Auteur: Michèle Grassi

We horen dat er wat wind is maar door de bescheiden beschutting van een bos op de wal, voelen we dat nauwelijks. Blauwe lucht, aangename temperatuur en droog zoals we ondertussen gewend zijn.

We ontbijten kort en Kurt haalt het anker op, we vertrekken als eerste vanaf deze ankerplaats in Kerteminde rond 7 u.

De noordelijke wind is voldoende om ons vandaag zuidelijk te blazen. Zeilen is steeds flexibel zijn en tijdens de trip veranderen we onze oorspronkelijke bestemming Svendborg naar Rudkøbing. Zo kunnen we langer blijven zeilen en eigenlijk ook strategischer voor de volgende dagen.

Het is mooi zeilen, blauwe lucht, beetje frisser in de voormiddag dan de vorige dagen, mooie glooiende oevers en wat meer beweging op het water dan in het noordelijke deel van de Oostzee. Het is ook weekend en ondertussen is het ook hier volop hoogseizoen.

Na het smalle vaarwater tot de brug tussen de eilanden Tåsinge en Langeland, varen we aan bakboord de haven van Rudkøbing binnen. In de kleine handelshaven is er geen plaats maar in de Marina vinden we een lege box, noordwest in de neus. Das interessant want morgen gaat het flink waaien uit die hoek. Bovendien met uitzicht op de Siø Sund en de brug, en vlakbij het zwemstrandje met douche.

Meteen de zonnetent over de kuip, het wordt snel weer heet. In de late namiddag na een snelle hap en betaling aan de automaat (en terugbetaling door de havenmeester omdat we verkeerdelijk een ‘service’-kaart gekocht hadden), gaan we natuurlijk zwemmen.

Een ouder koppel komt aanfietsen om te zwemmen, en we geraken aan de babbel in het water. Ex-zeilers die 2 jaar geleden hun boot verkocht hebben en in dit stadje wonen. Mevrouw spreekt goed Duits, meneer wat minder maar allebei erg sociaal. We worden uitgenodigd om vanavond bij hen thuis wat te komen drinken! Zo hebben we dus een ‘Deense date’ met Else en Kristiaan, even adres gememoriseerd, douchen aan het strand en klaarmaken.

We wandelen naar het centrum, richting bibliotheek, waar ze wonen en worden hartelijk ontvangen voor een gezellige babbel met een glaasje wijn in hun stadstuintje. Het is na 10 uur als we naar de boot terugwandelen. Tot onze verbazing is een van de supermarkten nog open.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Een ‘gebroken’ nacht dus maar geen nood, een rustige zeildag op het programma (ons inziens althans) halvewinds en niet teveel.

Anker wordt opgehaald en om 7 uur los ! Snel wordt de halfwinder aangeslagen en het geel/blauwe zeil flatteert tussen de mooie blauwe hemel en het groenblauwe water. Weeral zeilen in zwempak, of met iets licht erover als beschutting voor de zon. Na 3 uur met de halfwinder is deze pret gedaan, de wind is op, en de motor moet dus aan. Het grootzeil blijft staan, het geeft wat schaduw in de kuip. En net als gisteren lassen we 2 keer een zwemstop in.

We varen zuid en doel is Kerteminde, strategisch voor onze uiteindelijke bestemming Kiel, en zo schieten we weer op.

De vliegjes en consoorten palmen wederom kuip en kajuit in, proberen buiten te houden heeft geen zin dus we stoppen met ze op te jagen. Vanavond onder handen nemen.

We zitten hier op ruim water, er is een tracé voor de grote scheepvaart waarmee we een stuk parallel varen, verder niet veel te melden. De autopilot doet zijn werk en één van ons controleert dit en stuurt bij wanneer nodig.

Het is na 19 u als we bij Kerteminde zijn, en na nog even de weerberichten geconsulteerd te hebben, beslissen we om op anker te gaan; het is nog steeds heel warm en de haven van Kerteminde is dan wel groot maar het is vrijdagavond en het kan er druk zijn. Bovendien zal de wind NW draaien en dan is deze baai hogerwal en zeker ok. Er liggen langs de strandlijn al een 20 tal jachten maar het is ruim genoeg.

Eerst de kombuis en kajuit ‘proper’ maken, ttz vliegen ‘opruimen’ en wat ontsmetten en dan kan er gekookt worden. Tegen de avond begint het iets af te koelen, hopelijk vannacht geen discobar.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Twee meldingen vandaag : vertrekkensklaar om 7 u, maar potdichte mist voor de haven. We wachten, zoals de duiven, en om 9 u klaart het rustig open. Samen met enkele andere schepen verlaten we Vesterø. Net wanneer de ferry aankomt natuurlijk, we ruimen baan voor hem.

