Zelfde wind opnieuw als gisteren, en grijs. Maar vandaag gaan we toch vertrekken. Alles wordt in gereedheid gebracht, terug zeevast gemaakt

11 u vertrekken we, een beetje een gepuzzel met de meertouwen om niet te veel weggeblazen te worden met deze zijwind. Alles lukt goed en als we de haven buiten zijn, trekken we de genua open, lekker halvewinds richting Zweden. Het Oslofjord laten we dus letterlijk links liggen.

De zee is plat, geen golven, zeer weinig ‘groot’ verkeer, en het cargoschip waarmee we op aanvaringskoers zitten, verlegt zijn koers voor ons. De wind mindert en om snelheid te houden, gaat het grootzeil mee op.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Op de grens met Zweden wordt de nieuwe beleefdheidsvlag gehesen. Die hadden we al van toen we naar Bornholm gezeild hebben en uiteindelijk in het zuiden van Zweden belandden.

En dan naderen we de Koster Islands, Noord en Zuid en in de smalle engte tussen beiden, varen we op motor binnen: smal en ondiep, en goed uitkijken voor ondiepe rotsen.

We gaan in de haven Bopallen, op het Noordereiland liggen, er is nog een kleine plaats aan de lange steiger vrij, en we duiken erin. Lekker warm hier en ondertussen ook heel zonnig.

• 

• 

• 

We wandelen eerst even naar de havenmeesteres en passeren het kleine en zeer gezellige restaurantje Strandkanten. Na ons aperitiefje aan boord, gaan we er eten, eenvoudig maar lekker. En dan : klaar om via de radio de rode duivels tegen Italië te volgen… De Duitse buren, Dieter en Bernd, met een Moody 38 uit Cuxhaven nodigen ons uit om de tweede helft bij hen op televisie te komen zien. Met enkele Duvels in ons mandje stappen we in hun kuip. De nederlaag is ondertussen een feit.

Wind stak vannacht weer op. En het is grijs, dreigend met regen. Toch kunnen we de donsdekens, goed vastgemaakt, even buiten hangen.

Na de ochtendrituelen (Kurt gaat even zwemmen, ontbijt en douchen), halen we de fietsen boven en takelen we ze van de boot. Ondertussen is het druk op de steiger met enkele arriverende motorboten, die hulp nodig hebben.

We blijven dus nog een dagje in dit ‘Einde van de Wereld’, en maken een fietstochtje naar het dichtstbijzijnde dorpje met supermarkt. Dat is Tømje, amper 7 km, via een mooi afgescheiden fietspad, is het glooiend op en af.

• 

• 

• 

In het dorpje met een golfterrein, 2 apothekers, een interieur winkeltje en een grote Spar, stoppen we eerst bij een lunchcafé voor cappuccino en smørebrøt. En dan even de supermarkt binnen.

Retour via dezelfde weg omdat er geen ander is, behalve de rotswandelpaden.

Het begint wat te druppelen, maar tegen het einde van de middag regent het wel degelijk. Binnen eten dus, en nog wat voorbereiden voor de stops in Zweden… Wat skippen en welke havens bezoeken : want het lijstje dat ik nu heb, daar zijn we nog weken mee zoet.

Vannacht zoals verwacht veel zijwind ! Rond 3 u staat Kurt even op om te controleren, alles OK, dus terug onder de wol.

Geen wekker en geen stress want vertrekken zit er toch niet in. Het is zonnig, mooi wandelweer. Dus wandelschoenen aan, en hop, met een rugzakje, wat drinken en iets om te eten, een dekentje om op te zitten, wandelen w een stuk van de Kust-Trail, aangeduid met blauwe paaltjes, of stenen.

Het is een gevarieerde wandeling, eerst langs de kust noordelijk, over stenen, rotsen, door bossen en mooie bloemenvelden, tot we bij de camping en een strandje zijn. Daar keren we om, en gaan even rusten op grote rotsen met zicht op het Skagerak.

