Di. 15/Wo. 16/Do. 17 juni : Vlieland tot ? Mandal/Farsund in NO of Thybøron in DK

We plannen dus een lange meerdaagse trip, meer dan 1 nacht doorvaren hebben we nog nooit gedaan. Misschien moeten we er ons gedacht maar eens van maken dit jaar … Vanuit Vlieland richting Noorwegen, ca. 300/320 mijl, afhankelijk van de bestemming zijn dat minstens 3 dagen en 2 nachten, kan naar 3 nachten gaan als je geduld genoeg hebt.

Vanochtend wordt dus wel de wekker gezet, we bakken omelet en maken thee voor onderweg, en gooien los om 5u45, al mooi licht natuurlijk en zonnig met lichte wolkjes. We varen een klein uurtje met de eb het zeegat tussen Vlieland en Terschelling buiten en vanaf de ondiepten gepasseerd, gaan de zeilen omhoog.

We hebben deze ochtend de gribfiles en metrosites nog even opgeladen, vandaag zou het NW 2/3 later variabel en minder zijn : we starten alleszins op zeil en dat gaat toch behoorlijk.

Op ongeveer 12 mijl ten Noorden van Vlieland, ligt het verkeersscheidingsstelsel Terschelling-German Bight, een soort ‘autostrade’ voor de grote scheepvaart, die we moeten passeren : 5 mijl naar links kijken en 5 mijl naar rechts kijken. En na 2 uren ben je hier dus overgestoken.  Het verkeer valt hier mee, we laten 2 schepen voorgaan in deel 1 en in deel 2 is er geen hinder van aanstormende cargo’s.

Het is een prachtig zonnige dag, we hebben geluk. Niet te heet, en toch aangenaam. Zeilen wordt afgewisseld met periodes motoren, totdat de wind helemaal afzakt, en de dag eindigt op motor. Tijdens enkele zeilperiodes gooit Kurt. zijn visparavaantje uit, en zowaar vangt hij een makreel. Die gaat de ijskast in, morgen wordt die gestript 🐟.

Afleiding tijdens zo’n dag : lezen, log bijhouden en positie optekenen, uitkijken naar middag- en avondeten, en rusten om de nachtwacht voor te bereiden .

Tijdens de tocht vandaag worden we opgeroepen door een Urkse visser. Hij dacht dat we een cargo waren en vroeg of we onze koers wilden verleggen … En later riep Kurt een NL cargo op om het recentste weerbericht op te vragen.

Belangrijk bij enkele dagen zeilen, is om voldoende te rusten, en ook om ’s nachts te slapen. We stellen dus een nachtplan op maar de realiteit is dan toch weer helemaal anders. Kurt rust na het avondeten tot 23 en ik ben dan van wacht. De korte nacht is Kurt aan beurt en kan ik dus wat slapen/rusten. Om 4 u neem ik over en gaat Kurt tot 9 u slapen.

Dinsdag loopt zo vanzelf over is onze tweede zeildag, woensdag 16 juni.

Vanaf 4 uur kan er opnieuw gezeild worden : wind is zuidoost, 3/4… Dus ruim, met momenten wat vlagerig, maar leuk zeilen alleszins. Het is wat frisser dan gisteren en ook wat meer lichte bewolking maar je hoort ons niet klagen: geen mist, geen condens, dus een droge boot zowel binnen als buiten.

Dag 2 passeert rustig en vlot, je moet je natuurlijk met wat bezighouden, en voor mij is lezen de hoofdbezigheid.

Vandaag zien we heel weinig scheepvaartverkeer : er zijn geen traffic schemes meer over te steken, cargo’s richting Skagerak passeren ons op veilige afstand. Kurt roept een keer een Urker visser op om nog een weerbericht te vragen, want we krijgen hier geen navtex-berichten binnen.

Rond 22 u valt de wind weer weg, en zo kan de motor onze accu’s terug opladen… Klaar voor de tweede nacht …

En die nacht is nog stiller dan de eerste. Kurt is opnieuw nachtwacht van 23 tot 04 u. Rond 2 u gaan de zeilen terug aan het werk.

