Onze vakantie loopt naar het einde, het weer blijft rustig en dus moeten we ons niet haasten. Vandaag een korte etappe met Chantal en Jean, zus en schoonbroer.
Kurt maakt de boot klaar (werkfok vervangen door genua) en ik doe boodschappen. Tegen 12 u is ons bezoek er en we eten een boterhammetje voor ons vertrek. Het is prachtig weer en we kunnen nog zeilen ook ! Eén rak in zee en dan een mooie lijn tot Oostende : Chantal is de stuurvrouw, Jean de fokkemaat en wij zijn vrij 🤭…
In Oostende is de haven al mooi gevuld, we worden als derde langszij 2 jachten gelegd uit St. Annaland. Apero’tje en diner in de kuip. We sluiten de avond af met een wandeling tot het station waar onze opstappers de tram tot Nieuwpoort nemen. Alweer een geslaagde dag.
Wellicht het laatste luilekkerdagje, niet teveel actie. Uitgeslapen en laat ontbijt In de vroege namiddag komen Saltwater, Sea Breeze en Timetra in konvooi binnengevaren. Ze sluiten ook hun vakantie af via Nieuwpoort. We belanden in de kuip bij Stephane en Christel. En ’s avonds gaan we met de hele bende dineren, we krijgen een apart zaaltje 😁.
Vannacht vertrekken regelmatig vissers, waardoor we fel snokkend wakker geschud worden. Het jacht naast ons versterkt de bewegingen natuurlijk nog.
Om 9 u gooien we los om nog even naar de Centrumhaven te varen, Kurt gaat om een nieuwe gasfles in de Uship-winkel. Aansluitend vertrekken we richting België.
De tocht wordt motorend afgelegd, de wind zit op kop, en de Trappegeergeul is tamelijk smal. Om 13 u zijn we in Nieuwpoort.
Onze vrienden van de Palourde hebben een box gereserveerd voor ons en een andere bekende uit Zeeland, Patrick helpt ons aanmeren 🤗.
Met Laurent en Danielle gaan we op het terras van het clubrestaurant lunchen, en nadien worden we getrakteerd op een ferme Dame Blanche.
In de vooravond krijgen we bezoek van Chantal, zus van Kurt, en Jean. Apero in de kuip en diner in het clubhuis. Een zeer gevulde dag dus !
Alles wordt goed vastgezet voor de trip naar Nieuwpoort (of Duinkerke). De voorspelde wind zit noordoostelijk, soms meer noord, soms meer oost, en dat zijn net de richtingen die we uitgaan.
Vele vertrekkers vandaag na gisteren een dag verwaaid… We gooien los om 9u35, misschien net iets te laat, maar soit, het is bewolkt en iets na ons vertrek begint het te regenen, eigenlijk meer miezerig maar je wordt toch goed nat. Het is dus scherp zeilen, en vooral vlagerige wind, soms fors en dan weer veel minder. Aan de Cap Gris Nez valt de wind even helemaal weg, om dan… toch wel noordoostelijk te ruimen, dus opnieuw kruisen. De golven vielen wel mee, buiswater genoeg.
Bij Calais is het druk, ferry’s komen en gaan, duidelijk hoogseizoen hier.
Na de middag klaart het open, maar Nieuwpoort lijkt toch wat overmoedig met deze wind. Bovendien raakt de stroom op, en dus beslissen we, zoals de meesten die gelijk vertrokken, om Duinkerke binnen te lopen, het is 18u30. Jan van zeiljacht Yolo vangt ons op aan de lange bezoekerssteiger van le Port Large. Naast ons komt snel een Duits jacht aanmeren.
Het hav We eten aan boord zeebaars 🎏 en maken het niet laat …
Een dagje in Boulogne-sur-Mer, dat is lang geleden. Het is een ochtend die frisser is dan de vorige weken, grijzig. En een voormiddag waar er veel gepoetst en ‘gebuurd’ wordt onder de zeilers uit NL en B.
Ik wandel naar de visstallekes aan de overkant van de jachthaven: veel lekkers en moeilijk kiezen, het wordt deze keer een levende tourteau-krab en nog enkele krabbescharen, vier sardienen, een mooi stuk lotte en nog 2 zeebaarsfilets.
