks weg gaan.

In de voormiddag maken we de planning voor de volgende dagen : dat ziet er niet fantastisch uit, ttz volgende week voor NL veel regen en bij momenten veel wind. Dat vergt onze aandacht en zal ons plan zeker beïnvloeden. Ofwel binnendoor staande mast route, ofwel op zee blijven maar vooral de zuid-westen winden volgende week moeten we dan voor zijn. We denken erover om morgenmiddag te vertrekken oostenwind 4/5, mogelijk 6), tij mee Borkum en dan de nacht door te zeilen, en zondag in IJmuiden of Scheveningen te arriveren… Even laten bezinken en vanavond nog eens het weer bekijken

In de namiddag nemen we de bus tot het stadje, het is warm maar grijs. Borkum is, zoals Norderney trouwens, een echt vakantie-eiland en dat merken we eens we in het centrum zijn. Het mooie witzanstrand is hier zeer breed, zeker nu met laagwater. Er liggen 2 kolonies zeehonden op de platen en de toeristen worden er niet bij gelaten; wel kan je vanaf een golfbreker de beestjes, met verrekijker liefst, gadeslaan. De wandelboulevard langs het strand is goed bevolkt, gezellige terrasjes met strandstoelen op corona-afstand, de stranden zelf met de typische strandkorven eveneens goed ingenomen…

We drinken een glaasje wit in een mooie strandkorf op het terras van een hotel. We kuieren wat in de winkelstraatjes, en belanden in rest. Meeresblick, dat een zeer goede Italiaans / Duitse keuken combineert. De naam van het restaurant doet dit natuurlijk niet vermoeden.

We hebben nog net de bus van 20 u retour, en sluiten de avond af met de dobbelstenen 😉… Alles klaar voor morgen vertrek rond de middag.

Een wekker die om 3u05 afloopt, dat pikt natuurlijk. Alles staat of ligt klaar voor een snel vertrek, kledij, water koken, boterhamdozen vullen voor als het te heftig zou zijn op zee.

We gooien los om 4 uur, nog donker natuurlijk, maar t zal vlug dag worden. Vanuit deze haven ben je meteen de Elbe op, enkele grote cargoschepen zien we arriveren, we varen aan de ‘groene’ boeienkant, op het zogenaamde fietspad, tussen de grote en kleinere groene boeien. Tot groene boei Elbe 1 is het ongeveer 18 mijl, en die zijn pal wind op de kop, dus op motor, we hebben hier tot 4 knopen stroom mee, wat maakt dat we dit stuk op iets meer dan 2 uur achter de kiezen hebben. Het is nog wel wat bumpy, maar niet zoals eergisteren toen we van Brunsbuttel kwamen. Het is droog en zacht weer, wel behoorlijk bewolkt, en dat de hele dag.

Na dit eerste motordeel gaan de zeilen op en met de noordwestelijke bries is het aandewinds zeilen, maar de stroom die nu tegen staat, verplicht ons om nog om te motoren. Rond 11 uur wakkert de wind aan, neemt de stroom af en kunnen wel zeilen , soms wat sneller, soms iets trager, maar het lukt om de tred erin te houden. En dit tot bij de aanloop van Borkum.

Bij het oversteken van de Jade en de Weser is het goed uitkijken voor enkele pilots en cargo’s… Verder vooral zeilers onderweg naar de Oostzee gespot.

Het is vroeger dan gedacht dat we de haven van Borkum aanlopen, om 20u30 meren we aan de grote steiger af, met een plank over onze fenders tegen een tractorband. Hier kraakt en piept het behoorlijk, maar dat is niet nieuw in Borkum. Dan raast er nog een pilot binnen om te tanken, scheurend en ratelend onderwaterlawaai. Hopelijk kunnen we hier wat slapen, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat we allebei pompaf zijn.

• 

• 

• 

Een dagje Cuxhaven voor kleine werkjes en voorbereiding voor de retour : de bijboot proper maken en opbergen, waarvoor de hele achterkooi uitgeladen moet worden, diesel vullen en opnieuw bijtanken (gelukkig kan je hier een sleepkarretje van de haven gebruiken), bakker en supermarktje, en weerberichten bekijken en tig planningen maken. Ik zou graag naar Ameland gaan, maar dat wordt in de namiddag als bestemming geschrapt wanneer we via het nieuws op radio 1 horen dat de kust van Ameland overspoeld is met mosdiertjes, die een stank van rotte vis veroorzaakt. Men raadt toeristen af om Ameland te bezoeken. Dus bestemming gecancelled.

Als ik ga betalen bij de havenmeester voor dag 2, verontschuldigt hij zich omdat hij de Belgische vlag nog niet gehesen heeft. Ik zeg hem dat het vandaag onze nationale feestdag is, en snel neemt hij de vlag en loopt naar de vlaggenmast om deze te hijsen.

• 

Het heeft vanochtend wat geregend maar nadien is het mooi opengetrokken en werd het warm. ‘S avonds eten we in de kuip, zonder tent, en leggen we alles klaar voor een vroeg (4 uur) vertrek morgen.

Op tijd vertrekken is de boodschap, vandaag bestaat de trip uit 2 delen : nog 37 mijl op het NOK (Nord Ostsee Kanal), de sluis door en stroom mee de Elbe op. Die loopt vandaag tot ca. 17 u bij Cuxhaven.