In deze rotsachtige kuststreek zijn er vele schapen, maar geen zoals wij die kennen, ze lijken veel ruwer, hebben hoorns en zijn vaak gevlekt of zwart. En blaten dat ze doen.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

De retourweg is het pad langs het land, ook weer klimmen en de paadjes zoeken, nogal avontuurlijk, en leuk. In het panoramisch restaurant van de haven drinken we een biertje en nemen een Noors tapasschoteltje.

Terug aan boord babbelen we nog met de buren, over hun reis van 6 maanden, wellicht tot de Mediterrannée, Spanje, we geven wat tips voor NL en B. We drinken een Belgisch bier en ze geven ons enkele Noorse pilsbieren om te proeven.

• 

• 

• 

We eten in de kuip, en kunnen nog mooi buiten zitten.

We vertrekken op tijd, de eerste mijlen in de smalle vaarwaters op motor, en dan zullen we moeten opkruisen want de wind zit NO, en onze bestemming ook.

We hebben beslist om de stop in Nevlunghavn over te slagen omdat er morgen veel wind verwacht wordt en dan is dit haventje niet de beste optie om te blijven liggen. Dus wordt onze bestemming vandaag Verdens Ende, vertaald is dat Werelds Einde, het einde van de wereld dus. Althans voor ons, het einde van Noorwegen want de oslofjord laten we links liggen. Dat is voor een volgende keer…

De bijboot wordt op het dek gebonden dat spaart alleszins een hoop ongerustheid op zee.

Met veel moed starten we eens we op zee zijn. Maar met de genua kunnen we niet scherp zeilen, we hebben ook 2 reven in het grootzeil gezet omdat we vrezen dat de wind zal aanwakkeren.  Het schiet echter langs geen kanten op. Bovendien hebben we hier tot 1,5 knoop stroom tegen. Dat is de ‘continue’ skagerakstroom die hier in zuid-Noorwegen van oost naar west stroomt, maar zoveel zoals hier hebben we die nog niet gehad.

We houden het lang vol maar op den duur na alle zeil-opties (genua stuk kleiner, reef 1, nadien reef 2 eruit) geprobeerd te hebben, varen we verder op motor. We hadden gehoopt dat de wind zoals aangekondigd zou ruimen naar zuidoost en zuid, maar dat hebben we spijtig genoeg niet gekregen…

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Tegen 18 u lopen we tussen vele kleine rotsen de natuurlijke haven van Verdens Ende binnen. Die is nu gecommercialiseerd maar het is prachtig om hier binnen te varen. We hadden verwacht dat het hier pokkedruk zou zijn omwille van de voorspelde wind morgen, maar dat blijkt goed mee te vallen. We kiezen een vrije box, neus aan de kade en achteraan met twee lange lijnen links en rechts aan een boei. De Noorse buuyvrouw van SY Lakriz komt ons helpen. Altijd fijn natuurlijk.

Als we helemaal goed liggen, kunnen we de haven goed overschouwen, rondom om allemaal rotsen en boven de haven, een panoramisch restaurant en bezoekerscentrum. En een zeer mooie replica van een oude vuurtoren.

We verkennen de rotsen en de haven na ons diner aan boord. Zeer speciaal allemaal. En ook de douches zijn wat bijzonders : onder de rotsen is het service-gebouw, en de douches zijn met glazen schermen en als achterwand zie je de rotsen .

Een frisse en grijze ochtend. Voor ons vertrek gaan we nog even naar het supermarktje en de  watersportwinkel, die was gisteren gesloten. Spijtig genoeg heeft die de havengids-editie niet die we zoeken. Als Kurt nog even naar de bakker gaat, komt hij wel terug met de juiste editie van de Harbour guide, gekocht in de boekenwinkel ! Zo hebben we de gids met de ankerplekken en havens in Zweden van Stromstad tot Göteborg, goed voor de volgende weken zeilplezier.

Tegen 11 uur vertrekken we, en dat zal een motortochtje van enkele uurtjes worden, er is niet veel wind voorspeld. En het is fris, zeg maar koud vandaag op het water althans. En hoewel opklaringen voorspeld, zien we die niet voor 16/17 u.

