Jour de fête

Na ons nachtelijk avontuur volgt een zeer ontspannen ochtend, no hurry en alles relax. Het is rustig in de haven en in de straten rondom.

Kurt wandelt even naar de stad voor enkele boodschappen. We chillen aan boord en in de namiddag staat de koninginnerit van de Tour de France centraal.

’s avonds wandelen we naar het centrum voor diner is rest. La Cremaillère.

Le sentier des Douaniers

Stralend blauwe lucht bij ontbijt, klaar voor een warme dag. Kurt start na het ontbijt met 2 wandelingen om de diesel aan te vullen, 55 liter en onze bidonnen zijn terug gevuld.

We maken een picknick klaar en vertrekken voor de ‘verplichte’ wandeling naar Ploumanach, via de Sentier des Douaniers (GR-route 34 wederom), het kustpad dat in vroegere tijden door de douane werd gebruikt om smokkelaars te onderscheppen. Eerst doorkruisen we het mooie stadje Perros-Guirec, het is tamelijk toeristisch maar toch niet overdruk. Het grote strand is nog bijna leeg rond de middag maar het is dan ook laagwater dus meer dan dubbel strand !

Vanaf het centrum komen we op het kustpad, je wandelt constant tussen roze rotsen en af en toe beboste stukken. De heide tussen de rotsen staan vurig roze in volle bloei. Prachtige wandeling, en warm ! Maar zo de moeite. We bereiken de vuurtoren en nadien picknicken we op de Plage de Saint-Guirec, in de schaduw van de boulevard op het strand. Du pain, du vin er du fromage, en veel water !

Nadien weer even verder, tot de haven van Ploumanach waar je aan moorings kan liggen. Vlak ervoor is nog een heel klein strandje en daar gaan we zwemmen. Het water is nu flink aan ’t opkomen en is zeer verfrissend.

We hebben ondertussen al flink wat gewandeld en rijden retour met de toeristennavette Le Macareux tot onze haven… Denken we, want we zijn opgestapt en rijden de verkeerde richting 😂… Maar geen nood, de chauffeur zegt dat we gewoon maar meerijden tot de terminus en zo hebben we een extra Sight Seeing van de omgeving.

We eten aan boord, douchen en maken ons klaar voor de ‘nachttocht’, ttz we wandelen terug naar de Plage de Trestraou, 2 km , voor het feestelijke vuurwerk. Er is veel volk maar de boulevard is lang dus het is niet overbevolkt. Kurt heeft zijn statief mee om foto’s te maken. Het vuurwerk start om 23.30 precies en 14 minuten later, is alles in rook opgegaan 😉 … In processie verlaten we de plage en de straatjes errond…

Platte zee, soms kolkend

We staan op tijd op, de fietsen staan klaar en we rijden eerst naar het plaatselijke marktje voor kaas, groenten en fruit, brood. Dat droppen we aan boord en dan fietsen we elektrisch, lekker gemakkelijk zonder zweten (heerlijk met dit weer) in noordelijke richting, tot Ile Grande. Mooie landschappen, mooie verzorgde huizen. In de retour houden we halt in L’Atelier de l’Huître. Op de gravelsteentjes ga in onderuit met de fiets, omdat ik mijn bocht te traag nam. Gelukkig niet te erg, beetje bloed en steentjes in de knie. We bestellen de degustatieformule, wat een combinatie is van telkens 2 oesters, formaat 1, 2 en 3, met een fris glas wijn in de schaduw is dat een lekker vroege lunch.

Op de retour nog even stoppen bij de supermarkt en dan terug naar de haven. We maken alles klaar voor ons vertrek rond 15/15.30. Onze Nederlandse buren, Lutke en Walkabout gaan ook vertrekken tot Ploumanach. De Duitse Pico iets later, en die gaat dan de nacht door tot Cherbourg.

Onze Britse buur Clara is deze ochtend al vertrokken, we lagen nog in bed, en de mevrouw had een zakje met 2 croissants bij ons in de kuip gelegd 😃. En de Belgische buurman Dyad hebben we ook uitgezwaaid rond 8.30…

We vertrekken om 15.15, er staat nu voldoende water om buiten te kunnen , maar er niet veel wind. Het wordt een motortochtje van 14 mijlen. We kunnen tussen de rotsen varen met deze platte zee omdat er geen golfslag en wind is. En natuurlijk worden er van de mooie Côte de Granit Rose vele foto’s gemaakt. Kurt probeert tijdens dit tochtje ook nog wat te vissen maar dat is tevergeefs : nog niets gevangen deze vakantie.