Tegen de middag is onze Balena helemaal spice en span en eten we in de kuip de krab en oestertjes.
In de namiddag naar de Carrefour voor de andere boodschappen. Vanavond krijgen we bezoek van Annie en Marc, een studievriendin die na een taalstage Frans blijven plakken is in Belle-et- Houllefort en trouwde met Marc. Ondertussen meer dan 30 jaar geleden ! Het is leuk hen hier te treffen op een onverwachte moment. We eten samen aan boord, pasta-lotte-zeekraal à la Scarborough (ooit ginder tijdens een workshop van een chef-kok opgetekend) en lekkere patisserie die Marc meegebracht heeft.
Ons vroegste vertrek in dit verlof : wekker om 5 u, nog snel diesel bijvullen, vergeten werk gisteren. Om 5u30 starten we, samen met zeiljacht Yolo, en het is meteen een flinke zuidenwind, dus ruim zeilen. Dat belooft. We zien om 6u18 een mooie zonsopgang en die zo’n blijft de hele dag van de partij.
Als de wind mindert, is het tijd om te halfwinderen… Dat gaat een hele tijd goed, dan valt de snelheid terug en moet de motor op. Na een uurtje, terug een bries uit de tegenovergestelde hoek, dus halfwinder over stuurboord gehesen.
Kurt heeft opnieuw het vislijntje uitgegooid en vangt 1 makreel. Samen met die van gisteren hebben we vis voor vanavond. Nog even met wat kruiden in de ijskast en dan in de pan, met simpele (afgekoelde) gekookte aardappeltjes en tomaatjes, kunnen we dit in het laatste uurtje van deze lange tocht eten.
Even dachten we dat we controle zouden krijgen, een douanevaartuig naderde de Balena maar bedacht zich (of we zagen er OK uit) en keerde zich, om verder te varen.
Samen vertrokken met Yolo en altijd in elkaars zicht geweest, varen we tegelijkertijd de haven van Boulogne-sur-Mer binnen, het is 19u30, we zijn 14 u onderweg geweest maar het was een zeer leuke zeiltocht, veel zon, warm, gelezen, gehaakt, gevist,… Niet verveeld dus.
Hoewel we dachten dat Boulogne-sur-Mer bomvol zou liggen, zijn er nog vele boxen vrij. We liggen naast een 45 voet uit Yerseke, en hier liggen vele zeilers (NL en B) uit Zeeland. Ook zeiljacht Audace, onze ex-buren uit de Zandkreek-haven.
Na een zeer verfrissende douche kunnen we nog een tijd in de kuip zitten, babbelend met de Belgische buren, die in Colijnsplaat liggen.
Samen met de Fast Female en de Fleur de Sel verlaten we om 6u30 het haventje van Grandcamp-Maisy, het is hoogwater en de deuren zijn al 2 uur open. Frisse ochtend, de lange broeken worden bovengehaald.
De ondieptes gepasseerd, hijsen we het grootzeil en Kurt zet de halfwinder. Ideaal windje en koers voor het geel- blauwe doek. We zeilen dus vandaag Omaha Beach voorbij en verwijderen ons stilaan van de kust om de grote baai over te steken, de mooie havens van Ouistreham, Dives, Deauville, Honfleur en Le Havre laten we voor een volgende keer. Nu moeten we wat mijlen maken, we hebben nog een week verlof maar je weet nooit welk weer er nog op onze weg komt… Zoals rond deze middag, de wind die wegvalt zodat we verder varen op motor.
Het is bijzonder rustig naar ons gevoelen, slechts 1 cargo schip voer Le Havre buiten, en een ferry naar binnen. Wel lagen enkele supercargo’s in de ankerzone te wachten. Vergeleken met alle beelden gisteren van de Landingen in Normandië is de Seine-Baai maar leeg.
Tegen 17 u zien we de mooie klifkust, we varen er zeer dicht naartoe zodat we bij Etretat de 3 natuurlijke ‘poorten’ kunnen bewonderen, een van deze lijkt van ver precies een olifant. Het zijn uitgeholde rotsformaties, we kennen ze allemaal van ansichtkaartjes…
Dan is het niet ver meer tot Fécamp, we meren af naast de Yolo, Jan, en bezoeken nadien Lisette en Raoul op hun Eau-de-Vie. Het wordt een korte nacht want we willen op tijd vertrekken, en Jan eigenlijk nog vroeger dan we aanvankelijk gepland hadden. Afspraak om 5 u30 losgooien.