• 

• 

Rond half drie liggen we vast in het kleine haventje van het eiland Jomfruland, ofte Virgin Island. Blijkbaar zo genoemd omdat er vroeger een nonnenklooster was. Getipt als wandeleiland door Petter, maar ook door Serge en Claire. We eten eerst een boterham met Noorse kaas, en dan vertrekken we, het smalle eiland verkennend. De oostkant heeft stranden met grote gepolijste keien, afkomstig uit gans Scandinavië na een van de ijstijden. Vele kleuren en mooie vormen. Vanaf deze zijde heb je zicht op het Skagerak: vandaag rustige zee maar dat zal hier met storm wel anders zijn.

Noordelijk wandelen we via de hoofdweg en enkele evenwijdige paden voornamelijk via bossen. We passeren enkele gehuchtjes en soms is de weg afgesloten met een hek, je mag gewoon doorwandelen maar je moet het hek wel opnieuw sluiten. Aan de noordzijde bevindt zich een verzorgde jeugdherberg, hier keren we terug en zo hebben we toch weer 9 km in de beentjes.

Het haventje is klein maar ok. We liggen in een box aan de buitenzijde en een stuk achter ons meert een kleine ferry aan. Soms dus wel wat gekwakkel maar al bij al valt het goed mee.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Te koud om buiten te eten vandaag, dus wordt alles binnen geserveerd 😀. 

Zondag, rustdag vandaag.

als onze buurman vertrokken is, kunnen we de Balena op zijn plaats leggen, dan liggen we niet meer aan de lange steiger die eigenlijk voor de kleine motorbootjes voorzien is In de voormiddag poetsen we de boot eens deftig langs de buitenkant.

• 

• 

• 

• 

Na de middag wandelen we naar twee ‘bergmeren’ boven het stadje, en naar een groot bunkercomplex. Ook vanaf hier weer een mooi panoramisch zicht over de baai, de vele eilandjes en rotsen en de haven.

Risør is een mooi stadje met nautisch verleden. Verzorgde grote witte houten huizen, vaak handelspanden of opslagruimtes. Er is ook op zondag een leuke sfeer, de meeste winkeltjes zijn open.

Aan de andere kant van de haven bewonderen we een 20-tal kleine houten zeilbootjes, genre draak maar kleiner. Eén zeiler komt binnenvaren en tuigt de boot af, we babbelen wat in het Engels uiteraard en hij vertelt over de vereniging en hun wedstrijdjes. Dan vraagt hij vanwaar wij komen, en als we zeggen, ‘uit België’, vraagt hij ‘noord of ‘zuid’ ? Noord dus ! “Dan spreken we toch gewoon Nederlands”. Opnieuw ontmoeten we dus een NL-er die hier al heel lang woont.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

In dit stadje hebben we free wi-fi : Kurt volgt de laatste kilometers van de ronde van Frankrijk, waar Van der Poel al wenend in het geel komt. En na het lekkere gebraden kippetje dat we kochten in het supermarktje over de deur, kunnen we de match België-Portugal zien, met positief resultaat voor de Duivels !

Wat een mooie avond gister en opnieuw mooi blauw als we opstaan hier in deze natuurhaven… Voor het ontbijt: zwempartij, fris maar dat is onze douche vanmorgen… Wel met zoet water naspoelen aan boord.

Blogje schrijven, oprommelen en voor we het weten, is het bijna 12 u, we gooien los, en worden uitgewuifd door onze buren.

Even op motor tot we niet meer in de wind zitten, en dan gaat bijna ons hele traject op de genua, traag maar gestaag want er is niet zoveel wind, maar wel in bikini/zwembroek, want de zon in 100 % van de partij.

We varen in de scheren, opnieuw prachtige oevers en smalle passages. We volgen de tip van Petter om via Lyngør te zeilen, waar zich één van de bekendste café’s van de zuidkust bevindt. Het ligt er vol met motorboten, dus dat zal voor een volgende keer zijn… Het is hier een gezellige drukte.