Tegen 18 u, dus met hoogwater varen we Perros-Guirec aan. Ik roep de havenmeester op, die bevestigt dat er plaats genoeg is en we varen de smalle doorgang  met de drempel door als toegang tot het dok waar de boten blijven drijven.

We zoeken naar de Capitainerie, het havenhulpje is zeer vriendelijk, zei dat we gewoon bij de vlaggen moesten zoeken naar het Havenhuis, maar er hangen meer vlaggen dan we dachten en natuurlijk in de buurt van aantrekkelijke terrasjes. Uiteindelijk toch de havenmeester gevonden, die geeft veel informatie over de stad, o.a. over vuurwerk morgenavond: donderdag is het de nationale feestdag hier. En als je 2 dagen blijft, is de derde nacht gratis. Dat zullen we nog eens bekijken.

We eten aan boord en zetten ook ons zonnetent opnieuw want het is bloedheet.

Eerste e-bike-rit

De Belgische vrouw van 2 boten naast ons komt ons informeren dat we hier in de haven gratis gebruik kunnen maken van elektrische fietsen. Misschien is dat een goede oplossing om wat rond te touren : het gaat flink op en af en met de vouwfietsen is dat met dit weer een opdracht. Spijtig genoeg zijn de 4 fietsen voor de namiddag bezet, we kunnen ze wel nog even in de voormiddag gebruiken om naar de supermarkt te fietsen. Het is voor mij de eerste keer elektrisch, het bevalt prima 😃!

Het is zeer warm en in de namiddag blijven we eerst onder de zonnentent aan boord. Later wandelen we naar het grote strand en gaan we zwemmen . Nadien een plaatsje in de schaduw gezocht…

Nog even voorbereiden voor morgen, we kiezen voor vertrek in de namiddag dus kunnen we in de voormiddag nog een uitstapje met de elektrische fietsen reserveren…

Kortebroek en kippenvel

Ons plan vandaag : oostwaarts tot Trébeurden, een tochtje van 15 mijl maar bestemming in de wind, dus dat wordt opkruisen.

We zetten alles goed vast na het ontbijt, we moeten rekening houden met de toegangstijden in Trébeurden, daar is een drempel en met de coëfficiënt van vandaag betekent dit dat de haven toegangelijk is vanaf 12 tot 20 u (voor schepen met 1,5m diepte, dus iets later voor ons). Hoogwater is 16 u.

We gooien los om 10 u en eens op ruimer water, voorbij de rotsen, is het zeilen geblazen. We hebben de kleine werkfok laten staan en dat blijkt al snel een goede beslissing. Wind is 4/5 bft en dus in de neus, dus best wel schuin…maar dat alles onder een prachtig wolkendek. De eerste keer dat we allebei in kortebroek zitten. Eerlijkheidshalve moeten we wel zeggen dat we allebei snel een dikke trui hebben bovengehaald en dat kippenvel op onze benen staat. 😂 Rond de middag wakkert de wind nog aan en we zetten Reef 1 in het grootzeil, zelfs dan tikken we regelmatig 7 knopen snelheid aan.

Het is een mooie zondagse tocht. We maken enkele kruisrakken en in de buurt van de haven, zien we het wedstrijdveld van een regatta, het is een nationale wedstrijd van een bepaalde eenheidsklasse, requin, genaamd. Het schip is een klassieker met elegante lijn, 9,6 m, gelijkend op een ‘draak’.

We tuigen af en varen goed langs de boeienlijn, op de kaart lijkt het of we overland varen. Bij de ‘toegang’ tot de haven, tussen de rode en groene boei boven de drempel, hebben we meer dan genoeg water, de dieptemeter die op 5 m stond, hebben we niet gehoord.

De passantensteiger is de eerste als je binnenvaart, en daar zijn nog vele vrije boxen dus we hebben snel een plaatsje. Naast twee andere Belgische schepen.

Het is 14 u als we goed vastliggen. Even wat eten en een dutje, binnen, want in de haven is het boeiend heet. In de latere namiddag wandelen we via het strand naar het dorp, de bakker is nog open, en zo komen we niet met lege handen terug.