Grijzig weer, misschien een spatje regen maar we halen toch de fietsen boven voor een dagtrip. Eerst naar de vismarkt, een dozijn oesters, 1 kg moules bouchots en nog grijze garnaaltjes om te pellen.
We rijden eerst naar de toeristische dienst en ze informeren ons over La Voie de la Liberté, een wandel/fietspad dat de verschillende belangrijke kustplaatsen verbindt die te maken hebben met de bevrijding van Normandië. Eerste stop is in Grandcamp-Maisy zelf, een herdenkingsmonument bij het binnen (of buiten) rijden van de stad.
Het is mooi fietsen op deze Strada Bianca, links de kliffen en de zee, rechts korenvelden met daartussen duizenden klaprozen, de poppy’s dus.
Volgende halte, op zo’n 4 km, is de Pointe du Hoc, het kleine uitsteeksel tussen Utah en Omaha Beach, dat door een Duitse bunkereenheid ingenomen was en verdedigd werd. Deze site werd als eerste op DDay, 6 juni 1944, benaderd door Amerikaanse Rangers, om de grote Duitse kanonnen onschadelijk te maken. Wegens een latere landing dan oorspronkelijk gepland, was het verrassingseffect weg en hadden de Duitsers de kanonnen al achteruit verplaatst en verborgen opgesteld, wel geladen en gericht naar Omaha beach. 95 van de 225 Rangers konden de Duitse linie bereiken en het zwaar geschut neutraliseren. Op dat moment vonden ook de landingen plaats op Omaha Beach.
Op deze site wandel je een parcours langs enkele bunkers en de uiterste punt van de kliffen.
Na dit bezoek fietsen we tot een picknicktafel om ons baguette camembert te eten… Dan verder tot Omaha Beach. We stoppen bij het DDay Museum maar dit is een kleiner museum, we rijden dus verder en dalen af tot we bij het lange strand van Omaha Beach zijn. Hier zie je vele groepen Amerikanen met gids, ook soms legerjeeps, dat zal wel een supplement zijn.
We houden halt bij weer een ander Memorial Statue op het strand, en nadien bezoek we het Omaha Beach Memorial Museum: hier zie je een docufilm met origineel beeldmateriaal over de landing op dit strand en Pointe du Hoc. Verder veel materiaal en kadering van dit historisch gebeuren.
Ondertussen is het rond 17 u en fietsen we retour naar de haven, nog even stoppen bij de bakker om ons bestelling op te pikken en dan naar de boot. Fietsen terug opplooien en de achterkajuit inladen. we hebben iets meer dan 30 km gefietst…
Apero met 6 oesters en nadien eten we de mosseltjes met kleingesneden ui, look, courgette en rode paprika… Een lekker potje zee-eten 😄 !
Diesel en water worden bijgevuld en alles vastgezet, morgen vroeg vertrek bij hoogwater rond 6u30…
Op onze Nationale feestdag vertrekken we pas tegen de middag, het tij moet mee bij Cap Barfleur. En zo tuffen we op een volledig platte zee richting de normandische bevrijdingsstranden : tussen Utah en Omaha Beach ligt het vissershaventje Grandcamp-Maisy, dat via een sluispoort graag visitors ontvangt, vanaf 2,5 u voor tot 2,5 u na hoogwater.
Omdat er niks te zeilen valt, is de arrivee gemakkelijk te plannen bij hoogwater, nl. 17.10, bijna gelijk met de aankomst van de renners in de Tour de France. 😁
De aanloop van de haven is over de droogvallende platen, we houden ca. 3 meter in de aanloopgeul. In het haventje liggen vele vissersbootjes, zowel professioneel als plezier. De havenmeester zei me telefonisch dat we een vrije bezoekersbox mochten kiezen, die zijn aangeduid met zwart/gele lijnen. Vlak na ons komen nog enkele zeiljachten binnen, Fleur de Sel (B), ligplaats Colijnsplaat, Fast Female (NL), uit Makkum, en Full House (B) uit St Annaland. De havenmeester verwelkomt ons en we gaan aansluitend betalen.