Iets na vijven draaien we noordelijk naar Risør, opnieuw een wit stadje, bekend om de zeilsport, en om het Colin Archer festival in augustus. Er zijn verschillende haventjes als gaststeiger, maar de grote steiger met zicht op de scheren heeft geen vrije plaatsen meer. We varen verder en vinden een laatste vrije box helemaal ten einde de haven, we passen er net in.

Hoewel we de hele dag zon hadden, gaat nu voor de eerste keer de kuiptent erop, de wind zit nogal scherp in de kuip.

Na diner aan boord, wandelen naar het sanitaire complex om te douchen, heel wat volk in de cafés en restaurants aan de kade. Het is dan ook zaterdagavond. Ook als we terug aan boord zijn, en zelfs al in bed liggen, blijven we uitgaanders horen, ook ’s nachts vertrekken er met hun motorbootje.

Een ochtendwandeling in het kleine stadje : dat is wat klimmen want het centrum ligt boven de haven. We passeren kleine tweedehandsboekenwinkeltjes en creatieve shops, beetje Redu-genre. We hebben weer een mooi zicht op de haven. Met vers brood en wat vlees kunnen we vertrekken naar de ankerplaats/eilandje Furøy, dat is vlakbij, ik heb nog een plannetje kunnen krijgen bij de toeristische dienst met een wandeling daar.

• 

• 

• 

• 

Er zijn mogelijkheden om te ankeren, om een meerboei te pikken of om aan één van de steigers te liggen: dat is steeds met de neus aan de steiger en ofwel hekanker uit, ofwel zoals wij doen, met een meertouw achteraan door een meerboei. Als we de eerste poging wagen, constateren we dat de meertouw achteraan veel te kort is, dus die moet verlengd worden met een tweede eraan. Ondertussen roept een Nederlander ons vanaf de steiger toe, dat hij ons gaat helpen. De eerste buitenlander die we hier treffen. De tweede poging is de juiste en snel liggen we juist afgemeerd in deze reuzegrote ‘box’ : met een mooie steiger en 3 BBQ’s , stevige tafels en banken voor zeker 40 personen.

We maken kennis met Jeroen en zijn Noorse vrouw Ingwil, en hun kindjes Jens en Sven. Varend onder Noorse vlag want ze wonen bij Stavanger.

Na de lunch met krab en garnalen 😋, even platte rust in het zonneke en nadien maken we een rondje Furøy en Hestøya, verbonden met een klein bruggetje. Zo passeren we de verschillende steigertjes en bbq-spots, er is een restaurant, een frisbee-golf 😄 en weiden waar wilde schaapjes grazen. Zeer idyllisch.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

In de late namiddag is het hier meestal het warmst, dus tijd voor onze eerste zwempoging : lekker verfrissend en deugddoend.

En dan is het stilaan tijd voor apero en BBQ, alles bijeen scharrelen en de wal op. De grote inox BBQ wordt door Jeroen opgestart en zo kunnen wij en ook het andere Noorse koppel, Petter en Nina, afwisselend grillen.

We krijgen vele tips voor het vervolg van onze reis, van Jeroen via zijn uitgebreide havengids, en van Petter die ons enthousiast alle leuke ankerplekken en plaatsjes van Noorwegen en Zweden doet noteren ! Zoveel informatie dat we nog zeker jaren zoet zullen zijn 👍… Met jenever en koffie als toemaatje, sluiten we tegen 23.30 de steigerbar, het is nog niet donker.

• 

• 

• 

• 

• 

Niks met haast deze morgen, na het ontbijt 2 opdrachten op het programma : ik ga boodschappen doen en Kurt gaat de bijboot uit het ‘stalletje’ halen en oppompen.

