En dan is daar ineens die laatste dag ! Die hebben we nog nodig om in de thuishaven te geraken.
Na een zeer rustige nacht op anker, de boot is bijna niets verplaatst, vertrekken we mooi op tijd rond 8 uur, geen wind en alles op de motor.
Daardoor kan ik al opruimen aan boord en het wasgoed uit alle hoekjes samenzoeken. Na de Zeelandbrug en de Zandkreeksluis meren we tegen 12 u af in onze eigene box, na iets meer dan 4 weken bootvakantie 🤗 in deze bizarre corona-periode.
Perfect zomers weer om de boot helemaal proper te poetsen, alle zout weg! Auto wordt vol geladen en we hebben nog even tijd om in de wsvw Inge en Erik te bezoeken die na 14 maanden retour zijn van hun Rondje Carieb.
En dan naar Stabroek, waar we deze trip afsluiten met pasta bij ma en pa 🥰 .
In Schoten zijn onze housesitters Chantal en Jean ondertussen vertrokken, leuk om te arriveren in een fris en net huis 👍.
Een zeer rustig nachtje, kort omdat het nog tamelijk laat geworden was gisteren…
Aanvankelijk niet veel wind, motorend kunnen we op het water ontbijten. Enkele donkere wolken monden uit in een korte bui snel na ons vertrek, maar dan trekt het open, mooie wolkenpartijen.
Na een tweetal uurtjes, toch voldoende wind en kan er gezeild worden: halvewinds ongeveer, soms wat scherper. De stroom hebben we eerst 3 uur tegen maar in dit eerste stuk valt dat wel mee. Belangrijkst is om stroom mee te hebben bij de Maasmond/Hoek van Holland, de toegangsgeul tot Rotterdam. Dat is vanaf IJmuiden ca. 35 mijl, en daar zijn we rond 15 u, met inderdaad tij mee.
Hier is het altijd ‘onstuimiger’, de wind is aangetrokken ondertussen en net voor we ons aanmelden bij Sector Maasmond zetten we de 2 reven zodat het comfortabeler is. Samen met drie andere jachten in onze buurt, steken we de vaargeul over, het is beduidend drukker dan tijdens de heenreis.
Het gaat goed zeilend verder, enkele uren later gaan de reven er terug uit, en we kunnen alles uitzeilen tot de sluis van de Roompot ! Tijdens het laatste stuk op zee heeft Kurt ons avondeten gemaakt omdat ik me na de Maasmond nog eens groggy voelde. Ik had vandaag geen zeeziektepilletje genomen…
We liggen alleen in de sluis en na een snelle schutting varen we naar de ankerplaats bij de betonhaven, er liggen hier al 12 jachten maar het is zeer rustig en kalm, we vinden een mooi plaatsje en laten het anker vallen. Nog even buiten wat drinken in de kuip maar snel wordt het te fris en kruipen we binnen. Tevreden dat we zonder kleerscheuren terug in Zeeland zijn.
Moest onze boot een regenput hebben, hij zou overgelopen zijn … vannacht heeft het nog ontzettend veel geregend en het begon rond 1 u ook flink te waaien, het was schudden en beven in onze kooi. Gelukkig is dat gestopt in de ochtend en het ziet ernaar uit dat het op gaat klaren.
Een ‘korte’ tocht op de planning, dus willen we alle stroom benutten, en dat betekent : vertrekken ongeveer een uur na hoogwater in Den Helder.
Een laat ontbijt met dunne bacon en een omeletje en de tijd om nog wat te lezen en alles klaar te zetten.
Om 13 u is de sluiswachter van de zeedoksluis er en we worden opnieuw alleen versast. Zeiltjes meteen op en met de noordwestenwind is dat eerst een stukje scherp, het Marsdiep (het zeegat tussen Texel en het vasteland) uit. Een reefje erin maar dat gaat er na een halfuur alweer uit. Eens we de noordelijke kop van Nederland gerond hebben, is het halve wind, som wat ruimer, geen zeegang dus super zeilen. Mooie blauwe lucht en witte wolken zoals kinderen dit tekenen.