Ik begin de shift donderdag  om 4 uur, lekker rustig zeilen, maar de wind begint aan te wakkeren, rond 7u30 is Kurt wakker, en is het tijd om te reven. Meteen 2 reven in het grootzeil en ook de genua wat kleiner… direct minder helling natuurlijk en we gaan snel, 7/7,5 knopen gedurende verschillende uren. Een heel andere situatie dan de vorige dagen, koken is er niet bij, het blijft bij crackers, banaan, smeerkaasjes en energierepen. En thee ! Ik heb al drie dagen geen koffie gedronken, de caffeïne krijg ik binnen via de zeeziekte pillen 😉. 

Zo naderen we stilaan de Noorse kust. 

Hoewel het een zeer mooie zonnige ochtend was, neemt de bewolking toe. We zien de Noorse kust opdoemen maar spijtig genoeg niet in zonnige omstandigheden. In de luwte van de kust, valt de wind bijna weg, we varen beschut verder.

Ons doel was Mandal, Farsund of evt. Flekkefjord, het meest westelijke van de drie. En dankzij de ferme zuidoostelijke wind van vandaag, zijn we richting flekkefjord gekomen. Dit stadje is echter nog enkele mijlen dieper het land in, en zo kiezen we voor Rasvåg, volgens de vaarwijzer een zeer pittoresk klein vissersdorpje. Niet zo eenvoudig om aan te lopen dus dat moet traag gaan. Maar als de havenkom vrijkomt na de smalle toegang van 5 m, valt de rust neer !

Er is een piepklein gemeente-haventje met een goed uitgeruste gastensteiger, electro en water inclusief. Geen havenmeester maar wel een propere badkamer met wasmachine en droogkast, alles in envelop te betalen. En in het kleine dorpje is geen bank of bancontact. We zullen dus wel euro’s moeten geven, want Noorse kronen hebben we niet mee, en een bankautomaat is er hier niet. Maar dat zijn besognes voor morgen.

In het havenkommetje van Rasvag…

We hebben hier rond 14.45 vastgemaakt, zijn dus 57 uur onderweg geweest en hebben 318 mijl afgelegd van Vlieland. Alles is goed verlopen, geen kou gehad en voldoende gerust. Desalniettemin zal het vanavond toch niet laat worden. Eerst zijn we aan een frisse douche toe en een drink in de kuip. De eerste regendruppels vallen en we eten binnen…

Ma. 14 juni: Vlieland

Beslist om onze eerste niet-zeildag te spenderen in Vlieland, een mooi vakantie-eiland. En dus staat er vandaag geen wekker.

De ochtend is alweer snel voorbij, wat oprommelen, de brandstof bijgevuld, opnieuw diesel gaan tanken, naar de havenmeester, de weersites checken en ons huiswerk maken voor de komende dagen, de zonnetent gezet want het is al zeer warm maar toch staat er ook een behoorlijke wind.

We babbelen met de buren, oma en opa wachten op hun kleinzoon die straks met de ferry op bezoek komt. Aan het einde van onze steiger ligt een splinternieuwe Noordkaper 28, prachtig schip, de eigenaars varen er hun eerste vakantie mee.

Na de lunch wandelen we naar het dorp, gezellige bedrijvigheid in de kleine winkeltjes en op de terrasjes. In de retour lopen we de supermarkt binnen voor nog wat verse voedingswaren.

Als we terug bij de haven komen, is het een lange armada van schepen die binnenvaart, waaronder ook enkele van de bruine vloot, die grote houten schepen met groepen kinderen/jeugd/volwassenen. Ze manoeuvreren behendig hun lang schip zoals de havenmeester het vraagt. Altijd impressionant om te zien…

Voor de geplande tocht morgen richting Noorwegen (hopelijk), gaan we het high-aspect zeil (voorzeil) vervangen door de grotere genua. De voorspelde wind is niet veel voor dinsdag en voor de 2 dagen nadien zou het meestal een zuidelijke, dus ruime wind zijn… Duimen dat dit een goede beslissing is.

Ook nog wat gekookt voor morgen zodat we op zee niet teveel in de keuken moeten staan.

Eer we gegeten hebben en alles terug zeevast staat is het 23 u. Onze wekker staat op 4u30.