• 

• 

• 

Rond de middag zijn we allebei klaar en vertrekken we met nogal wat wind, richting noordoost… Het eerste stuk verlaten we de beschutting van de scheren… Vol getuigd, dat is weeral even geleden, en zelfs met de bijboot achter ons, gaat dat snel met een zeer ruime wind. De genua wordt uitgeboomd maar na een tijdje zijn de golven wat zwaar voor het bijbootje, dus halen we het grootzeil naar beneden.

• 

• 

• 

Halverwege de tocht zeilen we terug naar de beschutting, richting de stad Arendal. Hier is natuurlijk weer veel meer te bekijken dan op zee. Het is zoals een grote rivier, maar het blijft natuurlijk de Noordzee. We kunnen blijven zeilen, en glijden stilaan dichter naar Tvedestrand, onze bestemming vandaag. Het witte stadje is gelegen in een diepe inham, weer een klein fjordje, tegen 20 u vinden we een plaats langs de gastensteiger, waar verschillende motorbootjespenionado’s samenzitten en de steiger versperren. 😉 Een gezellig sfeertje.

We hebben stroom en water indien nodig dus weeral ok.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Een zalig rustige nacht in deze beschutte natuurhaven. We zijn vroeg wakker en maken ons klaar voor een motortochtje door de scheren. De zon is van de partij, altijd goed voor de foto’s ! Toch is de temperatuur aan de frisse kant maar dat nemen we erbij.

De scherenroute levert weer prachtige ansichtkaartjes !  En dan naderen we één van de smalste wateren, nl. Blindleia, enkele keren een zeer smalle doorgang tussen rotsmuren om in het volgende stuk vaarwater te komen. Het is goed beboeid maar toch altijd weer spannend. Diepte is ok, het is toch vreemd dat die rotsen zo steil zijn en dat je dus soms een diepte van 10 m blijft peilen.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Rond 14 u bereiken we Lillesand, een lieflijk wit haventje in een mooie baai. Mooie verzorgde steigers, als we willen aanmeren, komt de jonge havenmeester ons helpen : ‘It’s my job’, zegt hij.  

Het is lekker warm in de kuip, we eten een hapje. Betalen doe je hier opnieuw aan een automaat, de havengelden vallen mee, 150 Noorse kronen, ca. 15 euro, een pak minder dan in Frankrijk, laat staan de UK… En dan neem je er wel een duurdere pint voor in de plaats 😉.

De havenboulevard telt enkele leuke restaurantjes, we kiezen het visrestaurant Hoss Oss en reserveren voor straks.

• 

• 

• 

• 

• 

In de kuip kunnen we de vele kleine motorbootjes gadeslaan die buiten varen. Vandaag is het Sankt Hans aften, feestdag van Johannes de Doper, en dat wordt hier gevierd met BBQ en picknicks en grote ‘vuurkestook’-haarden 😄. Hier in Lillesand is dat blijkbaar net om het hoekje van de haven, we zien niets vanaf de boot.

In het restaurant hebben we zicht vanaf het terras op onze boot. Kurt kiest voor de klassieker fish and chips en ik ga voor de schaaldieren : half kreefje, krab en Kingkrabscharen en grote garnalen. Superlekker. Morgen terug even naar hier want er is hier ook een viswinkel .

Terug aan boord kunnen we nog buitenzitten en babbelen we even met 2 Noorse jonge vrouwen, ze geven nog wat tips (oa. Niet naar GrimStad gaan want daar is sinds vandaag een corona-uitbraak).

Een ontspannen ochtend, na een bui rond 7 u staan we op. Het voordeel van dit stukje Noordzee is dat er geen getij is zoals bv in Frankrijk of de UK, je hoeft dus niet per se op een bepaald uur te vertrekken.

We wandelen naar Uranienborg, het panoramisch punt boven de stad, waar een prieeltje staat met daarin de scheepsverrekijker van een Russisch gestrand schip zo’n 200 jaar geleden. Soit, je hebt er een mooi zicht op de stad en de haven !

In de retour nog even een supermarktje binnen, we lunchen aan boord en vertrekken, voor het eerst, in korte broeken, en op motor tussen de scheren richting oost, rond 13u30.