We varen rond de 7,5 à 8 knopen over de grond, en als de wind vermindert, hijsen we voor de laatste 2 uren de halfwinder zodat de snelheid behouden wordt en de stroom bij ons blijft.
Op een mijl voor IJmuiden wordt de geelblauwe lap stof opgevouwen, en rond 18.15 ronden we het rode havenhoofd van de buitenhaven.
In IJmuiden is altijd snel en gemakkelijk plaats gevonden. Ook nu weer liggen we aan de lange steiger aan bakboord, twee plaatsen voor een ander Belgisch jacht, een etap 28i. We denken dat het de solozeiler uit het Goese Sas is die we vorig jaar ontmoetten, maar dat is niet zo. We geraken wel aan de praat met Bart en Kris, en krijgen een ontvangstborrel. Blijkt dat de eigenaar ook bij Sailors Only geschipperd heeft maar later dan dat Kurt dat gedaan heeft.
Nadat we gegeten hebben in de kuip, komen de 2 mannen ook even bij ons polshoogte nemen, en we sluiten de dag af met koffie en wat sterks
Ons dagje in Den Helder in 3 letters samengevat : N.A.T !
Regen als ik ’s morgens, met nog veel hoop op verbetering naar de bakker wandel.
Regen als we na het uitgebreid ontbijt gaan douchen.
Regen als we een stadswandeling maken en naar de supermarkt gaan met 2 grote paraplu’s.
Regen als we de site van Willemsoord verkennen, waar het best gezellig zal zijn op de terrasjes en de verschillende nautische winkeltjes en werfjes als de zon schijnt.
Maar het is niet anders. Morgen zou het tegen de middag opklaren, alle hoop daarop want ondertussen tikt de tijd !
Deze ochtend hebben we nog tijd om eens goed de weerkaarten te bekijken.Het blijft zeer onstabiel, en de volgende dagen nog tamelijk onzeker over hoeveel wind, en vooral welke richting. Voor vandaag geven ze dan weer amper wind, misschien 2 of 3 bft, uit het noorden.
Het plan dat ik eventueel langer aan boord blijf in Amsterdam of Haarlem, zetten we opzij. Ik kom mee naar Zeeland : als het volgende week mooi weer is, kan ik me daar ook amuseren. Maar eerst nog daar geraken natuurlijk.
We zetten alles terug goed vast voor onze tocht op de Waddenzee, om 12 u gooien we los, nog even wachten aan de Willem Lorésluis, en op hoogwater zijn we aan het havenhoofd van Harlingen. Een armada van schepen komt ons tegemoet vanaf de eilanden en Kornwerderzand, dus van het Ijsselmeer. Maar niemand onder zeil… Spijtig spijtig toch, maar het is niet anders, op een laag toerental motoren we met alle stroom mee, rustig tot Den Helder. We hebben beslist om daar morgen te blijven en daarom gaan we in de haven Willemsoord liggen. Dat is een gerenoveerd project van oude dokken, al een tijdje open, maar toen we er enkele jaren geleden waren, was het nog niet erg aantrekkelijk.
Je moet door de zeedoksluis, en die wordt niet de hele dag bemand, enkel van 8 tot 11, van 12 tot 16 en van 18 tot 20 u. Voor zeezeilersis dat natuurlijk een beperking. We rekenen uit om tegen 18 u te arriveren, en worden door de vriendelijke sluiswachteres geholpen, ze komt bovendien een praatje maken vanaf de hoge kade. Ze regelt zelfs een plaatsje in de haven voor ons, en zo belanden we op steiger C. Kurt gaat naar de havenmeester, en we krijgen de magneetkaart voor het sanitair complex, allemaal zeer proper en nieuw.
We kunnen buiten nog wat drinken maar diner is binnen wegens te frisse wind in de kuip.
Dit is een mooi stukje staande mast route, wel een herhaling van onze heenreis maar soit, zo schieten we op want niemand die in een zeehaven ligt, vertrek vandaag.