De eerste 6 uren is dus sowieso motoren, het is bewolkt maar niet koud.  Dit kanaal hebben we al vaak bevaren, maar opvallend is hoeveel minder grote schepen we dit jaar tellen. Te wijten aan covid en de economische gevolgen blijkbaar. Maar ook toeristisch zien we opvallend veel gesloten en/of vervallen restaurantjes langs de oever, waar die de vorige jaren vrolijk bevolkt waren met fietsende senioren of actieve stappers… En wij maar terug zwaaien.

Zoals berekend zijn we iets voor 13 uur bij het sluizencomplex van Brunsbüttel : van de 4 sluizen zijn er slechts 2 in werking, we moeten wachten tot 13u30 meldt de sluiswachter maar het wordt 14 u eer we kunnen binnenvaren. Geen professionele schepen in de kleine sluis vandaag, slechts één andere zeilboot (Noorse boot, misschien een kindercrèche ,😄, we tellen zeker 8 tamelijk kleine kindertjes) en een motorboot.

En dan de Elbe : wat een geweld weer. Het is flink 5 bft, stroom mee maar de wind tegen, en dat betekent maar 1 ding : BONKEN op de golven en geen denken aan om te kunnen zeilen. Kurt stuurt manueel uiteraard en binnen enkele tellen is hij goed nat van het buiswater. Af en toe enkele stevige klappen als we van een golf ‘vallen’, gelukkig neemt de stroom je goed mee en duurt dit ‘maar’ een dikke 2 uur… Om 16u30 varen we Cuxhaven binnen, en vinden snel een box met steigertje aan de hogerwal. De havenmeester helpt ons en bevestigt dat deze box ook voor morgen vrij is.

Rust ! Of toch nog eerst even de boot van het zilte sop ontdoen. En omdat het nog grijs is en wat frisjes, wordt de kuiptent opgezet…

Als ik bij de havenmeester ga betalen, constateer ik dat het havenrestaurant toch open is, dus dat wordt straks : ‘Kutterscholle Finkenwerter Art’ (pladijs met spekjes en bratkartoffelen, een lokale specialiteit)…

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Wekker staat op 6u30, en het waait nog stevig maar gelukkig toch wat minder dan gisteren. We maken ons klaar om naar Duitsland te varen ! Wind is noordwest, 5 bft, uit de box varen met behulp van de vaste touw lukt aardig en de wind doet zijn werk.

Het stuk tot Marstal gaat enkel op de fok, met gemak tot 6,5 knoop. Het is hier smal en ondiep vaarwater en erg druk. Iedereen vertrekt na een dag niet-varen. De motor gaat even aan. Bij Marstal zelf is het goed uitkijken maar eens daar voorbij, terug diep en open Oostzee. Met 2 reven in het grootzeil en fok is het bijna halvewinds tot in het kielerfjord, één rechte koers. Uiteindelijk rustig qua groot verkeer, slechts 1 cruiseschip en 2 cargo’s gespot. En enkele mooie Nederlandse klassieke twee- en driemasters onder zeil.

Het is een stuk minder warm dan de vorige dagen, we hebben de korte broek gewisseld voor ons zeilpak, zr is ook wel wat buiswater maar het blijft droog hoewel een stevig wolkendek.

Als we Kiel naderen, mooi op tijd om nog via de sluis van Holtenau naar het kanaal te schutten, 15u30, ligt er nog 1 groot zeilschip te wachten en een cargoschip is binnen aan het varen. We sluiten aan, en op minder dan 20 minuten, varen we het Nord Ostsee Kanal op. De Grevelingensluis passeren neemt meer tijd in beslag.

En dan is het nog 17 mijl tot onze traditionele stop bij het haventje van Büdelsdorf, mooi in het groen, met meestal wel een lege, groen aangeduide, box, en steeds een helpende hand bij het aanmeren.

Het is alweer 3 jaar geleden dat we hier waren en ondertussen is de steiger vernieuwd. Sanitair is tiptop, en havengeld amper 1€/meter. De havenmeester woont in het huis bij de vlaggenmast en houdt alles goed in het oog.

We eten nog in de kuip maar dan koelt het af en kruipen we binnen… Het wordt niet laat, morgen weer een tamelijk vroeg appél …

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Zoals aangekondigd is het vannacht flink beginnen waaien. Op het eind van de dag hebben we max. 30,6 knopen op de windmeter, 7 bft dus.

We blijven dus een dagje in deze verzorgde haven. Gaan zwemmen trekt ons vandaag niet aan. In de voormiddag wat oprommelen, dieseltank vullen en verse diesel bunkeren en ook de ijskast moet aangevuld worden, dus wandelen we naar het centrum, naar 1 van de 4 supermarkten.

Iets na de middag wordt er geklopt en Else en Kristiaan komen ons uitnodigen om straks met de auto een eilandtour te maken. Dat laten we niet aan ons voorbij gaan, en om 16 u staan we klaar.

Kristiaan toert via Spjodsberg, de haven aan de oostkant van Langeland, het slot van Tranekær, Daggeløke, een ondiep haventje aan de westkant en zo veilig terug tot Rudkobing. We gaan samen nog wat drinken in een gezellig etablissement, wel buiten want we hebben nog geen Corona-paspoort dat we kunnen tonen.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Nadien gaan we nog wat eten, en aan boord worden de weerkaarten nog eens bekeken. Hopelijk mindert de wind zodat we morgen richting Duitsland kunnen mikken.