Zo. 13 juni: IJmuiden-Vlieland (64 M)

Mooie ochtend, droge boot en na het ontbijt, snel vertrokken. Dit stukje kust is niet moeilijk, geen grote vaarwaters over te steken en niet veel verkeer…

Er is weinig tot geen wind, soms denken we dat er te zeilen valt maar telkens komen we bedrogen uit.

Voorbij Den Helder is de koers ruimer en dan zeilen we toch even … Maar afkruisen is hier toch niet veel soeps…

Kurt ‘oefent’ in slapen, maar ik weet dat dit altijd lukt en ik lees het boek over Urk uit. Was ik al lang in bezig maar aan boord is dat gemakkelijker dan thuis blijkbaar. En Kurt maakt ook warm eten zodat ik off duty ben.

Het is een mooie en zonnige dag, zeilpakken niet nodig, en al wat verbrand in onze gezichten.

Rond 21u20 lopen we Waddeneiland vlieland aan. Het is hier behoorlijk druk voor de tijd van het jaar! Maar aan de steigers voor de 10meter-jachten vinden we een vrije box en meteen staan 3 vriendelijke buurmannen van de ‘Zilvervloot’ klaar om ons te helpen aanmeren. Hier hangt al duidelijk een vakantiesfeer zoals in pre-coronatijden. Dat doet deugd.

We strekken de benen even, kleine wandeling rond de haven, gaan douchen en dan is de pijp uit

PS – Erik had gelijk : de zogenaamde ‘Zilvervloot’, de grote groep zeilende pensionado’s, zijn in grote getallen opnieuw de hort op na hun vaccinatierondes. Hier in Vlieland zijn het vrnl. Nederlanders, enkele Duitsers en een eenzame Belg…

Za.12 juni: Roompot – IJmuiden (74 M)

Eerste zeetocht 2021 is een feit

Vertrek om 8 u uit de Roompot, samen met 5 andere zeiljachten en vissersbootjes verlaten we de zeesluis van de Roompot, richting Noord.

De eerste zeemijlen dus dit jaar. We hebben vanochtend het reddingsvlot op het dek vast gesjord. Een uurtje en half staat de motor op, weinig wind en op kop. Daarna is het goed zeilen. De ochtend is bewolkt, soms komt de zon al eens piepen, maar we zijn warm gekleed.

We hebben dit eerste deel stroom tegen en zeilen aan de wind. Tot Europoort is het 33 mijl en die gaan rustig voorbij. Weer wat wennen aan de helling, er zijn nog wat potjes hier en daar die teveel rammelen, dus dat moet nog verholpen worden.

Rond 15 u keert het tij en iets later melden we ons om de geul van de Maasmond over te steken. Er is niet veel traffic daar. Nadien wakkert de wind behoorlijk aan, grotere golven met een onrustig patroon maken koken niet haalbaar. Dus wordt het eten uit het vuistje. En omdat het toch nog een eind is tot bestemming, zetten we 2 reven voor het comfort.

In de namiddag mooi zonnig weer, wolken zijn quasi verdwenen. Omdat we steeds dichter bij de kust komen, is het nodig om een rakje in zee te steken om dan de laatste 4 mijl in IJmuiden te arriveren. Het is 21u30, een eerste lange dag dus.

Nog een kleine knabbel in de kuip en morgen zien we wel weer…

Oh ja, toen we de radio aanzetten om wat te weten van het EK, was net de Deen Eriksen tegen de vlakte gegaan: gedenkwaardig stukje verslaggeving… Na een uur nieuws dat hij ‘gestabiliseerd’ was. De Denen speelden verder en verloren dan nog ocharme 😉. En de Belgen wonnen blijkbaar tegen Rusland…

Vr. 11 juni: Wolphaartsdijk-Roompot (14 M)

Vlotte start

Tradities zijn er om te volgen: we varen al de eerste avond de haven buiten, we hebben dan wel 7 mooie weken voor de figuurlijke boeg, tijd om te ontstressen van de laatste drukke weken is voor de volgende dagen.