• 

• 

• 

• 

We lazen in de Vaarwijzer maar ook op het blog van Patpanick over een idyllische ankerbaai-natuurhaven, Olavsund genaamd, tussen 2 eilandjes, een smalle toegang. Daar willen we naartoe.

De 15 mijl leggen we volledig op motor af omdat er geen wind is, het is af en toe wat dreigend van regen, maar het blijft droog. De route is opnieuw ontzettend mooi : rotsen, zomerhuizen met bootjes, met sauna’s, met zwemsteigers, met trampolines in de tuin, … Af en toe zwaait de eigenaar van boven naar ons, maar echt hoogseizoen is het nog zeker niet. Bij het verlaten van het Nordfjorden varen we onder een 19m hoge brug.

• 

• 

• 

• 

Tegen 16 u naderen we de baai, allebei goed stand-by, fenders in gangboord: we ontdekken de smalle toegangsgeul, met nog een rots in het midden, je moet hier de bakboordwal houden, en je vaart dus zeer dicht bij de steile rotsmuur binnen… En dan een oase van rust, een kom die kleiner is dan de Betonhaven bij de Roompot maar dus omgeven door rotsmuren. Er is een kleine kade waar motorbootjes liggen maar dat is te ondiep voor ons. Enkele zeiljachten liggen met de neus aan de rots en met het hekanker uit langs de kont maar daar is geen plaats meer voor ons. De vrije steiger is gereserveerd voor een pontje. We worden verwezen naar de overkant, daar zien we enkel een steile rotsmuur, maar als we dichter komen, merken we dat er ijzeren ogen geslagen zijn waardoor we dus onze meertouwen kunnen steken. We bouwen eerst een luchtkussen van fenders aan de bakboordkant van de Balena (ronde, dunne en dikke fenders, hoger en lager om alle uitsteeksels van de rotsen op te vangen) en dan varen we richting de ogen. Het is een heel knutselwerkje maar uiteindelijk liggen we veilig en met 2 meertouwen en 2 springen (bijna) zoals aan een gewone steiger. Diepte 7 m. Ziezo opdracht geslaagd !

Tijd voor ontspanning en rust, aperitiefje aan boord. Kurt klimt even naar boven om foto’s te nemen, maar terug afdalen is al een hele stunt. Ik blijf liever hier.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Later in de avond arriveren nog 2 zeilers en deze meren voor en achter ons af. Af en toe komt een jetski de baai binnenvaren, de meesten zeer gedisciplineerd vaart minderend zodat we er geen hinder van ondervinden. Ook de ferrytaxi mindert gas, hij zet enkele passagiers over van het ene naar het andere eiland.

We lezen ook in Vaarwijzer dat er op de rotsen in deze baai koningsmonogrammen aangebracht zijn maar deze zien we alleszins niet ..

Een mooie zonnige ochtend met de voorspelde westelijke (eerst NW, later ZW) winden.

We vertrekken rond 10 u en dankzij voldoende wind, ca. 4 bft hier in beschut water, rollen we meteen de genua uit. Geen golven want die worden sowieso ‘gebroken’ door de vele eenzame rotsen, eilandjes, steenpartijen… Duizenden! Sturen met de digitale kaarten in het vizier; voor de papieren kaarten heb je eigenlijk een loep nodig.

Het is prachtig : ideale, ruime wind, zon en mooie luchten, beetje fris, en donkerblauw water . We zien honderden zomerhuisjes met trappen afdalend naar het boothuis/garage en de zwemsteiger. Maar veel volk is er nog niet.

Stilaan naderen we Lindesnes, dat is de kaap die het meest zuidelijke punt van Noorwegen tekent. Hier blaast de wind een stuk flinker door, we worden niet meer beschut door het land, de golven worden groter. In de pilots en Vaarwijzer staat vermeld dat het hier best kan spoken als je in de omgekeerde richting vaart… En dat zien we hier wanneer een zeilboot ons onder motor tegemoet komt : hij hakt tegen wind en golven en komt bij elke bonk omlaag bijna stil te liggen. Das geen pretje. Wij gijpen en sturen nu noordoost, terug in beschut water laverend.