Kurt zorgt vanavond voor het diner: hamburger met gebakken aardappeltjes en spekjes en een salade van tomaten en ui… De fanfare en handgeklap staat paraat (ver Loslopend Wild)…

Idyllisch strandje

Nog een dagje vakantie in Roscoff. In de voormiddag meren 3 catamarans Open Fifty’s aan (50 voet dus), de eerste drie deelnemers van een belangrijke regatta, de Pro Sailing Tour. Er is heel wat beweging aan die steiger, interviews worden afgenomen en er zijn verschillende standjes van de sponsors opgesteld bij het havengebouw.

Het is prachtig weer, en we wandelen iets na de middag via het kustpad Gr34 zuidelijk naar het kleine strandje Traon Erc’h. Idyllisch baaike met rotsen links en rechts, en een mooi zandstrand. Vooral lokale mensen want ze kennen elkaar  bijna allemaal. We gaan enkele keren zwemmen, het is nog fris maar wel te doen .

In de haven vertoeven we even op het grote terras; we eten aan boord, frisse insalata caprese, zomers genoeg.

Zonnig en warmer

Een relaxdag in Roscoff, met niet zo veel op de planning… Maar wel boodschappen doen : we mogen voor een uurtje de fietsen van de haven gebruiken om naar de supermarkt te rijden. Toch iets sneller dan alles te voet te doen.

Wandelen staat wel op het programma, we nemen handdoeken en zwemgerief mee en vertrekken, naar het stadje, opnieuw via de GR 34 wandelroute, le sentier côtier.  Mooi langs de rotskust en dan in het gezellige historische centrum van Roscoff. Tegen de middag vinden we een leuk restaurant met mooi zicht en dat is een dagmenu’tje waard :  Carpaccio van verse tonijn en Kabeljauw met boekweit/appel. Origineel en lekker gegeten.

We wandelen verder tot de andere kant van de stad waar we weer in een andere baai komen. Er is een mooi strand en we kappen ons hier af. Aangenaam zomerweer, en een goed leesplekje 👍.

Als we retour wandelen langs de oude vissershaven liggen alle bootjes op het droge, altijd een raar zicht. We arriveren na 19 u op de Balena, we kunnen nog aangenaam in de kuip genieten van de zon op ons terras ! Alles samen toch 12 km gewandeld.

Zoals Matthieu van Der Poel

Vroeg vertrek gepland, dus wekker om 6 u., ontbijt, omeletje bakken voor boterhammen onderweg en alles vastzetten, om 7 u gooien we los, de zee op. Weinig wind, eerste mijlen op motor.

Ik voel het snel opkomen, zeeziekte dus. Het moet de deining zijn. Na meer dan 3 weken op zee, dan toch weer ineens prijs. Ik voel me als Matthieu Van der Poel, die zei in een interview gisteren of vandaag over zijn situatie in De Ronde: “Ik ben een schim vanmezelf”… Awel, ikke dus ook. Een vod die binnen gaat liggen, nochtans geen koffie deze ochtend en niet teveel gedronken gisteren.

Het is grijs weer, Kurt kan soms zeilen maar het grootste deel van de rit is op motor… In de namiddag is het wat beter, buiten zitten doet goed. We varen noordelijk van Île de Batz omdat we tegen die tijd de stroom tegen hebben.

Iets na 16 u varen we de haven van Roscoff binnen, we krijgen een box toegewezen door de dienstdoende havenmeester en worden door een Belg verwelkomd, die met zijn boot in Colijnsplaat ligt. Mooie verzorgde haven…

Het havengebouw is modern, er zijn enkele winkels, 2 restaurants. We worden in het Nederlands te woord gestaan: de vrouw die de gasten ontvangt, wil haar talen oefenen en dat doet ze goed. Een frisse douche doet wonderen, helemaal terug fit !

Een pasta al tonno op tafel, maar weer net te fris om buiten te eten, apero kon nog wel in de kuip.

Lekker relaxen

Een mooie blauwe lucht, met vele Bretoense wolkjes 😉, als we ontbijten, vertrekken enkele schepen aan onze steiger. We gaan ons verleggen zodat we niet moeten wachten aan boord totdat onze buurman vertrekt. We liggen zo als eerste aan het ponton, electro wordt aangesloten en met de waterslang wordt al het zout van gisteren weggespoten…

Na bezoek aan de havenmeester wandelen we via de GR 34-route richting noorden. Mooie panorama’s op deze rotskust en het glooiende binnenland. We lunchen in een ‘Ierse’ pub,  zalig op het terras ! Dezelfde mooie route terug en verder naar het dorpje Lanildut, daar is een kleine Spar, zeer beperkt aanbod maar soit.