Voorraad is ingeslagen, stel dat we ergens dagen in quarantaine moeten 🙄, kledij voor alle seizoenen ook, het reddingsvlot moet morgen nog aan dek gebonden worden en de ‘looplijnen’ voor de lifelines kunnen we al varend vastmaken. Diesel is ook aan boord, naast de gebruikelijke 55 liter in bidons, hebben we nog een extra tank van Erik en Inge gevuld met 25 l. Samen met de vaste tank betekent dit 130 liter mazout goed voor meer dan 65 uren motoren als er geen wind zou zijn.

We verlaten onze box om 19u30, op fok naar de sluis en die is voor ons alleen. Het is een dag voor spring en het tij trekt ons nog met veel geweld richting De Roompot. Post Wemeldinge meldt een doorvaarthoogte van de Zeelandbrug van 15m30, tegen dat we er zijn dus plaats genoeg om de Balena onder de brug te loodsen. Tot de Roompot is het in de wind, en om tijd te winnen, toch maar even de motor bij. En al goed : het is een uur voor laagwater als we rond 22u20 slechts 1,9 m diepte aflezen. Snel zijn is de boodschap anders zitten we vast en moeten we wachten tot na het laagwater, dus na middernacht.

We meren af aan de grote steiger, kruipen er snel in …

Aftellen

Na het verlengde weekend van Hemelvaart, zijn we nog één weekendje gaan zeilen, met Amazone richting Yerseke. Maar het weekend eerder, met Pinksteren, zijn we uitgeregend in Dordrecht. We gingen er een nieuw leeslampje voor de navigatietafel kopen, en een wandeling in de histotische stad maken. Maar die was snel afgelopen.
Ondertussen zijn kledij en voorraden aan boord, en tellen we af om te vertrekken…

We hopen op een mooi stabiel “weather window”, de juiste wind en geen regen… of is dat teveel gevraagd ?

Hemelvaart 2021

Woensdag 12 mei – Wolphaartsdijk-Goese Sas (5,5 M)

Nadat Kurt zijn eerste vaccin ingespoten kreeg, vertrekken we met een volle koffer naar Zeeland. Ons eerste verlengde weekend, de weersvoorspellingen zijn niet al te denderend, het is nog veel te koud voor de tijd van het jaar. In Wolphaartsdijk, wachten met inladen want een grote bui verpest het even. Het klaart nadien op, de kuiptent droogt zelfs en kan opgeborgen worden. Om 18.30 gooien we los, het is even wachten aan de sluis en dan verder op een platte Oosterschelde, geen wind. We meren aan bij de steiger van het Goese Sas, uiteraard liggen we hier alleen, voor een rustige nacht. Of toch niet…

Als we de eerste slaap te pakken hebben, horen we plots stemmen naast de boot, het zijn 3 mannen, en ze hangen netten aan de dikke pijlers, het is kwart voor twaalf,…  We slapen terug in en een uur later, zijn ze er opnieuw om de netten ophoog te halen. Kreeftenstropers of -vissers, wie zal het zeggen…

Do. 13 mei – Goese Sas-De Roompot (11 M)

We zijn vertrekkensklaar om 9 uur, het is droog maar niet warm, wel blauwe lucht en mooie wolkjes. Op de fok zeilen we  het volledige traject, onder de Zeelandbrug door, het gaat naar laagwater en de doorvaarthoogte is 15m80, geen probleem voor de Balena.

Het is rustig zeilen en tegen 12u15 varen we iets na laagwater Roompot Marina binnen. We hebben een box gereserveerd voor ons en ook voor de Vivre die op komst is. 

Ook Saltwater en Max zijn op komst, ze ruilen bestemming  Burghsluis voor Roompot wegens mogelijke drukte. We chillen wat in de kuip, zonnetje op het bolletje doet goed. Maar rond  16 u. trekt het wolkendek dicht, ineens 5 graden frisser, en de Vivre arriveert met heel wat wind. Piet en Rietje komen aan boord voor een aperitiefje, eerst in de kuip, dan binnen, en een klein uur later arriveren Saltwater en Max in de regen. Rietje nodigt ons uit om bij hen te eten, een verse quiche met salade, het is gezellig in de Vivre. Plannen voor morgen nog steeds onduidelijk, we wilden naar Vlissingen maar twijfelen nu omwille van het weer. Vivre heeft 10 dagen vakantie  en willen naar Cadzand en dan verder naar Belgische kust.