• 

• 

• 

• 

• 

Mandal kondigt zich sneller aan dan verwacht, ttz het gaat vlot. De laatste 5 minuutjes motor op en we kiezen een box op een nieuwe steiger. De Noorse buur komt even helpen. Ze waren deze ochtend vertrokken, richting de Kaap Lindesnes en zijn dus teruggekomen wegens te ‘rough‘

Er is hier ook een lange gaststeiger, die lag vol met enkele grote motorboten, maar aan de 3 nieuwe noordelijke steigers zijn slechts enkele plaatsen bezet. Betalen doe je hier met de kaart aan de automaat waar je ook een waardekaart koopt om te douchen.

Vlakbij de haven is een goede viswinkel hebben we van horen zeggen, deze is echter verhuisd naar de andere kant van de rivier. Het wordt een wandeling van 30 min, en arriveren net bij sluitingstijd, 17 u. Gelukkig ligt er nog wat lekkers in de toog.

• 

• 

• 

We sluiten af met diner in de kuip, in de loop van de avond komt er wat meer bewolking.

Zonnig als we opstaan, en een zondags ontbijt. We liggen vlakbij een benzinestation, we vullen onze eigen tank en Kurt gaat hier 40 liter bijtanken in de lege bidons.

Via de Google maps constateren we dat we eigenlijk niet in de echte passantenhaven liggen, die is aan de andere kant van de dam, dus verleggen we Balena. We meren af aan een mooie steiger, vlakbij het sanitaire gebouw.

• 

• 

• 

Ondertussen is een dik wolkendek ontstaan, rond de middag toch even de benen strekken, in regenkledij. Weinig te zien in een zondags stadje… Alleen een snackbar is open. We wandelen naar het park, via een kerkhof met prachtig zicht op het fjord achter de stad. Vanaf het hoogste punt in het park hebben we een mooi zicht op de havens en onze Balena…

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Terug aan boord begint het nog harder te regenen en een laag wolkendek heeft zich genesteld tussen de heuvels in dit fjord…  We lezen en klasseren al wat foto’s : één ding is zeker, het zal moeilijk worden om keuzes te maken voor mijn foto-album. En nog wat inspiratie halen uit sites voor leuke bestemmingen de volgende dagen, afhankelijk van het weer.

We vieren dus midsummer in de regen en met verwarming op stand 1 😉… Maar morgen wordt het beter !!

Zoals aangekondigd is het deze ochtend grijs en vochtig. Anders dan in België op dit moment. Wij zetten bij het ontbijt de verwarming even aan.

We beslissen om te blijven liggen, en we hebben geen haast om onze wandeling aan de vatten. We lezen nog wat en plannen volgende etappes…

T is tegen de middag dat we de Hollynderbuyen bezoeken, het Hollands Kwartier van Flekkefjord. In deze wijk woonden in de 18/19 eeuw vele Nederlanders die hier verzeilden omwille van de handel. In de Nederlanden was een grote nood aan goed hout, vrnl eik, voor de bouw van hun vloot. Dat kwamen ze in deze contreien kopen. Zelf brachten ze tegels en stoffen mee.

De huisjes zijn allemaal mooi wit geschilderd, klein en verzorgd. Deze wijk is bovendien sinds kort ook het podium voor een street art project, de culturele omschrijving voor muurschilderijen 😉. Met het plannetje en het fototoestel in de hand maken we het toertje rond … Het is wat aan het motregenen maar het zou wel uitklaren. We kijken nog eens naar de meteo, en dan beslissen we om toch vandaag te vertrekken. Het blijft lang licht dus het maakt niet zoveel uit. En druk is het toch niet in de havens, dat we moeten zoeken voor een plaats.