Tweede melding : eens de mist weg, een staalblauwe hemel en een platte Oostzee en warm ! Zeg maar heel warm… Het hele traject op motor, en 2 ‘zwemstops’, de motor gaat op ralenti en één voor één zoeken we verkoeling op achter de boot, met een drijvende touw erbij natuurlijk, lekker verfrissend.

En zo tikken de uren voorbij, we hadden uitgerekend om tegen 19 u bij Grenå te zijn maar we hebben toch enkele uren serieuze stroom tegen (hier is dat door de wind, die we weliswaar niet echt waarnemen), zodat we pas tegen 21 u de haven naderen. Die zal zeker goed vol liggen, daarom beslissen we om hier op anker te gaan. Het weer blijft stabiel en de wind zit nu wat West/Noordwest, dus hier ankeren is geen gevaar. Er ligt één motorboot.

• 

• 

• 

We drinken nog wat in de kuip en zetten alle ramen open voor een hopelijk afkoelende nacht.

Om 2 uur worden we plots wakker van harde muziek en een motorgeluid. De enige boot die er ligt, verandert in een discobar en heeft blijkbaar extra electro nodig en start dus maar zijn motor. Irritant natuurlijk maar we proberen erdoor te slapen. Om 4 uur is de disco gedaan en vertrekt de DJ…

Vannacht heeft het even flink geregend, Kurt is gelukkig wakker geworden en heeft de handdoeken binnen genomen en de luiken gesloten. Maar dat is niets met wat we lezen over de neerslag en overstromingen in België.

Bij het ontbijt is de zon weer uitdrukkelijk van de partij zodat ik ons wit zonnetentje over de kuip span.

We waren nog nooit hier en blijven dus een dag om al fietsend, het Læso eiland-gevoel te ervaren. We vertrekken via het haventje en rijden langs de hoofdbaan met apart fietspad naar Byrum, de hoofdplaats van Laeso. En daar treffen we op het Dorpsplein ons eerste ‘massa-event’ van 2021 : een boerenmarktje, dat wekelijks in de zomermaanden plaats vindt. Hier stoppen we natuurlijk: wat tweedehands-, handwerk- en creatieve spulletjes meestal. En een grill en een biertap natuurlijk. Het is goed om even te verpozen in de schaduw. 

Volgende stop is de zoutziederij waar al vele eeuwen zout gewonnen wordt. Je kan er het proces aanschouwen in oude houten stallen, en er vertrekt van hieruit ook een ‘Safari’ naar de zuidelijkste delen van het eiland waar het zeer zoute grondwater wordt gewonnen. Deze ‘wagon’ die aan een tractor gehangen wordt, voorziet dagelijks om 11 en om 14 u een tour.

We gaan mee met de namiddagtour. En dat is dan meteen ons tweede mega event van de dag. De chauffeur vraagt om je handen te ontsmetten maar mondmaskers zijn hier niet aan de orde.

We tsjokken traag op het slechte pad, en dankzij het mooie weer wordt de tour uitgebreid naar het watergedeelte van dit gebied, hier staat tussen 0 en 40 cm zee maar het is niet zoals het Waddengebied dat met het getij leeft. Het tij is hier amper enkele centimeters, meer of minder water heeft meer met regenval en wind te maken. Er groeit zeekraal en lamsoor, dit laatste staat mooi in paarse bloem. De chauffeur/ gids vertelt veel maar alles in het Deens, voor ons vertaalt hij apart kort in het Engels. Het is een interessante uitstap, we zouden dit niet per fiets of te voet kunnen doen. Op 1 km tijdens de retour valt de tractor echter in panne, en het laatste stuk is dus wel te voet, gelukkig het droge deel 😉! Wel in de brandende hitte. Oh ja, we maakten ook een stop om een bepaald soort ‘mieren’ te bekijken en … te proeven. Ze waren zeer klein en oranje-achtig van kleur en ze hadden een sterke citrus/sinaasappel smaak !

Het is al na 5 als we terugfietsen naar het noorden, richting strand en zee ! Via kleinere wegen komen we op de strandweg, en dan richting haven met een stop om wat koud drinken te kopen. Het zandstrand aan de haven is aanlokkelijk en de zee nog meer. Om echt te zwemmen moet je ver wandelen want het gaat zeer zacht glooiend, voor kinderen natuurlijk ideaal. Om half acht is het nog steeds warm maar we keren naar de boot terug. Opruimen betekent weer alles uit en terug inladen in de achterkooi.