We verlaten Dokkum met de eerste brugopeningen, om 9 uur. Langs de molens en dan rustig verder, via Birdaard, en dan een klein konvooi in Leeuwarden. Hier wordt s middags niet meer gestopt om te lunchen en zo zijn we op amper 3 kwartier rond 13 u de stad voorbij.
We zagen vele legervliegtuigen, F16 en/of F35 ten noorden van Leeuwarden en inderdaad, er blijkt een belangrijke Europese luchtmacht-trainigsbasis te zijn voor dit type vliegtuigen.
Verder tuffend op het Van Harixmakanaal passeren we nog Franeker en voor 16 u varen we het kleine haventje van Harlingen voor de sluis binnen. We waren hier tijdens de heenreis ook, en Frank de havenmeester geeft ons de toestemming om aan het buitensteigertje te blijven liggen. Systeem van de douches is nog steeds zoals in juni.
Gelukkig ook weer gestopt met regenen zodat we buiten wat kunnen drinken en omdat de vakantie tegen zijn einde loopt en we hier zeker zijn van een goed adres, heb ik gereserveerd in rest. De Tjotter voor een lekkere culinaire visbeleving, die wordt afgesloten met kaas van Van Tricht uit Berchem
Weekend is voorbij, vandaag terug varen 😁. Dat zal voor een groot deel in de regen zijn maar wachten tot het droog wordt, kan nog lang duren.
Om 9u30 vormen we met ongeveer 15 schepen een konvooi dat door Groningen vaart. Wegens de wind is dat vaak een stressy aangelegenheid. Want de ongeveer 12 bruggen worden door 2 brugmeesters bemand, en alle schepen moeten nauw aansluiten en soms is het wachten in een zeer kleine kom of smal kanaaltje. Soms even het zonnetje maar vaak ook buien… het duurt bijna 3 uur eer de laatste brug van de stad gepasseerd. Kurt is buiten nat en ik ben van korvee om eten en drinken te voorzien, droog dus 👍.
Als we bijna bij het Lauwersmeer zijn, in een smalle nochtans betonde geul, varen we vast en nog goed ook ! En lage wal … en veel wind. Diepte staat op 1,3 m . Motor in volle achteruit doet niets. De eerste passant is een sterke motorboot en biedt hulp. Na enkele pogingen lukt dat gelukkig, via een spruit met 2 lijnen op de boeg. Oefoef, los en dank zwaaiend naar de Duitsers, vervolgen we onze weg.
Op het zuidelijke stuk van het Lauwersmeer waait het tot 36 knopen, het is er ook ondiep, en er is zowaar een zeer kleine doch venijnige golfslag, met buiswater alsof we op een zee met golven van 3 meter zitten, zeer raar !
Gelukkig nadien op de smallere vaart tot Dokkum wordt het rustiger. Tegen 18 u liggen we goed en wel vast in Dokkum en profiteren we van de droge periode om diesel te bunkeren en naar de supermarkt te gaan.
Samen met onze ‘gids’ Luc en Ines verkennen we zaterdag en zondag de provinciehoofdstad Groningen…
We wandelen in het centrum, bezoeken o.a. het Forum, de bibliotheek van de stad in een zeer fraai modern gebouw. Lijkt qua opzet op het MAS, via roltrappen in een groot atrium bereik je het dakterras waar je een 360° panorama van de stad hebt. Spijtig genoeg regent, of motregent of miezert het zaterdag de ganse dag ! Dus een stop voor koffie met gebak in De Kostery, we wandelen naar Prinsenhof en Prinsentuin en later ook in de verkeersvrije winkelstraatjes waar het op deze druilerige zaterdagmiddag toch behoorlijk druk is. Alles wordt hier in goede banen geleid door Stewards, jobstudentes en ‘Sfeer-beheerders‘, die alle fietsers moeten doen afstappen. Daar hebben ze hun werk mee want in deze stad fietst bijna iedereen…
In Grand Café De Sigaar stoppen we voor een vroege aperitief en nadien ontdekken we een Algerijnse winkel Le Souk, een Walhalla van kruiden, olijven, Maghreb salades, enz… keuze maken is hier moeilijk want het ziet er allemaal lekker uit. Het wordt ons avondmaal aan boord…
Ook zondag begint in de regen, maar het klaart iets na de middag wel op. Gelukkig. Opnieuw wandelen we de stad in, passeren nog enkele andere hofjes en pleintjes en sluiten ons gezamenlijk weekend af met een late lunch in de stad. Ines en Luc keren huiswaarts, wij blijven nog wat rondstruinen, oa. nog eens naar het op het Forum, voor een drankje met zicht op de stad
Vroeg op om meeste stroming te hebben, en dat betekent de wekker op 6 en een half uur later vertrokken… al een stuk meer opklaringen dan gisteren maar echt mooi weer is het niet, toch droog!