We passeren een pizzeria en bestellen voor straks uit te halen. In de kuip is het lekker warm, na de pizza sluiten we rustig af met een espresso…
Uitslapen, ontbijten, oprommelen, douchen, en Speedwell, Serge en Claire uitzwaaien. En dan wandelen we naar het centrum van de stad. We waren op de heenreis in Cherbourg, ben toen enkel naar de bakker en slager geweest.
In de stad is het gezellig druk, kleine winkelstraatjes, mooie terrasje, een mooi theater met groot plein. We kuieren wat rond, eten iets op een zonnig terras en drinken koffie op een ander terras omdat de slager pas om 15 u terug opent. Het is een kleine zaak waar de slager met witte schort over hemd en das zelf bedient. Hij maakt alles zelf, rillette, pâté, stoofschotels enz. Ook nog bij een kleine supermarkt en de bakker en dan snel naar de boot.
Radio Tour de France gaat op voor een spannende rit. En Kurt stapt nog naar de grote supermarkt voor de vergeten spullen. We bekijken de planning voor de volgende dagen, niet teveel wind op komst dus vullen we de diesel maar aan.
Het is druk aan de buitensteigers, veel Belgen en Nederlanders hier. Sommigen hebben na 2 weken hun verste punt, de Kanaaleilanden bereikt en keren terug. Het is een komen en gaan en wij vertrekken rond 10u30 om de Alderney Race optimaal te benutten. Een westelijk windje waarmee te zeilen valt, zwakt af, halfwinder erop en tegen dat die bol staat, nog minder wind. En dan is er maar één oplossing, en dat is onze Volvo Penta 👍…
De doorgang tussen eiland Alderney en het vasteland bij Cap de la Hague verloopt vlot, de zee is plat en toch zie je het water als het ware ‘koken’… En dat is niet de wijden aan diepteverschillen maar enkel aan stromingen die hier van verschillende kanten komen en in de diepte elkaar treffen.
Het was zonnig toen we vertrokken maar geleidelijk trok de hemel dreigend toe… Donkerblauw/grijze luchten haalden ons in en bij de noordpunt van Frankrijk krijgen we een bui over ons dak en zien we bliksem boven land. Het duurt een uurtje en nadien trekt alles weer open.
We zijn 2 mijl uit de kust gebleven maar Serge zei ons dat we eigenlijk nog noordelijker moesten gaan om meer stroom te krijgen. Na de Race is het verder puffen naar cherbourg waar we tegen 16u30 een box op steiger P invaren.
We zijn net aangemeerd en krijgen bezoek van solozeiler Jan van de Yolo, die in onze haven van Wolphaartsdijk ligt. Hij zag ons binnenvaren. We kletsen in de kuip over de voorbije weken, hij is enkele dagen na ons vertrokken en voer tot Roscoff… We bewonderen ook nog even zijn Breehorn 37.
Het is laat als we ons hamburgertje bakken … Morgen blijven een dag in Cherbourg.
We verlaten Bretagne en ook even Frankrijk, via de Britse enclave van de Kanaaleilanden… We gooien los om 10u40, Kurt is nog even naar het supermarktje geweest voor de laatste boodschappen, spijtig genoeg was de bakker gesloten.
Het is mooi varen, op de rivier Trieux, aan de boei Croix gaan de zeilen bij en kunnen we scherp zeilen, het gaat heet worden op land, op zee is het heel aangenaam : zeilen in korte broek en topje, het gebeurt niet vaak.
We hebben te maken met veel dwarsstroom, 30/40 graden worden we westelijk geduwd en zo wordt onze verdere route natuurlijk steeds meer in de wind. Bovendien valt de wind soms weg en zo eindigt de trip op motor tot Guersney, St Peters Port. Omdat we morgen meteen terug vertrekken, gaan we niet in de binnenhaven liggen.
Er worden hitterecords genoteerd, ook in Bretagne. Aan de kust of ook hier op de rivier is er regelmatig nog een briesje, ’s nachts valt er goed te slapen.