Vrijdag 14 mei – De Roompot -Yerseke (19,5 M)

Rustige nacht en mooie ochtend, douche en ontbijt, babbeltje bij de Saltwater, Piet en Rietje hebben motorproblemen, water in de saildrive-olie, ze gaan dus sowieso niet vertrekken.

We hebben onze plannen ook bijgesteld, richting Yerseke, alles bezeild, en stroom mee. Rond de middag zou er een beetje wind zijn, en dan zeilen we toch. Maar eerst gaat Kurt voor de derde keer dit seizoen de mast in, opnieuw voor het windvaantje. Nadien ook nog even bij de Vivre het vaantje demonteren en proper maken in de mast. Al goed dat hij geen hoogtevrees heeft.

Om 13 u worden we  uitgezwaaid  door Piet en Rietje en zeilen noordoostelijk voor de brugopening van 14u55. Niet te snel anders moeten we daar blijven ronddraaien, dus enkele overstagmaneuvers om wat te talmen.  Voorbij de brug is het ruim en voordewinds. Via het Brabants vaarwater is het lekker en droog zeilen, we evaulueren de nieuwe  AIS en zijn er tevreden over. We hebben het volle tij mee tot Yerseke, Stéphane heeft een box gereserveerd naast hen , om 17.15 liggen we vast.

We rommelen wat op en maken het ons gemakkelijk vanavond, kibbeling met frietjes worden uitgehaald in de Viskeete en aan boord opgegeten. Het begint rond 20u30 te regenen, er is  ook onweer voorspeld, maar daarvan blijven we  gespaard. Dus wordt het een leesavond,  en niet te laat erin.

Zaterdag 15 mei – Yerseke – Den Omloop (15,5 M)

Nog wat frisser dan gisteren, en ze geven veel smosregen en buien. Na douche en ontbijt, halen we  de zeilpakken boven, die kunnen ook nog eens getest worden dus.

Vertrek 10.20 u, tij mee en zeilend tot de zandkreeksluis,  de laatste halve mijl even motor goed open om de sluis te halen. Op het Veerse meer begint het steeds meer te regenen. We hebben gedacht om naar Den Omloop te zeilen, hopelijk nog een plaatsje te bemachtigen en ja hoor, aan de vernieuwde steiger op het eilandje. Om 14.15 u knopen we vast en hopen op een droge middag. Maar dat is niet echt het geval: de kuiptent staat snel want we houden het niet droog.

Zondag 16 mei – Den Omloop – Wolphaartsdijk (5 M)

Droog, vrij zonnig en niet te veel wind (hier beschut in Den Omloop). Een tamelijk groot schip van Rijkswaterstaat komt hier binnenvaren, wellicht een soort controle, en zwaait vriendelijk naar alle schippers.

Als we vertrekken en op het Meer komen, zijn we verbaasd dat er eigenlijk zoveel wind is, die indruk hadden we helemaal niet. Op de fok zeilen we tot Wolphaartsdijk, we houden het droog tot we binnen zijn. Nadien echter gaan de hemelsluizen weer open. We nemen de tijd om rustig alles op te ruimen en ons eerste verlengde weekend af te sluiten.

2021 voorjaar

Na een vreemd 2020 wegens Corona, volgen een tweede en derde pandemie-golf in najaar 2020 en voorjaar 2021. Opnieuw onzekerheid: over de winterwerken, tewaterlating, voorjaarstrips…

Balena gaat vroeg terug het water in, 8 maart drijven we weer. Einde maart is onze eigen box in de Zandkreekhaven vrij en liggen we op de vaste zomerligplaats; enthousiast zoals altijd bij het beginnend seizoen, overnachten we corona-proef en stiekem in w’dijk. Maar het voorjaar is koud en er is vaak veel wind. En dan denken we aan het vorige jaar toen het al zo warm was einde maart en april.

We maken gebruik om de nieuwe AIS trandponder te installeren: niet alleen lezen we de andere AIS-zenders uit, we kunnen nu ook zelf gespot worden, vooral interessant op grotere wateren. Daarbij vernieuwt Kurt ook de bedrading voor de nieuwe antenne.

