Lunegat – zeesluis Lauwersmeer – Borkum  (45 M)

Geen haast deze morgen, we gaan de zee terug op en omdat het geen te lange tocht is, houden we rekening met de stroom. Dat doe je natuurlijke idealiter altijd, maar als je langere afstanden wil doen, heb je sowieso een deel tegenstroom.

We gooien los iets voor 12 u, en varen het eerste stuk op motor tot de Robbegat zeesluis bij Lauwersoog.  Samen met slechts een andere zeiler, worden we het Wad op gesmeten… weer voor vandaag, 2 en 3 bft slechts, westelijke winden. Misschien een bui. Maar we zeilen de hele dag in de zon!

Het eerste stukje tot de uiterton van Lauwersoog is spannend, afgaand water, wind in de neus en opkruisend, en een zeer smal vaarwater. Maar omdat het zeer overzichtelijk is en er bijna niemand ons kan hinderen, wagen we ons aan dit opkruisrak! Na 4 overstagmaneuvers, voel ik het meteen dat wij iets te laat reageerden, zodat u we vast zitten. Gelukkig hoge wal, en niet te ver, we komen los, pfff… de volgende 7 mijlen nemen we het zekere voor het onzekere, wellicht hebben we veel te veel rakken gemaakt, maar we zijn veilig het zeegat tussen Ameland en Schiermonnikoog buiten.

Dan wordt de koers verlegd, richting Borkum,  naar het Huibertgat. De rustige wind laat toe dat Kurt de halfwinder optuigt, zo hebben we een mooie vooruitgang, zeker wanneer we de vloed op de rivier de Eems oppikken. Halfwinder eraf en verder op motor, soms 3,3 kn stroom erbij. We varennhet smalle geultje van de Fischerbalje in en zo de grote Burkana Hafen binnen. Die is wat anders georganiseerd dan normaal, er liggen bovendien veel meer passanten dan we verwacht hadden. Wellicht allemaal Oostzee-zeilers die niet eerder weg konden, en met deze goedweer-periode, hun kansen zagen, zoals wij dus 😉.

Er liggen al vele pakketjes met 2 en 3 boten maar we meren af als eerste, naast de bekende camionbanden en dus met de hulp van een plank tegen de fenders. Rond 20 u. is alles opgeruimd en drinken we wat  in het zonneke in de kuip. Maar dan wordt het wat frisser en eten we binnen. Een korte nacht tegemoet.

Burdaard – jachthaven Lunegat op Lauwersmeer (12 M)

Wat een rust in dit mooie dorp. Veel meer dan een straat langs het kanaal is het niet maar het is genoeg om officieel als ‘geregistreerd dorpsgezicht’ door het leven te gaan.

Het sanitair complex is bij het kampeerterrein waar nu vooral campers geparkeerd staan en waar zich ook een ondiep haventje bevindt.

• 

• 

• 

• 

• 

We hebben hier overnacht tussen 2 bruggen, die draaien vanaf 9 u, na betaling van 3,5 euro in het klassieke Friese klompje, verlaten we Burdaard, aan een rustig tempo en onder grijze lucht. Het begint te motregenen en de regenjas wordt bovengehaald. Eerste deel tot Dokkum, een ander bekend elfstedentocht-stadje. Ook hier betaal je bruggeld voor de 5 of 6 bruggen die de gemeente onderhoudt en bemant: hier in Dokkum sta je als automobilist of voetganger heel vaak te wachten tot die ‘bootjesmensen’ eindelijk gepasseerd zijn 🤔.

Wij meren af, eerst en vooral om te tanken, benzinepomp dichtbij, en 3 tochtjes zijn goed voor 73 l verse diesel. Ook de Spar is achter de hoek. En dan nog tijd voor een wandeling door het stadje zelf, zeer leuk, toffe kleine winkeltjes, geen ketens zoals in vele grote steden. We gaan een gezellig barretje binnen voor cappuccino met wat zoet, en zo kunnen we deel 2 aanvatten.

Verder noordelijk dus, richting het Lauwersmeer… de tocht van vandaag is zeer landelijk, koeien, paarden, schaapjes kijken ons niets verbazend aan.

Dan komen we bij het kleine Willem Lorésluisje aan, dat toegang geeft tot het Lauwersmeer. Kleiner dan het Veerse meer en hoewel er precies veel meer water staat, is het gros amper 40/50 cm diep, en er is dus maar een klein gedeelte bezeilbaar.