Eens we de rivier Eems opdraaien, kan er gezeild worden en dat doet ons plezier na de dag saai motoren gisteren. Het is aan de wind en soms scherp, maar het is leuk zeilen. Dit stuk is niet zo fraai, beetje Schelde-achtig maar minder natuur langs de oevers. Tot Delfzijl is het 22 mijl en dat gaat snel dankzij de 2 tot 2,5 knopen stroom mee.
Daar worden we samen met een Duitse zeiler geschut in de zeesluis voor de recreatievaart. De Duitser vraagt of je in Groningen kan overnachten, we raden hem de Oosterhaven aan en hij vraagt of hij ons lag volgen 🤪. In dit konvooi van 2 motoren we dus via het Eemskanaal tot de stad Groningen. Uiteraard passeren we een aantal bruggen, je vraagt dan een opening aan maar we doen dat blijkbaar te vroeg : de brugwachter zei dat hij geen enkele zeiler zag, of toch, “ja, heel in de verte!” … we zijn dan op 400 m.
Na 2 bruggen in Groningen, kom je bij de Oosterhaven en dat is eigenlijk de enige echte Stadshaven. De havenmeesteres werd vorig jaar bekroond al ‘Beste havenmeester van NL’, ze staat iedereen met een blikken megafoon te woord als je aan komt varen om een plaats te geven.
Eens we goed vastliggen, na een tweede poging, krijgen we de code van het sanitair complex en dan gaan we meteen gebruik maken van de douchefaciliteiten… nog wat oprommelen en dan hebben we bezoek uit België: Luc en Ines hebben in de buurt een weekendje geboekt.
Vrijdagavond in Groningen.
We aperitieven aan boord, in de kuip en vertellen over onze tocht totnogtoe. Ines heeft gereserveerd in een restaurant met Oud-Hollandse keuken, maar er mogen geen honden mee, dus komen we op een terras aan de overkant terecht, van dezelfde eigenaar. De voorgerechtjes zijn OK maar de mosselen : neen, in Zeeland en België zijn ze veel lekkerder !
Normaal gezien zouden we voor zo’n lange trip vroeger vertrekken, maar de sluis in Hooksiel opent pas om 8 u. Om 7u30 gooien we los, in de sluis gaat Kurt afrekenen voor deze 5 nachten en krijgen we de waarborg van de sleutel terug. Sluizengeld incluis betalen we hier slechts 43 euro.
Op de Jade is er bijna niets wind, bovendien stroom tegen dus op de motor erdoor. Hier passeren we Horumersiel, waar we met de fiets geweest zijn en als we de zee opkomen, blijkt er nog te weinig wind. Vanaf een uur of elf, stroom mee, we proberen te zeilen maar er zit niets in waarmee je op kan schieten. Alles ok, beetje lezen, ieder over toer binnen wat rusten, … zo glijden de Duitse Wadden Wangerooge, Spiekeroog, Baltrum, Norderney voorbij. Boven Borkum begint het plots flink te waaien, pal in de neus, en nu hebben we de stroom tegen. Het is nog maar 18 mijl maar het gaat tergend traag. Grote en vervelend golven leggen de Balena vaak plots stil en dat is bonken en veel lawaai binnen, alle kasten goed door elkaar geschud. Motor doet goed zijn best, gelukkig draait de wind een beetje, en kunnen met de fok bij, snelheid ophalen. Eens de ondieptes boven Borkum gepasseerd, andere koers en stroom mee in de geul. Dat verkort dan weer onze ETA (estimated time of arrival), om 20u30 hebben we de 74 mijl afgelegd.