Kurt blijft aan boord, en ik ga wat verpozen met m’n leesboek aan de oever van de rivier, aan een klein strandje. Dat wordt echter verstoord door een lelijk kijkende en blaffende zwervershond, ik verzet met 2 keer maar de hond komt steeds terug

Rustige avond aan boord, voorbereidingen voor morgen. Weinig passanten vannacht.

Opkruisen geblazen

We hebben beslist om niet te blijven, hoewel het aanlokkelijk is hier: mooie stranden, mogelijkheden om te suppen of te kajakken langs de grotten in de vele baaikes,… Maar het weer is net niet warm genoeg om van dit alles optimaal te kunnen genieten.

We moeten niet vroeg vertrekken om onze bestemming L’Aber Ildut te bereiken, indien bezeild zo’n 30 mijl. Maar de noordenwind zal dit beletten want er zal opgekruist moeten worden.

Maar eerst nog een wandelingetje naar het dorp om brood te kopen, en ja, nu we er toch zijn, nog een cappuccino met wat Bretons erbij.

We gooien los rond 12 u., mooi zonnig met vele wolken, het eerste stuk is het ruime wind, traag maar gestaag, na die eerste kleine kaap, aan de wind richting noordwest, enkele kleine rakjes, lukt best. Dat was de Cap de la Chèvre.

Enkele mijlen voor de Chenal du Four worden de golven onvoorspelbaar en trekt de wind goed aan. Met ons klein werkfokje is het zelfs zeer pittig, reef 1 gaat erin… Gelukkig is de temperatuur Ok. Het is een pittige tocht, eens de Chenal du Four in, worden de golven vlakker en is het gemakkelijker opkruisen. Hier zit de stroom goed mee natuurlijk. De 30 mijlen worden er 39 maar rond 19u varen we de rivier Ildut op. Een lieflijk riviertje met licht glooiende oevers tussen menig rotspartijtjes.

Aan de passantensteiger is geen plaats, dus moeten we langszij een schip: keuze valt op een grote Britse Rival waarvan het koppel al klaarstaat om ons aan te nemen.

Moe en voldoen nog een kleine hap boven getoverd, morgen dagje vrij in l’Aber Ildut !

Ontspannen tochtje

Om 9 u. zijn we startensklaar om samen met de grote Skeaf naast ons te vertrekken. De vrouwelijke kapitein, de tweede stuurman en scheepsmaatje Clémence varen het elegante schip naar de jachthaven Treboul voorbij de brug om daar opnieuw aan te leggen en hun gasten op te wachten. Wij hijsen de zeilen en zetten de tocht verder, bestemming op amper 11 mijl, naar Morgat aan de overkant van deze lieflijke baai.

Het is wind in de neus, 3/4 bft, en we kruisen op wat met de genua niet ideaal is. Maar soit, t’is niet ver en de stroom is hier verwaarloosbaar. Tegen 12u30 varen we het haventje van Crozon/Morgat binnen. De bezoekersponton is vrijwel leeg, geen probleem om een plaats te vinden.

Na de lunch wandelen we naar het centrum, bij de haven zijn er verschillende zeilscholen. Vele Hobbycats en andere zeilbootjes te observeren op de mooie grote zandstranden. Langs de mooie wandelboulevard zijn we snel in het dorpje, restaurantjes, enkele winkeltjes, barretjes, bakker en supermarkt. Leer moet dat niet zijn.

Terug op de balena vervangen we de genua, te groot voor de volgende dagen wanneer we moeten opkruisen in Chenal du Four met noordelijke winden. We zetten ons kleinste fokje, misschien wat ondertuigd, maar we nemen het zeker voor het onzekere. (We hebben een scheurtje in het voorlijk van de high aspect. We maken er eindelijk werk van om dit te plakken met duktape op aanraden van onze zeilmaker, maar wachten nog even met dit zeil aan te slagen. )

In de kuip is het rond 19 u weer te fris om te blijven zitten. Eerst nog even een was draaien, we zagen in verschillende gemeenten reeds publieke wasserettes met machines die tot 18 kg draaien. Ook op enkele passen hier van de haven. Wel gemakkelijk als je ondermeer bed- en badlinnen en heel wat anders wil wassen. Was in 40 minuten gedaan en nog eens 40 minuten drogen, ondertussen hebben we gegeten. En tijdens de afwas, die Kurt op de boot voor zijn rekening neemt, wordt alles opgevouwen, en opgeborgen.