We beslissen om te overnachten in de haven ‘Het Lunegat ‘, vlak na de sluis. Plek zat,  box uit te kiezen. Na het regenintermezzo, is het mooi opengetrokken, en we genieten van de avond in de kuip.

Harlingen – Burdaard (22 M)

We hebben de primeur vanmorgen in Harlingen : we zijn de eerste die de sanitaire cellen mogen gebruiken 😀. We krijgen de sleutel van de stuurboordkant, normaal het damescomplex en beschikken over alle toiletten en een douche. Stilaan komen de jachthavens dus ook in zomermodus, als is het vaak wel op een alternatieve, lees corona-manier.

Na het ontbijt verlaten we dit leuke haventje. Deze kanalenroute neemt sowieso meer tijd in beslag dan via zee, maar wegens de voorspellingen van noordoostenwind, dus pal in de neus, verkozen we Friesland.

Na Franeker varen we door de provinciehoofdstad Leeuwarden: dat gaat via 6/7 bruggen, neemt altijd wat tijd maar het gaat vandaag heel vlot. We zijn dan ook maar met 4 bootjes in een konvooi. En dan weer rustig verder tot Bartlehiem en zo arriveren we na weer enkele bruggen in het pittoreske Birdaard/Burdaard…  We meren af onder de molen, tussen de 2 bruggen en gaan een ijsje eten in hôtel-restaurant It Posthuus. Wat verse spullen uit de Spar en ’s avonds eten we aan boord. 

De mensen zijn ontzettend vriendelijk, ze slaan een praatje als we in de kuip zitten te lezen of te kaarten. We zetten voor het eerst de kuiptent, een fris windje verkoelt de boel

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Ijmuiden – Vlieland,  of neen liever Harlingen (66M)

De langste dagen in aantocht, maakt dat het geen moeite is om vroeg op te staan. Na de motorrit van gisteren, constateert Kurt een te laag oliepeil, dus dat moet bijgevuld worden. 

Het is grijs vandaag, beetje mistig maar dit is niets vergeleken met onze ervaringen vorig jaar in Schotland.  En wegens mistig, geen of weinig wind. We schieten goed op, ter hoogte van Den Helder, besluiten we koers te verleggen, niet naar vlieland dus, maar via de waddenzee tot Harlingen. Toch nog even berekenen wat met stroom en dieptepeilingen bij het ondiepste punt van De Boontjes, de smalle vaargeul voor Harlingen.  We hebben volle bak de stroom mee tot 19 u zelfs, maar rond 17u30, varen we Harlingen binnen. In de voorhaven ligt weer een kolossale nieuwe zeilmastodont, Meraki, onder Cayman vlag. 

We worden in de sportsluis van de Tjerk Hiddessluizen versast, en meren af in het kleine en gezellige haventje aan stuurboord. Ondertussen is het zonnig en lekker warm geworden. We wandelen naar de stad, nog zeer rustig maar bij rest. De Tjotter staat een uitnodigend terras…  We hebben hier eerder al verschillende keren lekker gegeten, dus ja, we laten ons verleiden.

Morgen dus via een stuk Staande Mastroute verder noord-oost…

• 

• 

• 

• 

• 

Roompot Marina – Ijmuiden (71 M)

Net voor de wekker wakker: lichtblauwe lucht en geen wind. We vertrekken naar de zee, dus eerst via de sluis van de Roompot naar buiten. Om 7 u. varen we samen met een Nederlandse motorboot richting Noord.

Het is al snel warm en de zon brandt. Kurt gaat aan de slag en poetst en waxt stuurboordkant van de boot, dat is dit voorjaar nog niet gebeurd.

Sturen doet de autopilot, gelukkig werkt die terug zoals het moet! Er is geen of zeer weinig wind, dus dan doet de motor het maar. Alternatief om via de Staande Mastroute te gaan, is veelal ook op motor en neemt uiteraard meer tijd. 

Het eerste stuk is nog tij tegen, maar eens we bij Rotterdam/Europort zijn, is de stroom gedraaid en varen we met 8 knopen de grote verkeersader over. Het is hier overigens beduidend minder druk dan normaal. In het ankergebied voor Scheveningen liggen dan weer veel meer schepen te wachten dan andere jaren.

Daarna enkel uitkijk houden voor vissersbootjes, wat lezen, fruit snijden, rusten,…  

We zien een groot luxe Yacht proefvaren, Podium, 74 m, 14 m breed. En nadien ook nog het superzeiljacht Sea Eagle 2, 81 m lang! En 3 masten. Ze zijn uitgestelde trainingen aan het doen voor de bemanning,  die waren aanvankelijk in april voorzien. Om dit jacht te zien binnenvaren in Ijmuiden treuzelen we wat, en Kurt gooit een lijntje uit, maar we hebben geen vangst. Nochtans waren er veel meeuwen in de buurt, vaak een goed teken.