We maken het gemakkelijk vandaag en we halen lekkere pizza’s uit. In de kuip onder het zonnetentje is het vandaag aangenaam. En iets na 22u zien we vandaag wel een prachtige zonsondergang (gisteren was er bewolking).

En dan toch nog eens goed de weersituatie bekijken nu we hier goede wifi hebben. We zijn er totnogtoe van uit gegaan om de retour via het Limfjord te doen. Maar we zien voor de komende week felle wind in het gebied ten westen van Jutland. Ook in de Duitse bocht maar daar zou het sneller minderen. Dus om middernacht toch beslist om een nieuwe bestemming te kiezen voor morgen, dus niet Hals en de Limfjord, maar wellicht Grenå, om later door het Kieler Kanaal te gaan.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Zonnige start van een weeral tropische dag.

We gooien los om kwart na 8 en we gaan zeilen, het zal niet supersnel zijn, maar zo kan Kurt wel vissen. Catch of the day is een grote makreel, enkele kleintjes zijn terug gesmeten.

We varen bijna voordewinds en met de telescopische boom blijft het voorzeil open staan, maar de wind mindert gaandeweg en na 5 uur rustig voortkabbelen, tikken we nog maar 2,6 knopen weg, dus helpt de motor ons uit de nood 😋… Aan de grens Zweden – Denemarken wisselen we de vlag, zo hoort dat (bij mooi weer althans).

De warmte vermoeit, Kurt kruipt in de kajuit, fris is het er niet, ondanks dat de witte gordijntjes gesloten zijn. En met de warmte zijn er ook weer vervelende kleine vliegjes en stekende grote vliegen in en rond de boot.

Met het Deense eiland Laeso in zicht, steekt er terug wat wind op zodat het laatste uur nog gezeild kan worden. Aanloop van Vesterø Haven is een smalle diepere geul, je moet er aansturen op 136 graden. We zien de grote ferry aankomen, maar hebben de tijd om af te tuigen en varen voor hem de haven binnen. Meteen een positieve indruk van deze haven. Er zijn eigenlijk twee grote havenhoofden, de eerste voor alle schepen en de ferry, en dan de tweede voor de visserkes en de pleziervaart. Dat er hier veel volk zou zijn, dat hadden we verwacht. In de normale jachthaven ligt alles vol naar ons inziens. Niet verwacht dat hier een havenmeester bescheiden de aandacht trok en ons een box toewijst in het gedeelte van de vissershaven. Goede service, anders hadden we wellicht ergens moeten ‘dubbelen’.

Kurt kan de boot hier afspuiten en ik probeer in de kajuit de vliegen te verwijderen met een zwaaiende natte handdoek. Ineens wat poetswerk en alles is wat verfrist.

Want het is wel ontzettend warm, we zweten ons kapot zeker op dit beschutte plekje. Maar zoals de Denen en Zweden en Noren doen, pakken we ons avondmaal samen, met 2 kussentjes en installeren ons op het houten terras bij het clubgebouw aan een picknick tafel met zicht op het Kattegat, hier is er toch een zuchtje wind. Om 10 u s avonds is het in de kajuit nog 27 graden !

Een frisse douche spoelt het plakkend gevoel weg. Alle luiken blijven vannacht open.

• 

• 

• 

• 

• 

Voor onze laatste stop in Zweden, kiezen we het eilandje Åstol, getipt door de mevrouw van het Duitse schip Jan- van- Gent. Dit als alternatief voor het grotere en bekendere Marsstrand.

De dag begint bewolkt maar het belooft een zomerdag te worden, verwachte temp. is 27 gr…

De korte afstand doen we op motor, de wind zit volledig in de zuid. En opkruisen zit hier niet in : we zijn al blij dat we het midden van het vaarwater kunnen sturen wanneer er net een snelle motorboot passeert die serieuze golven trekt. Alles weeral heel mooi maar sturen doe je met de neus op de digitale kaart.

We passeren een zeer mooi haventje op de route, maar moeten rechtsomkeer maken want er is daar een brug die niet opent en te laag is, dat had ik niet gecheckt. Soit, een ‘omweg’ van een 0,5 mijl en zo komen we op een totaal van 6,2 mijl als we het eilandje Åstol aanlopen.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Voor het eerst worden we door een havenmeester toegeroepen : ‘Aha, aus België !’ Prompt gaat hij een box zoeken, we moeten even aanmeren bij een visser in afwachting maar snel wijst hij een plaats, met de neus aan de kade en een blauwe meerboei achteraan. Smal tussen 2 ander boten maar een goede plaats aan de mooie brede houten steiger en dichtbij de ‘grillplatz’, het havenkantoortje en het service-gebouw.