Maritiem erfgoed

Een frisse ochtend zoals we ondertussen gewend zijn, geen haast. Ons eerste afspraak is rond de middag, we zijn uitgenodigd om de tweemaster die naast ons ligt, Skeaf (28 m), te bezoeken.

Maar voordien nog naar het supermarktje en de bakker.

Clémence, het 24-jarige scheepsmaatje (‘mousse’ in het Frans) leidt ons rond in het schip dat eigendom is van een mecenas, en ter beschikking staat van een vereniging die met groepen vaart, vaak gehandicapten of sociaal achtergestelde jongeren. Met 16 slaapplaatsen onderdeks voor opvarenden, en dan nog 3 voor de crew wordt zelfs een ‘groot’ schip al snel krap. Clémence is bezig om alles te organiseren voor de groep die morgen meevaart, eten en drinken voor 28 daggasten, Ze is erg geïnteresseerd in het bootleven en zeilen en ze stapt even bij ons aan boord om rond te kijken: onze rondleiding is rap ten einde 😃, 10 meter is snel bekeken.

We lunchen in de kuip, mooi zonnig weer. In de  namiddag maken we nog een wandeling naar de vissershaven waar er op deze zondag meer beweging is dan gisteren. Op de kleine strandjes is nu wat volk. We zoeken het kleine terrasje van Les Filets Bleus terug op voor espresso en ijs.

Als de brugwachter terug aan het werk is tussen 18 en 21 u (getij-afhankelijk) gaan we bij hem ons havengeld betalen, want morgenvroeg  vertrekken we.

Speciaal mixed sfeertje

De creativiteit van de Goese Werf, maar dan uitgebreider; de grootsheid van de Museumhaven van Zierikzee, maar dan nonchalanter; de gezelligheid van stadje Veere, maar dan Franser… Douarnenez is speciaal, in de binnenhaven lig je tussen ‘museum’schepen, oude internationale zeilschepen met affiches over hun verleden (o.a. Cipango, een exemplaar uit 1966 getekend Frans Maas, zie ook bij de foto’s), een aantal wrakken of bijna wrakken en dan, vele ‘project’-boten bewoond door ‘artistieke’/creatieve (?) jongelingen en alternatievelingen. Hierbij vraag je je bij sommige wel af of je niet aan ’t kijken bent naar het programma :”Help, mijn man is een klusser”. Alles staat op het dek: verf, borstels, antivries, alle soorten chemische potten om te lijmen, afbijten, proper maken, bidonnen diesel, kabels electro/waterslangen/staaldraad, daartussen staat de was te week en wordt er gemoestuind en gekookt en geleefd. Je moet het maar doen 😵😚. Of ertegen kunnen.

Het is wel een gezellig gedoe en je hebt veel om te bestuderen.

De zoektocht naar het sanitair is ook al een onderneming. Kurt wandelt eerst naar de brugwachter, hoogwater deze ochtend dus tot 9 u wordt het brugje geopend. We ontvangen de magnetische sleutel voor het douche-complex, moeten even zoeken, het is wat ouder maar wel proper.

In de voormiddag wandelen we naar de buitenhaven Treboul, naar de Uship-verdeler. Daar is het de wekelijkse marktdag en die wordt opgevrolijkt door het lokale shantykoor, gezellig! We kopen kleine bouchot-mosseltjes en langoustines, vers fruit en groenten,…

In de namiddag eerst een bezoekje aan de toeristische dienst en zo verder naar de strandkant van Douarnenez, hier heb je een mooi zicht op heel de baai. Het was zonnig deze voormiddag maar stilaan komen er meer wolken, toch vreemd soms, en dan wordt het meteen veel frisser. Geen strandweer hier. Maar de kleine terrasjes zijn ook gezellig.

Terug aan boord vullen we de diesel aan, en Kurt vertrekt op zoek naar het dichtstbijzijnde tankstation. Die blijkt moeilijk te bereiken met zijn karretje dus het blijft hier bij de handgedragen 10 liter verse diesel.