Half april varen we een eerste tochtje naar Den Omloop, waar we het grootzeil opzetten. Het eerste zeiltochtje retour is een feit.

Het verlengde weekend van 1 mei blijft te fris. Zaterdag motoren we opnieuw naar Den Omloop: in de zon en achter de buiskap worden de 2 winches door Kurt open gegooid en gepoetst. Een werk dat vorig jaar geskipt werd. Ik wax een deel van de opbouw. Mooie avond in deze beschutte natuurlijke haven.

Zondag starten we met een wandeling tot het Fletcher hotel. Na het ontbijt vertrekken we naar Veere. We meren af naast de Amazone, en Luc helpt om Kurt in de mast te hijsen. De val van de huik is voor de tweede keer in de top gebleven.

We zeilen op de fok retour naar Wolphaartsdijk, voor morgen geven ze regen en nogal wat wind.

Zo. 12 juli : Ondertussen in Wolphaartsdijk

Roompot, anker – Wolphaartsdijk (18 M)

En dan is daar ineens die laatste dag ! Die hebben we nog nodig om in de thuishaven te geraken. 

Na een zeer rustige nacht op anker, de boot is bijna niets verplaatst, vertrekken we mooi op tijd rond 8 uur, geen wind en alles op de motor. 

Daardoor kan ik al opruimen aan boord en het wasgoed uit alle hoekjes samenzoeken. Na de Zeelandbrug en de Zandkreeksluis meren we tegen 12 u af in onze eigene box, na iets meer dan 4 weken bootvakantie 🤗 in deze bizarre corona-periode. 

Perfect zomers weer om de boot helemaal proper te poetsen, alle zout weg! Auto wordt vol geladen en we hebben nog even tijd om in de wsvw Inge en Erik te bezoeken die na 14 maanden retour zijn van hun Rondje Carieb.

En dan naar Stabroek, waar we deze trip afsluiten met pasta bij ma en pa 🥰 . 

In Schoten zijn onze housesitters Chantal en Jean ondertussen vertrokken, leuk om te arriveren in een fris en net huis 👍.

Za. 11 juli : Nog een lange voor de boeg

IJmuiden – Roompot, anker (70 M)

Een zeer rustig nachtje, kort omdat het nog tamelijk laat geworden was gisteren…

Aanvankelijk niet veel wind, motorend kunnen we op het water ontbijten. Enkele donkere wolken monden uit in een korte bui snel na ons vertrek, maar dan trekt het open, mooie wolkenpartijen.

Na een tweetal uurtjes, toch voldoende wind en kan er gezeild worden: halvewinds ongeveer, soms wat scherper. De stroom hebben we eerst 3 uur tegen maar in dit eerste stuk valt dat wel mee. Belangrijkst is om stroom mee te hebben bij de Maasmond/Hoek van Holland, de toegangsgeul tot Rotterdam. Dat is vanaf IJmuiden ca. 35 mijl, en daar zijn we rond 15 u, met inderdaad tij mee.

Hier is het altijd ‘onstuimiger’, de wind is aangetrokken ondertussen en net voor we ons aanmelden bij Sector Maasmond zetten we de 2 reven zodat het comfortabeler is. Samen met drie andere jachten in onze buurt, steken we de vaargeul over, het is beduidend drukker dan tijdens de heenreis.

Het gaat goed zeilend verder, enkele uren later gaan de reven er terug uit, en we kunnen alles uitzeilen tot de sluis van de Roompot ! Tijdens het laatste stuk op zee heeft Kurt ons avondeten gemaakt omdat ik me na de Maasmond nog eens groggy voelde. Ik had vandaag geen zeeziektepilletje genomen…

We liggen alleen in de sluis en na een snelle schutting varen we naar de ankerplaats bij de betonhaven, er liggen hier al 12 jachten maar het is zeer rustig en kalm, we vinden een mooi plaatsje en laten het anker vallen. Nog even buiten wat drinken in de kuip maar snel wordt het te fris en kruipen we binnen. Tevreden dat we zonder kleerscheuren terug in Zeeland zijn.