We krijgen een plannetje van het eilandje, amper 600 m breed en 800 m lang, en in de namiddag gaan we met ons zwemgerief op pad. Een oud vissersdorpje was dit, er is nog een rokerij, waar oa garnalen gerookt worden, enkele kleine lunchbars, een restaurant aan het havenhoofd en een kleine kruidenier. En witte houten huisjes en oude vissershuisjes rond de haven.

En mooie zwemplaatsen ! We kiezen er een met een wipplank, beetje klimmen eer je er bent; je ligt er op de lekker warme rotsen en kan via de wipplank of de zwemtrap de zee in, het is loepzuiver water ! Zalig verkoelend. En komen ouders met kinderen en ook lokale senioren, zelfs met krukken !

Later wandelen we verder, richting een gallerij panoramisch mooi gelegen, en vandaar terug dalend naar een volgende zwemplaats, waar voor kinderen een soort natuurlijk zwembadje met een glijbaantje gemaakt werd. Hier werd ook wat wit zand gestort om te spelen. Errond weer rotsen met diep en ondiep water. Allemaal heel uitnodigend.

Terug in het haventje, kan ik enkele wasjes draaien, wasmachine en droogkast zijn zonder meer te gebruiken. En ondertussen steekt Kurt de BBQ aan en installeren we ons aan een van de tafels op de steiger. Een zeer goede beslissing om deze tip te volgen.

• 

• 

• 

• 

Een rustige zondag, die bewolkt maar niet koud start en eindigt met zon en Italië als Europees Kampioen maar dat wisten we ’s morgens nog niet natuurlijk 🥴…

Als eerste opdracht verleggen we de boot, enkele plaatsen dichter naar het midden nadat 2 buren vertrokken zijn. Zo zal het morgen alleszins gemakkelijker zijn om te vertrekken. Aansluitend naar de supermarkt, ook op zondag open van 7 tot 22 uur. Nadien wandelt Kurt naar het tankstation om 20 l diesel aan te vullen.

In de namiddag hebben we gepland om naar het aquarelmuseum te gaan, dichtbij de haven, waar bovendien een tentoonstelling loopt van de kunstenaar Hundertwasser. Daar staat echter een hele rij mensen te wachten om binnen te gaan, en er worden slechts 60 personen toegelaten. Omdat het museum om 16 u sluit, heeft het geen zin om hier te wachten, we wandelen langs de kade, naar de scheren en klimmen naar de top voor mooie foto’s. Hier zie je goed hoe plat het water binnen de rotsen is en de witte golven op zee. Er staat behoorlijk wat wind, dat voelen we duidelijk hier.

• 

• 

• 

• 

• 

We boeken een tafeltje in een visrestaurant voor vanavond, we moeten toch de specialiteit ‘vissoep’ proeven, en dat is er nog niet van gekomen. Goed adres !

In deze haven hebben we een tamelijk goede free wifi en zo zijn we op tijd terug om de finale van het EK te volgen. Met het gekende resultaat, al was het wel een thriller van formaat !

• 

• 

• 

• 

Wakker met regen, vertrokken met motregen, aangekomen in een bui, en in de namiddag, nog steeds grijs en regen.

Maar wel gezeild, de volle 6 mijl 😄, met enkel de high-aspect fok, voordewindse koersen en weer enkele zeer smalle vaarwaters, bijna vaargangen. En, ondanks de regen, mooi en bezienswaardig. We zien een jachthaven met een saunacomplex op het water, en nog enkele mooie ankerbaaien.

• 

• 

• 

• 

We komen aan in Skärhamn, en weer is het aanmeren met het touwensysteem. Er staat nu wat wind en dat maakt het niet gemakkelijker. En zonder hulp van iemand aan de wal, blijft het moeilijk. De buurman, hij kijkt ernaar en bevestigt dat het moeilijk is. Kurt gooit hem een meertouw van ons, zodat we aan de hoge windkant blijven, in afwachting dat ik vooraan de meertouw heb opgepikt. Soit, alles komt goed, we leggen ons wat beter vast, zodat we ook aan de wal kunnen..

Even afdrogen in de kajuit, en de kuiptent gaat erop zodat de natte zeilkledij hier kan drogen.