We eten een omelet voor ons vertrek en om 14u30 gooien we los. Het is droog en weinig wind in het fjord. De eerste 10 mijl gaan rustig op plat water motorend. Als we bij de Noordzee komen ronden we de kaap richting oosten, de vuurtoren van Lista voorbij. Op genua zeilen we naar Fårsund, voordewinds over bakboord, nadien over stuurboord, en goed uitkijkend naar stangen die een rots aanduiden, groene en rode boeien (vaak heel dun) en andere bakens. Gelukkig niet veel golfslag zodat we alles goed kan overschouwen. En zo arriveren we in de haven, waar we getrakteerd worden op luide live music en kleine motorbootjes die zaterdagavond feesten.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

We meren aan de kade aan, naast het terras met de live band. We drinken een glas en eten enkele crackers met wat charcuterie maar verkiezen toch om ons te verleggen naar de overkant. We blijven tot middernacht buiten zitten… hadden deze haven toch wat anders verwacht, naar de reviews die we lazen…

Na 2 nachttochten is het geen wonder dat we allebei goed slapen, we lagen er vroeg in, en zijn rond 7 u wakker. Ontbijt en eerst de boot wat oprommelen. We wandelen naar het kleine winkeltje maar dat opent pas om 10 u, dus dan vatten we een panoramawandeling aan, wat klimwerk en we hebben allebei onze sandalen aan. Die zijn natuurlijk snel nat want het heeft vannacht goed geregend, maar het is zonnig, soms licht bewolkt… We hebben na de klim enkele prachtzichten op het dorp en ook op de grote baai en de zee…

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Als we terug in het dorp zijn, passeren we in het winkeltje/annex café voor een koffie met taartje en we kunnen hier ook wat cash opvragen. We kopen er een Noors vlaggestokje, het getuigt van chauvinisme dat dit hier in zo’n klein winkeltje überhaupt te vinden is. Aan boord vermaak ik het tot een beleefheidscvlaggetje, dat hadden we nog niet in ons bezit.

Havengelden kunnen we nu in een zelfgemaakt envelopje in de bus steken.

• 

• 

• 

• 

Rond 14u30 verlaten we het schattige en pittoreske haventje, terug langs de smalle geulen zoals gekomen gisteren. We varen op z’n ‘veersemeers’, enkel de genua, t is ruim en voordewinds het eerste deel. Soms is het in deze kleine ‘fjorden’, tot 300 m diep, en dat terwijl de breedte amper 200 meter is. De dieptemeter kan dit niet meten, max hebben we 182 m gezien. Het zijn soms pittige windvlagen.

Als we richting Flekkefjord noordelijk moeten, is het pal in de wind, en varen we verder op motor. Het is steeds goed kijken, rotsen liggen her en der met ijzeren staven aangeduid, je moet er je gedacht bij houden. 

Bij het stadje Flekkefjord is het haventje opgesplitst is een linker en rechterdeel, met daartussen een voetgangersbrug. De rechterkant is eerder voor zeilboten en we leggen vast aan de passantensteiger, er is stroom en water indien nodig. Weer geen havenmeester, betalen aan de automaat, waar ook de mobilhomes hun nachten afrekenen.

• 

• 

• 

• 

• 

We wandelen het stadje in en bij het cultureel centrum is er duidelijk wat te doen : ouders en sjiek geklede scholieren/studenten hebben hier proclamatie. De vakantie zal dus dra beginnen.

Morgen gaan we de oude Hollandse Wijk verkennen. We eten voor het eerst niet aan boord, we werden getipt door de winkelierster van Rasvåg dat ze in Tollboden Bakeri zeer lekkere pizza serveren. Ze heeft gelijk gekregen.

Terug aan boord zien we vele jongeren met bootjes komen aanvaren, om een vriend of vriendin op te pikken, allen voorzien van plastic zakjes met bier en op weg naar het concert voor de afgestudeerden. We maken ook nog een toertje, terug een panoramische wandeling met super uitzicht op de haven en het stadje, en de Balena…

• 

• 

• 

• 

Als we terug aan boord zijn, schrikken we ons een ongeluk, het is al 22u30 en het is nog zo licht alsof het 21 u is…