Veel minder boten dan we verwacht hadden hier in Borkum, we kunnen zelfs nog in een box afmeren. Zo liggen we lekker gerust. Er wordt niet meer gekookt, wel nog een hapje eten in de kuip en dan bed in, morgen vroeg op pad.
Hoewel er voor vandaag heel wat regen voorspeld was, zijn we daarvan gespaard gebleven. Een kleine bui rond de middag was alles. Wel zijn we een keer opgeschrikt van een golf die heel het voordek overspoelde en onder de buiskap door, de instap en keuken nat maakte. Even schrikken
Officiële start van de vakantie en wij denken aan de retour, dat is eigenlijk altijd in je gedachten als je met de zeilboot onderweg bent.
Vandaag wat wisselvallig maar overdag was het nog warm en plakkend. We halen de kuiptent al vroeg weg, die kan dan alleszins niet meer nat worden.
Nog een keer naar de supermarkt, wasje draaien en drogen maar wegens niet helemaal droog, nog even in de wind laten wapperen, … ondertussen de fietsen ontmantelen en alles op zijn plaats zetten.
Voor we het weten is de dag voorbij, terug meer wind, zoals voorspeld maar die zou dan vannacht afnemen.
We gaan vandaag met de bus naar Wilhelmshaven, ong. 16 km maar wegens geen mooi weer, doen we dit niet per fiets. Voor het eerst deze vakantie in jeans, met een regenjasje en wandelschoenen op stap. Naar de bushalte in het centrum, veel wind, busritje van 35 minuten en vanaf de eindhalte bij het station, een mooie wandeling langs een van de havenallées naar het maritieme centrum van de stad.
Hier is het Südstrand met strandkorven, nu echter in de regen, een aantal hotels met zicht op dit stukje Waddenzee/Jadebusen. We stappen een mooi hotelrestaurant binnen voor een Friese thee / koffie en gebakje. Zeer verzorgd en lekker. Vlakbij is een Aquarium, informatiecentrum voor de waddenzee (gesloten wegens renovatie) en het Marinemuseum. Dat wordt onze bestemming vandaag. Wel even aanschuiven wegens corona-beperkingen. Het is een interessante voorstelling van de marine-geschiedenis van Duitsland, vanaf ca. 1848 tot heden. Daarbij hebben we in de dokken 3 van de 4 schepen kunnen bezoeken (de duikboot was in de huidige omstandigheden niet toegankelijk).
We wandelen via de andere kant van het grote dok terug, langs de Banter See, en zo naar de bushalte.
In Hooksiel zoeken we net zolang naar een restaurant waar ze ‘Scholle Finkenwerder Art’ op de kaart hebben, dat op zich is niet het probleem, wel een tafeltje vinden 😀. In rest. Alte Schneiderei lukt dat nog net.
Nog een korte wandeling naar de boot, koffie’tje en even weerberichten checken, the usual stuff voor de zeilers …
Een luie maandagochtend, uitgeslapen, ontbijt, mails onder handen genomen… voor je het weet is het al bijna middag.
Het waait en het is grijs maar alleszins nog droog. Dus toch nog een fietstochtje: via de oever van de Hooksieler See naar het watersportcentrum waar een waterski-trekbaan is, zoals de Schotsman-recreatie op het Veerse Meer maar toch groter, met een tribune – annex cafetaria, leuk om even te stoppen en gade te slaan. Dan rijden we verder naar de sluis, even informeren over vertrek en betaling. Via een zeer avontuurlijk wandelpad, dat niet vaak meer wordt gebruikt zo lijkt het althans, fietsen we langs de andere oeverkant richting Hooksiel. Nog even naar de Edeka supermarkt en dan terug naar de haven.
’s Nachts begint het serieus te waaien, Kurt had vanavond de gewone landvasten nog gewisseld met de meertouwen met de rubberen schokdempers. We liggen rustig.