In de namiddag toch maar even buiten, richting het kleine vissersstadje maar in de regen is het natuurlijk minder charmant.

We wandelen nog naar de supermarkt, maar die is ook morgen open, en zullen dus in droog weer morgen wel komen.

• 

We maken het gezellig aan boord, babbelen met het Zwitsers koppel, ze gaan morgen vertrekken. We hebben beslist om te blijven liggen.

Plat water rond de boot als we wakker worden, en zon.. geen douche vanochtend maar ochtendzwemmen en spoelen met zoet water in de kuip.

Er blijken al enkele boten vertrokken te zijn, niets gehoord nochtans. Ook wij vertrekken op tijd, rond 9 u. We gaan niet ver, natuurlijk weer zuidelijk, soms wat meer west dan wat meer oost, navigeren tussen (weeral) smalle doorgangen : leve de elektronische kaarten ! Wat zou dat hier zijn met enkel de fysieke kaarten. Je zou meer afstand afleggen alleszins, om ‘veiligere’, lees diepere, routes te kiezen. Met de kaartplotter zie je perfect waar je bent en kan je dus wel die smallere en ondiepere weg bevaren.

We varen vlakbij het mooie vuurtorentje van Mollösund, waar een wipplank en een zwemtrapje staan, mooie rotsen om te zonnebaden : dat is voor straks.

Vlak na de vuurtoren gaat het bakboord, het haventje van Mollösund binnen. Een bijna lege haven, het is natuurlijk nog vroeg. En weer het systeem met de ‘aan de grond verankerde achter-meertouwen’ die je voorzichtig naar achter moet brengen, oplettend dat je je handen niet kwetst aan eventueel aangegroeide schelpjes. Daarvoor moet je dus eigenlijk handschoenen dragen maar die liggen nu te ver weg. Hier kunnen we zelfs 2 achterlijke meertouwen gebruiken, dus nog beter.

We beginnen meteen met de opdracht van vandaag, zeilwissel (genua af en high-aspect erop) nu er geen wind is.

In de kuip is het heet, en vochtige lucht. We krijgen aan de bakboordkant ook buren, de man is al Frans aan praten als hij nog aan ’t aanmeren is, en mevrouw staat vooraan maar te kijken van ‘doe toch voort man’ ! Als ze aangemeerd zijn, vertrekken ze meteen met enkele cadeaus onder hun arm, die waren blijkbaar om 13 u ergens uitgenodigd…

We wandelen in de namiddag naar de zwemspot bij de vuurtoren : lekker verfrissend, voor even toch.

Rond het haventje zijn leuke kleine restaurantjes, café’tjes en we eten een ijsje als verkoeling, en nadien nog een terrasje.

De buren zijn terug van hun bezoek en we babbelen nog even, ze vertrekken zo meteen naar Skagen, Denemarken dus, dat wordt een nachttocht want ze willen voor de regen daar zijn (morgen voorspellen ze veel regen vanaf de ochtend)… Ze zijn als Zweed erg enthousiast over Denemarken. Als ze wegvaren, vraagt Kurt nog aan de vrouw, wat de naam is van hun boot (want die staat niet vooraan genoteerd), en dan zien we haar denken 😄 en roept ze naar haar man: ‘ik kan er niet opkomen, wat is nu weer de naam van onze boot ? ‘Hilarisch ! ‘kijk maar achteraan op de spiegel’, roept ze nog. het is ‘Armegot’.

In de loop van de vooravond worden de plaatsen links en rechts van ons nog ingenomen : rechts 2 jongedames met een Marieholm, die dit aanmeersysteem ook niet echt onder de knie hadden, en zeer basic onderweg zijn; en links een oude zeiler, solo met een 7-meter zeilbootje. Bij hem is het ook basic maar wat gedisciplineerder. ’s avonds zien we hem gymnastiek oefeningen doen (buigen door de knieën en recht, zo een kwartier ongeveer)… Ook hij was niet vertrouwd met dit systeem en had bijna zijn hekanker gesmeten maar alle Zweden riepen dat hij dat niet mocht doen. Toen ik de heklijn aangaf, liet hij ze pardoes vallen omdat hij niet wist wat ermee te doen 😄 . Kurt belegde de meertouwen vooraan en toen nadien werd de heklijn wel opgeraapt en juist belegd.

Op het menu : zeeduivel met pasta, saffraan en groene groentjes, lekker warm in de keuken…

Na verfrissing van een douche zitten we nog een tijdje in de kuip, zwoele avond.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Een zonnige ochtend in dit toeristisch oord. We wanen ons meer in de Meditérrannée dan in het noorden.