Vr. 10 juli : Zeilen zoals je het wilt

Den Helder – IJmuiden (35 M)

Moest onze boot een regenput hebben, hij zou overgelopen zijn … vannacht heeft het nog ontzettend veel geregend en het begon rond 1 u ook flink te waaien, het was schudden en beven in onze kooi. Gelukkig is dat gestopt in de ochtend en het ziet ernaar uit dat het op gaat klaren.

Een ‘korte’ tocht op de planning, dus willen we alle stroom benutten, en dat betekent : vertrekken ongeveer een uur na hoogwater in Den Helder. 

Een laat ontbijt met dunne bacon en een omeletje en de tijd om nog wat te lezen en alles klaar te zetten.

Om 13 u is de sluiswachter van de zeedoksluis er en we worden opnieuw alleen versast. Zeiltjes meteen op en met de noordwestenwind is dat eerst een stukje scherp, het Marsdiep (het zeegat tussen Texel en het vasteland) uit. Een reefje erin maar dat gaat er na een halfuur alweer uit. Eens we de noordelijke kop van Nederland gerond hebben, is het halve wind, som wat ruimer, geen zeegang dus super zeilen. Mooie blauwe lucht en witte wolken zoals kinderen dit tekenen.

We varen rond de 7,5 à 8 knopen over de grond, en als de wind vermindert, hijsen we voor de laatste 2 uren de halfwinder zodat de snelheid behouden wordt en de stroom bij ons blijft. 

Op een mijl voor IJmuiden wordt de geelblauwe lap stof opgevouwen, en rond 18.15 ronden we het rode havenhoofd van de buitenhaven.

In IJmuiden is altijd snel en gemakkelijk plaats gevonden. Ook nu weer liggen we aan de lange steiger aan bakboord, twee plaatsen voor een ander Belgisch jacht, een etap 28i. We denken dat het de solozeiler uit het Goese Sas is die we vorig jaar ontmoetten, maar dat is niet zo. We geraken wel aan de praat met Bart en Kris, en krijgen een ontvangstborrel. Blijkt dat de eigenaar ook bij Sailors Only geschipperd heeft maar later dan dat Kurt dat gedaan heeft. 

Nadat we gegeten hebben in de kuip, komen de 2 mannen ook even bij ons polshoogte nemen, en we sluiten de dag af met koffie en wat sterks

Do. 9 juli : Willemsoord verkenning

Den Helder 

Ons dagje in Den Helder in 3 letters samengevat : N.A.T ! 

Regen als ik ’s morgens, met nog veel hoop op verbetering naar de bakker wandel.

Regen als we na het uitgebreid ontbijt gaan douchen.

Regen als we een stadswandeling maken en naar de supermarkt gaan met 2 grote paraplu’s.

Regen als we de site van Willemsoord verkennen, waar het best gezellig zal zijn op de terrasjes en de verschillende nautische winkeltjes en werfjes als de zon schijnt.

Maar het is niet anders. Morgen zou het tegen de middag opklaren, alle hoop daarop want ondertussen tikt de tijd !

Wo. 8 juli : Eindelijk een droge dag

Harlingen – Den Helder (32 M)

Deze ochtend hebben we nog tijd om eens goed de weerkaarten te bekijken.Het blijft zeer onstabiel, en de volgende dagen nog tamelijk onzeker over hoeveel wind, en vooral welke richting. Voor vandaag geven ze dan weer amper wind, misschien 2 of 3 bft, uit het noorden. 

Het plan dat ik eventueel langer aan boord blijf in Amsterdam of Haarlem, zetten we opzij. Ik kom mee naar Zeeland : als het volgende week mooi weer is, kan ik me daar ook amuseren. Maar eerst nog daar geraken natuurlijk.

We zetten alles terug goed vast voor onze tocht op de Waddenzee, om 12 u gooien we los, nog even wachten aan de Willem Lorésluis, en op hoogwater zijn we aan het havenhoofd van Harlingen. Een armada van schepen komt ons tegemoet vanaf de eilanden en Kornwerderzand, dus van het Ijsselmeer. Maar niemand onder zeil… Spijtig spijtig toch, maar het is niet anders, op een laag toerental motoren we met alle stroom mee, rustig tot Den Helder. We hebben beslist om daar morgen te blijven en daarom gaan we in de haven Willemsoord liggen. Dat is een gerenoveerd project van oude dokken, al een tijdje open, maar toen we er enkele jaren geleden waren, was het nog niet erg aantrekkelijk.