Ondertussen kook ik de langoustines zoals opgegeven, die doen dienst als apero. Op het menu: bouchots met veel look, courgette, dikke rijpe tomaten, gele paprika… Ze zijn superlekker.

Raz de Sein: impressionant !

Een langere tocht voor de boeg, we staan vroeg op, maken ons rustig klaar, nog een babbeltje met de Engelse buurman en om 8 u gooien we los. De zee is glad, geen wind op dit moment, we motoren tot 11 u, en dan komt er wat wind op, zeilen maar, aan de wind kunnen we niet te scherp met de genua maar we kunnen mee met enkele 39-voeters dus dat is ok.

De kaap die vandaag op het programma staat is de Raz de Sein. De vuurtoren en de kardinaal boei moeten aan stuurboord blijven… Het is mooi en rustig zeilen tot daar… En dan worden we opgepikt door de snelle en vurige stroom… en zeilen plots tot 10,5 knoop. Daar zien we golven arriveren tot 3 meter die onze Balena op de neus aanlopen… Zo hebben we het nooit gehad ! Ondanks het rustige weer, was het plots helemaal anders, enorm impressionant. We gleden mooi de golven naar beneden zonder echt te bonken, om dan weer door een volgende steil naar omhoog geduwd te worden. Het duurde ook niet lang, misschien maar 15 minuten of zo,… De wind viel plotsklaps weg, precies of we in een vacuüm terecht kwamen. We hadden geen voortgang meer op zeil. Bovendien moesten we koers verleggen zodat we voor de wind kwamen, en zo moesten we verder op motor voor het laatste stuk tot Douarnenez… Spijtig genoeg, geen foto’s hiervan, we hadden al werk genoeg om ons staande te houden 🤭..

Het was een mooie en zonnige tocht, maar opnieuw niet te warm. Dikke trui was nodig. We varen de haven binnen, en meren aan op de lange passantensteiger. Het is hier nogal onrustig, dus na contact met de havenmeester beslissen we om in de binnenhaven te gaan liggen. De brugmeester is aanwezig want deze binnenhaven is slechts enkele uren rond hoogwater toegankelijk, nu dus 😄.

We vinden nog een plaatsje aan de steiger en zien hier opnieuw de Blauwe Zwaan, die we eerder in Boulogne en Cherbourg ontmoet hebben.

We ruimen op en gaan in een gezellig bistro’tje het weekend inluiden met een lekkere visschotel.

PS – we hebben vandaag een wervelende dolfijnenshow meegemaakt, vele dolfijnen in verschillende groepen maakten grote sprongen uit het water, het was of ze speelden met de meeuwen die erboven zweefden, of was het omgekeerd .. alleszins zal er genoeg vis gezeten hebben dat zowel dolfijnen als meeuwen er in grote getale vertoefden… Het was dichtbij het begin van de Raz de Sein waar de stroom begon aan te sterken.

Andere zijde van de baai

Vandaag staat een kort tripje op ons planning, maar we zullen pas rond de middag moeten vertrekken, dan zal de sterkste kracht van de ebstroom weg zijn.

We maken nog een wandeling langs de rivier, met een stop bij de Carrefour en retour.

Rond de middag met een flauw zonneke erbij varen we de Odet af, we draaien de genua open en zeilen de baai uit. Het is maar een klein stukje want na 4 mijl, is het in de wind en lopen we al de haven van Loctudy aan. Hier staat de vuurtoren Perdrix, wellicht één van de meest gefotografeerde met zijn zwart-witte schort aan.

In Loctudy staat duidelijk aangegeven welke boxen voor de passanten zijn, we meren aan naast een Engelse zeiler. Betalen bij de havenmeester die alles duidelijk expliceert…

Niet getalmd, aan de steiger achter ons vertrekt een oud vissersbootje dat dienst doet als ferry naar Ile Tudy, dat in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, geen eiland maar een schiereilandje is. Wij daarheen natuurlijk. Tussen de vele meerboeien laverend zijn we in 10 minuten daar.

Het is zonnig maar er staat een frisse wind, het is hier nog geen hoogzomer. Maar we zijn content dat het droog is en dat we opnieuw een leuk wandelingetje langs de baai en de rivier kunnen doen.

Retour naar Balena, en even rekenen en plannen voor de volgende trajecten. Morgen wellicht een grotere trip dus op tijd eruit.