Gisteren werd onze wandeling wel onderbroken door regen, dus verkennen we in de voormiddag dit stadje nog kort. Zoals het een toeristisch oord past, worden de winkeltjes geopend en komt er weer snel beweging op de kade.

Boten beginnen te vertrekken, en ook wij, tegen de middag gooien we los, er is wind en we kiezen dus vandaag een route via zee, zodat we kunnen zeilen. Eerst nog even buiten via enkele rotsenboulevards, en dan de zeilen omhoog, scherp lukt niet met de genua, maar met 2 korte slagen in zee, kan de bestemming bereikt worden. Het is zelfs op het randje om te reven, maar het lukt net. 

Het was eigenlijk de bedoeling om naar Gullholmen te gaan. Maar het is vandaag zo’n mooi weer dat we de ankerbaai Ärmänno O indraaien, enkele mijlen zuidelijk. Daar zijn een aantal meerboeien maar die zijn natuurlijk allemaal bezet, dus dropt Kurt het anker. Bovendien hangt hij nog extra lood aan het laatste stuk touw. Tegen het vieruurtje is alles onder controle. We houden alles via de anchor watch goed in het oog, we liggen met bijna 20 schepen in deze baai.

• 

• 

• 

• 

Er wordt gezwommen en gelezen, gegeten en gekaart, kortom, vakantie gehouden.

Deze nacht weer bakken regen over de boot gespoeld, met donder erbij, en ’s ochtends droog. Zo hebben we dat graag.

Vandaag op ons programma : naar Smögen! Volgens René Vleut, het Vlieland van Zweden, volgens Dieter van de Luna, ‘Smögen muss mann mögen’ (je bent ervoor of je bent er niet voor), en volgens de Duitse mevrouw van de Jan van Gent, een beetje ‘chicky-micky’, wat zij daarmee bedoelde weten we niet precies 😄maar t zal wel iets zijn van wat wij ‘chichi’ noemen. Soit we willen het zelf gaan bekijken.

Het wordt een trip op motor, smalle vaarwaters, eerst nog een stuk het Hamburgsund uit, Kurt gooit het makrelenplankje overboord, al snel 1 makreel aan de haak, en nadien nog 3 waarbij er 1 terug de zee inwipt. Snel kuisen en de ijskast in.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Na het Hamburgsund even terug op open zee, hier staat behoorlijk wind maar het is maar voor kort want dan duiken we opnieuw de beschutte scheren binnen en ook dan het Sotekanaal, eens wat anders dan het kanaal door Walcheren : smal en slechts 1 brug waarvoor we niet moeten wachten, ze staat open en we zijn de laatste boot die meekan door deze opening.

Het is tijdens deze tocht weer alle hens aan dek voor de fotografen, elke oever is mooi en de huisjes en tuintjes ook.

Snel zijn we bij de aanloop van Smögen, het was ooit een natuurlijke haven, tussen twee eilanden, een smalle strook water waar een vissersdorp ontstond. Nog steeds zijn de oude vissershuisjes mooi verzorgd, maar nu zijn het winkeltjes, cafeetjes of restaurantjes. Het is er toeristisch naar Zweedse normen, maar het valt allemaal wel mee.

Er wordt gewaarschuwd dat het vaak moeilijk is om plaats te vinden, dat is nu niet het geval. Wat ons wel zorgen baart, is de manier waarop ! We moeten met de neus naar de wal varen, maar achteraan zien we geen boeien om aan te pikken. We vragen het aan een zeiler in zijn kuip, en het is dus de bedoeling om vooraan een speciale meertouw op te halen en daarmee naar achter te gaan op de boot, die gebruik je dan als achterlijn om van de wal te houden (die lijn blijkt dus een stuk in de vaargeul verankerd te zijn). Gelukkig hebben we de hulp gekregen van onze buurman. T’is een nieuw systeem voor ons maar dat kennen we dan ok weeral.

Korte lunch en dan de benen strekken in het kleine stadje. Leuk en zeker eens waard om te bezoeken. Je kan ook mooi wandelen naar het schijnt, maar dat zal niet voor vandaag zijn. Het begint fel te regenen, en we zoeken beschutting in de Balena.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Hier is uiteindelijk wel goede wifi- ontvangst zodat we ’s avonds naar de halve finale Engeland- Denemarken kunnen luisteren.

Een regennacht maar alles gedroogd tegen de ochtend. De kuiptent kan eraf en we ontbijten in openlucht.