Je moet door de zeedoksluis, en die wordt niet de hele dag bemand, enkel van 8 tot 11, van 12 tot 16 en van 18 tot 20 u. Voor zeezeilersis dat natuurlijk een beperking. We rekenen uit om tegen 18 u te arriveren, en worden door de vriendelijke sluiswachteres geholpen, ze komt bovendien een praatje maken vanaf de hoge kade. Ze regelt zelfs een plaatsje in de haven voor ons, en zo belanden we op steiger C. Kurt gaat naar de havenmeester, en we krijgen de magneetkaart voor het sanitair complex, allemaal zeer proper en nieuw. 

We kunnen buiten nog wat drinken maar diner is binnen wegens te frisse wind in de  kuip.

Di. 7 juli: Nog regen en iets minder wind

Dokkum – Harlingen (27 M)

Dit is een mooi stukje staande mast route, wel een herhaling van onze heenreis maar soit, zo schieten we op want niemand die in een zeehaven ligt, vertrek vandaag.

We verlaten Dokkum met de eerste brugopeningen, om 9 uur. Langs de molens en dan rustig verder, via Birdaard, en dan een klein konvooi in Leeuwarden. Hier wordt s middags niet meer gestopt om te lunchen en zo zijn we op amper 3 kwartier rond 13 u de stad voorbij. 

We zagen vele legervliegtuigen, F16 en/of F35 ten noorden van Leeuwarden en inderdaad, er blijkt een belangrijke Europese luchtmacht-trainigsbasis te zijn voor dit type vliegtuigen.

Verder tuffend op het Van Harixmakanaal passeren we nog Franeker en voor 16 u varen we het kleine haventje van Harlingen voor de sluis binnen. We waren hier tijdens de heenreis ook, en Frank de havenmeester geeft ons de toestemming om aan het buitensteigertje te blijven liggen. Systeem van de douches is nog steeds zoals in juni. 

Gelukkig ook weer gestopt met regenen zodat we buiten wat kunnen drinken en omdat de vakantie tegen zijn einde loopt en we hier zeker zijn van een goed adres, heb ik gereserveerd in rest. De Tjotter voor een lekkere culinaire visbeleving, die wordt afgesloten met kaas van Van Tricht uit Berchem

Ma. 6 juli : Regen en heel veel wind

Groningen – Dokkum (33 M)

Weekend is voorbij, vandaag terug varen 😁. Dat zal voor een groot deel in de regen zijn maar wachten tot het droog wordt, kan nog lang duren.

Om 9u30 vormen we met ongeveer 15 schepen een konvooi dat door Groningen vaart. Wegens de wind is dat vaak een stressy aangelegenheid. Want de ongeveer 12 bruggen worden door 2 brugmeesters bemand, en alle schepen moeten nauw aansluiten en soms is het wachten in een zeer kleine kom of smal kanaaltje. Soms even het zonnetje maar vaak ook buien… het duurt bijna 3 uur eer de laatste brug van de stad gepasseerd. Kurt is buiten nat en ik ben van korvee om eten en drinken te voorzien, droog dus 👍. 

Als we bijna bij het Lauwersmeer zijn, in een smalle nochtans betonde geul, varen we vast en nog goed ook ! En lage wal … en veel wind. Diepte staat op 1,3 m . Motor in volle achteruit doet niets. De eerste passant is een sterke motorboot en biedt hulp. Na enkele pogingen lukt dat gelukkig, via een spruit met 2 lijnen op de boeg. Oefoef, los en dank zwaaiend naar de Duitsers, vervolgen we onze weg. 

Op het zuidelijke stuk van het Lauwersmeer waait het tot 36 knopen, het is er ook ondiep, en er is zowaar een zeer kleine doch venijnige golfslag, met buiswater alsof we op een zee met golven van 3 meter zitten, zeer raar !

Gelukkig nadien op de smallere vaart tot Dokkum wordt het rustiger. Tegen 18 u liggen we goed en wel vast in Dokkum en profiteren we van de droge periode om diesel te bunkeren en naar de supermarkt te gaan. 

Diner aan boord en het wordt geen late avond !