Bewolkt weer, toch af en toe wat opklaringen, maar de grijze tinten overheersen. We blijven nog wel enkele dagen hier, dus zullen onze fietsen zeker dienst doen.
Zoals vandaag, we vertrekken via het waddenstrand, dichtbij onze haven, maar wegens laagwater is de zee amper te bespeuren. Een mooie wandel- en fietsboulevard tot aan de zeesluis, en ook de andere kant uit, noordelijk dus. We volgen deze fietsroute tot Horumersiel, een ondiepe haven die groter is dan we dachten. Vanaf ongeveer laagwater + 2 uren is ze aan te lopen, via een kronkelgeultje met prikken afgebakend, en uiteraard zak je weg in het zachte slib bij laagwater. Maar eigenlijk best pittoresk. Er varen net enkele jachten buiten, het lijkt of ze op het land varen eens ze in de smalle geul richting wad gaan. Een raar zicht.
Horumersiel
Horumersiel en zicht naar zee
Het begint te regenen en we maken gebruik van het overdekte terras van het Fisch restaurant voor en late lunch met ‘Matjes’ en andere haringhapjes.
Na de korte bui fietsen We verder tot Schilling, dat is ongeveer waar de Jade in de Noordzee uitmondt, en waar we voorbij gevaren zijn gisteren.
En dan terug richting de boot, via een rustige route in de polders en de velden. Vele grote boerderijen en kleine gehuchtjes.
We stoppen even bij de supermarkt en nadien gaat Kurt ook nog diesel tanken.
Rustig geslapen in het soms drukke Helgoland, en iets voor de wekker wakker, onder een blauwe lucht, we geraken het gewend. Maar ondertussen weten we dat het binnen enkele dagen anders zal zijn. We ontbijten en maken alles klaar. Samen met de Nederlandse boot Balance vertrekken we om om 8u30, zuidelijk naar Hooksiel.
Jammer maar helaas, wind tekort om op te schieten, het wordt een tocht op motor. Meteo meldt bovendien rond 16 u zeer felle regenbuien en onweders, tegen dan willen we veilig binnen zijn.
Vanaf Helgoland vaar je hier een traffic-vrije zone door, wel opletten natuurlijk voor de grote scheepvaart richting Elbe, dus stad Hamburg, maar het is rustig. Dan de rivier de Jade op, een brede rivier, richting Wilhemshaven, maar voorbij het kleine haventje Horumersiel, varen we stuurboord de zeesluis aan. Die heeft een opening om 14 u, we zijn er iets later, samen met nog enkele andere jachten, en vlak voor onze neus sluiten de deuren. Maar een vaste ligplaatshouder stelt ons gerust dat de sluis zo meteen opnieuw opent.
Zo varen we een 20 minuutjes later, de sluis in. Deze is te betalen dus Kurt gaat op weg naar de sluiswachter. Ondertussen gaan de sluisdeuren al open, en vertrekken alle boten, wij liggen vooraan en iedereen moet me dus passeren, ik wacht nog op Kurt. Als hij er is, hophop de sluis uit, maar dan moeten we opnieuw aanleggen want hij moet nog naar de sluiswachter om de sleutel op te halen die we nodig hebben in de Marina Hooksiel.
Voorbij de zeesluis zitten we op de Hooksieler See, een soort Veerse meer, maar kleiner, met een waterski-baan als bij de Schotsman en mooie oevers. Bij de marina slaan we stuurboord af en vinden we snel de toegewezen ligplaats. Eens we goed en wel vastliggen en Kurt de kuiptent gezet heeft, breekt een hevig onweer los ! Met donder, bliksem, hagelstenen en keiveel regen. Van geen wind tot plots 40 knopen (8bft)!! Gelukkig duurt het niet te lang, en klaart het ook terug open.
Tijd om de benen even te strekken en de verfriste buitenlucht op te zoeken, we wandelen via het meer naar de oude haven, het centrum. Hier kan je ook aanmeren maar er is geen sanitair en beperkte electro. Er zijn verscheidene restaurants en winkeltjes, maar stilaan sluit alles en gezien de dreigende lucht, wandelen we snel terug naar de Balena
balena.home.blog 