We gaan nog even proberen om inkopen te doen in de supermarkt COOP, maar het betaalsysteem ligt nog steeds plat. Gelukkig lukt het wel te betalen in de bikini-boetiek 😀…

• 

• 

• 

• 

• 

We verlaten de prachtige haven van Fjällbacka en het gaat op motor zuidelijk, niet ver hoor, amper 3,6 M, naar Hamburgsund, een klein vissersdorpje in een smal vaarwater tussen het eiland Hamburgo en het vasteland. De lange steiger is goed gevuld, maar aan de binnenzijde, in het verste deel van de haven, is nog plaats. Traag ernaartoe om de diepte te kunnen inschatten, maar het blijkt een ideaal plekje, dichtbij het sanitair gebouw, en ook bij de supermarkt. 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Er zijn ook enkele kleine boetiekjes en winkeltjes, en een mooie viswinkel. Na de boodschappen, maken we een wandeling, er zou hier op 2 km een ruïne zijn van een van de vikingkoningen, maar het is stappen op een tamelijk drukke weg, zonder fiets- of voetpad. Na een kilometer houden we het voor bekeken, op onze passen terug. Er is spijtig genoeg geen alternatief wandelpad. We stappen nog wel even naar de kabelferry, die de overzet naar Hamburgö gratis garandeert. Hier is het noordelijke haventje, maar minder uitgerust dan waar wij liggen.

De meteo kondigde regen aan om 17 u en jawel hoor, precies op tijd… Regen en daarbij ook wind, we liggen gerust in Hamburgsund.

We eten aan boord, gerookte makreel, met groentjes en verse aardappelsalade, en genieten van een rustige avond. ’s Nachts heel veel regen en nog af en toe zwaar gedonder gehoord.

Vannacht heeft het veel geregend maar de ochtend is opnieuw droog en warm. De kuiptent wordt afgebroken en na het ontbijt gaan we de ‘toeristische’ wandeling doen via de kloo, bekend uit één van de crimi’s van Camilla Läckberg, de bekende thrillerschrijfster die hier geboren en opgegroeid is.

Deze kloof, Kungsklyftan, ligt midden in het centrum van Fjällbacka en is een grote imposante kloof die ontstaan is na een aardbeving zo’n 250 miljoen jaar geleden. Deze kloof deelt de berg Vetteberget in twee en enkele grote rotsblokken uit de ijstijd zitten bovenaan de kloof vast.

De trappen naar deze kloof starten aan ‘Ingrid Bergman-plein’.

De actrice Ingrid Bergman bracht vele zomers door in de regio, ze verbleef op een eiland in de archipel rond Fjällbacka toen ze in Zweden woonde. Toen ze in 1982 stierf werd haar as verstrooid in de zee.

De wandeling is een hele klim, maar meer dan de moeite, foto’s spreken voor zich denk ik.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Als we terug in het centrum aankomen, passeren we via de supermarkt, maar de meer dan 200 COOP-filialen zijn gehackt, en men kan enkel met een Zweedse digitale kaart betalen, niet cash en niet met andere kaarten. Dus druipen we af, we kunnen wel bij de bakker en de viswinkel terecht, en het eerste ijsje is ook een feit.

Het is enorm warm, tot 28 graden blijkt. We halen in de boot het zwemgerief en wandelen naar een van de drie strandjes/zwemspots. Het is hier zalig vertoeven met dit weer, maar onweer is voorspeld. We zijn op tijd terug aan boord en dan is het idd een spektakel van jewelste, wolkbreuk en onweer. En vlak bij deze hoge rotsen klinkt het meer dan oorverdovend. Maar het is uiteraard verkoelend.

We eten onze garnalen en visburgers aan boord, en genieten verder van een rustige avond.

• 

• 

• 

In de vroege ochtend begint het wat te waaien, en alarmeert de anchor watch ons dat we ons op de 40 meter- cirkel bevinden, geen paniek want er is genoeg plaats. Ochtendzwemmen is zeer kort, het is gewoon even in en uit, fris…

We vertrekken vroeg uit deze lieflijke baai en zetten koers naar Fjällbacka. Buiten de beschutting van de baai is het wat frisser en er waait toch 4/5 bft, in de neus : veel plaats om op te kruisen is er niet, dus wordt dit op motor afgelegd.

Dankzij de autopilot hebben we 4 handen vrij om foto’s te maken, en dat doen we hier gretig. Al goed dat we niet meer in het tijdperk van de analoge fotografie zitten en met filmrolletjes moeten werken.