In de voormiddag wandelen we met handdoeken, zonnetentje en zwemgerief naar het lokale strandje, het is hoogwater. Zelfs zo hoog, dat je van een taludje door het water moet waden eer je op het strand geraakt. Het zijn vooral mensen van het dorp die er liggen. Een nadeel : er zit een soort strandvlieg die ons ambeteert. We zwemmen en lezen wat, ondertussen wordt het strand alsmaar groter en leger. Tegen 13 u zijn de Fransen natuurlijk naar hun zondagse eettafel. We kramen ook alles samen want het wordt heet.
We passeren restaurant Lezard, de keuken ontvangt tot 14 u en we krijgen een mooi tafeltje in de koele zaal : het is nog maar 3 jaar open, was vroeger een crêperie, het is een oud huis met muren van 50 cm, vandaar de aangename temperatuur natuurlijk. Ons laatste Bretoens restaurantbezoek is culinair gezien een topper : fijne gerechten met lokale producten, alles deskundig omkaderd en van uitleg voorzien! Een omweg waard naar ons gevoel.
Aan boord wordt er nadien nog wat opgerommeld, gepland, gerekend en ontspannen. Te warm voor meer actievere zaken 😉…
PS – naast ons ligt de lokale brandweerboot, die ons zondagochtend wekt voor een delivery van een van hun mannen naar Ile de Bréhat. ’s avonds zijn ze terug daar om hun gast op te halen, we babbelen even, ze maken zich grote zorgen om de de vele bosbranden in Frankrijk.
Uitslapen, opruimen, douchen, betalen bij de havenmeester, afwassen… Tegen de middag spreken we af met Serge en Claire om een wandeling te doen langs de rivier.
Het is een afwisselend avontuur in bos, tussen tarwevelden, over de rivierbedding en eindigt wanneer het te vettig en nat wordt 😉, dus keren we om en stranden, niet toevallig natuurlijk, bij le Bar à Huîtres !
Terug wandelen we naar het dorp en daar heeft Serge gereserveerd bij een traditionele crêperie voor een typische ‘galette’, de boekweitpannenkoek dus. Lekker met 4 kazen voor Kurt, ik kies met sardientjes 👍.
De ‘deur’ om de haven te verlaten is open in de voormiddag tot 9u40, we ontbijten tijdig en gooien los rond 9 u. Maar het hoogwater is niet de moment om onze zeiltrip oostelijk aan te vangen, dus zoeken we een meerboei om enkele uren te ‘wachten’ : aan de noordelijke punt van het schiereiland liggen 5 wachtboeien, bevestigde de havenmeester.
Het lukt goed om de meerboei op te pikken, het is er een beetje hobbelig en nog niet te warm, er staat een frisse bries. We lezen en lunchen nog. Rond laagwater ziet alles er weer helemaal anders uit, en we gooien los om ons in de noordoostelijke wind op een kruisende koers te leggen. 3/4 bft worden later 20 knopen en dan gaat de reef 1 alweer in. Maar we klokken recordtijden op zee. Ons doel was Treguier maar voor de aanloop van die rivier zijn we veel te vroeg dus zeilen we verder, en wordt bestemming Lezardrieux bepaald. Bij de aanloop van de rivier Trieux tikken we 11.3 knopen snelheid aan. Wat een kolkende stroom hier. Deze snelheid hadden we eerder op de Elbe, de snelle Duitse rivier, maar nog nooit op zee.
Het laatste stuk, dus op de rivier, is het nog 6 mijl, het is een mooie bosrijke aanloop, en het blijft ferm stromen. We zijn dus snel bij de haven. Serge en Claire van de Speedwell liggen hier en reserveren een plaatsje voor ons. Het is hier opletten voor de vloedstroom bij het aanmeren. We roepen nog even, zoals het hoort, de havenmeester op, en hij bevestigt box 353 voor ons. Er staan al 4 mensen te wachten om te helpen aanmeren, alles goed !
We maken snel een warme hap en nadien gaan we op bezoek bij de Speedwell: ze zijn sinds einde mei onderweg, en nu ook stilaan aan de terugtocht bezig. Veel te vertellen dus !
balena.home.blog 