Elke nieuwe baai, elke koerswijziging brengt ‘OQH’ en ‘AH zie daar’ te horen. Bij de laatste kronkel, is het helemaal : WoW, want het stadje Fjällbacka ligt als een witte vlek met de kerk er bovenuit stekend, naast een hoge wand van rotsen, uiterst imposant als beeld.

We hopen er plaats te vinden want er wordt in de pilots op gewezen dat het hier druk kan zijn, en bovendien is het weekend. Maar dat valt allemaal mee, aan de lange steiger die we op het oog hebben, is nog genoeg plaats vrij. We meren af achter een Deen die ook net geparkeerd heeft en ondertussen zien we de 2 Duitsers van de Luna ook aanmeren. We hebben bij hen aan boord 2 dagen geleden de match België/Italië gezien

Zo Fjällbacka is dus ook gevonden ! We betalen aan de automaat, en gaan aansluitend douchen, hier geen tijdbeperking voor het water, dat is lang geleden. Maar de electro moet je dan weer wel apart betalen en die kost hier 6 euro! Ook het havengeld is best hoog,.in vergelijking met andere Zweedse havens nl. 32 euro voor onze lengte. Maar ‘It’s worth it !

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

We wandelen een klein toerke in het stadje, maar rond 15 u breekt de hemel open en begint het flink te regenen. Schuilen in een boetiekje en nadien gaan we een zondagse late lunch nemen in een restaurantje aan de haven. Het blijft echter grijs en Kurt beslist om de kuiptent te zetten : en tijd om wat te lezen terwijl het opnieuw regent. Het blijft echter plakkend warm.

Als het later wat uitklaart, wandelen we naar de andere kant van de haven waar ook een jeugdherberg en een zwemspot zijn, veel locals komen hier nog even baden.

We willen niemand jaloers maken, maar eerlijk is eerlijk: warm en zonnig, prachtig weer. Vanmorgen las ik dat de Scandinavische landen op dit moment de warmste temperaturen kennen in Europa. We hebben chance.

Water is schaars op dit eiland, er wordt gezwommen, en dan in de kuip gewassen en afgespoeld. Ik heb gisteren wel een douchekaart gekocht, maar die gebruik ik straks na de wandeling wel.

Het noordelijke eiland is niet zo groot, op het foldertje staan 2 wandelingen aangetekend, en daarvan maken we een combinatie. Hier zijn geen geasfalteerde wegen, enkel brede paden als ‘weg’ waar zeer kleine auto’tjes rijden, en triporteurs.

Fietsen kan hier niet. Wel op het Zuider Koster island waar je met een kabelferry naartoe kan. Maar dat is misschien voor een volgende keer.

We wandelen via het bos, naar open weilanden met rotspartijen, met een uitbreiding klimmend naar de vuurtorentjes. Van hier heb je een fenomenaal zicht op de scheren ten oosten en ten westen van het eiland. We ontmoeten hier 3 Nederlandse jonge backpackers. Ze zijn ook erg enthousiast van dit deel van Zweden.

Verder wandelen we via 2 mooie baaien waar gezwommen en gezonnebaad wordt op de kale gele rotsen, lekker warm.

• 

• 

• 

• 

Als we terug in de haven zijn, is het al echt heet en staan we te popelen om te vertrekken en wat te zwemmen onderweg. Kurt helpt een NL zeilschip, Waaibaai, aanmeren, afkomstig uit Zeeland. Ze zijn al sinds begin juni onderweg, kwamen via het NOK, Kiel dus. Nog enkele tips uitgewisseld, en dan kunnen we vertrekken.

De genua gaat open en we zeilen zuidelijk met een halve wind dus.. het gaat zeer gemoedelijk, tussen vele rotseilandjes, goed uitkijken dus. Vanmorgen kregen we nog een tip van de campinguitbater op Nord-koster tijdens de wandeling. Tja Grebbestad is mooi maar Havstenssund is ook leuk. Dus wil naar daar. De steiger is bijna helemaal vrij maar het dorpje lijkt nogal saai. We leggen wel even aan, om wat boodschappen te doen, o.a. gerookte vis en garnalen…

En dan vertrekken we, het is zo een mooi weer dat we naar een ankerbaai gaan. We proberen tot 3 maal toe in de dichtste ankerbaai bij Havstensund maar we liggen er te dicht bij de schepen die aan een meerboei hangen. Hop, dus maar verder. Daar is een grotere baai en er liggen 2 schepen voor anker. Hier lukt het meteen en we springen gelijk het water in! Zalig weertje.

We hebben een zeer rustige avond en nacht aan boord, alle luiken open om te slapen.

• 

• 

•