In de grote marina van Ijmuiden is het geen moeite om een plaats te vinden, we meren af voor de Yolo, zeiljacht dat deze winter op onze vaste ligplaats lag in de Zandkreekhaven. Das toeval. Het is net 18 u. en we kunnen dus nog lekker in de zon eten.

2 douane-ambtenaren komen even langs, haha jullie mogen vanaf vandaag terug “buiten”… We slaan een praatje maar moeten niets van papieren laten zien.

Vanaf vandaag zouden ook officieel de doucheruimtes in heel Nederland openen. Benieuwd. Met de draagbare marifoon en douchetas wandel ik de halve haven rond tot het havenkantoor, en ja hoor: de helft van de douches is geopend, maar met 1 heb ik genoeg, en er is  geen volk. Ik betaal dus een nachtje Ijmuiden, en krijg dan ook de toegangskaarten voor sanitair en havendeur. Nadien Kurt de halve haventour, nog wat opruimen en klaar voor een rustige nacht.

Mosselplaat op anker – Herkingen – Roompot Marina (26 M)

Ik word wakker van een trolley-karretje op de steiger, maar dat kan dus niet, want we liggen op anker… het zijn enkele regendruppels 😄. T is een beetje te fris om in het water te springen, en ook wat grijs.

Gisteravond las ik dat Uisge Beatha in de haven van Herkingen was, we ontmoetten schipper Gregor vorig jaar in Peterhead toen hij een rondje UK deed, en varen in de voormiddag naar de haven. Even op de koffie bij hem en zijn partner, op corona-afstand uiteraard.

In de vroege namiddag dan toch richting Grevelingensluis om versast te worden naar de Oosterschelde.  Daar staat nu een mooi windje, pal in de neus wel, dus we kruisen de lange Keeten op. Bij de zeelandbrug zelfs 5 bft schijnbare wind, en wegens laagwater, brughoogte 15,7 m, zeilen we eronder. Voorbij Zierikzee wordt het wat frisser en zijn we nog de enige zeiler op dit stuk van de Oosterschelde,  tja zondagavond in juni.

Om 19 u meren we af aan de lange steiger in de Roompot,  spuiten we de boot af, sjorren het reddingsvlot op het dek, en checkt Kurt de motorruimte nog even. Alles Ok daar !

Ondertussen is de wind weg en is het nog zalig om buiten onze pasta op te eten. We zijn dus klaar om morgen de zee op te gaan.

Brouwershaven – Mosselplaat op anker (12,5 M)

Mooi weer en al zeer zonnig bij ontbijt. Voor vertrek wandelen we nog even tot de supermarkt en bij de vishandel kopen we verse zeebaars en gerookte zalm.

Plan was eigenlijk om vandaag naar de Roompot Marina te varen, maar we willen nog enkele zaken testen. Tijdens het eerste tochtje donderdag werkte de autohelm (automatisch stuur) niet juist. Na de manual van voor naar achter en van achter naar voor doorbladerd te hebben, kijk ik in de bakskist waar de sensor van het gyrokompas zit. Daar zitten de schuldigen: 2 blikken lavazza koffie zitten ons al 2 dagen uit te lachen. Metaal mag nooit in de buurt van een kompas, je weet dat natuurlijk wel, maar als je alles snel aan het inladen bent, denk je er even niet aan. Problem 1 solved !

Een tweede uitdaging is de kalibratie van de electronische windvaan. Dat lukt niet, misschein omdat er te weinig wind is ? Morgen opnieuw.  

We zeilen richting Bruinisse,  rustig opkruisen, niet te veel wind. Alles Ok met grootzeil en fok, altijd beetje spannend de eerste zeiltocht van het jaar. De zeilen werden deze winter nagekeken, en met nieuwe tell tales is alles weer beter trimbaar. 

Het Is superheet, de zon brandt, en omdat we ook nog graag de ankerbak willen oprommelen, kunnen we maar best het anker overboord gooien om te overnachten, dit ten zuiden van de kleine eilandjes voor Bruinisse.  Meteen het water in voor een verfrissende zwempartij. Wat een helder water, je ziet gemakkelijk te bodem, die onder de oesterschelpen zit.

Rond 18 u vertrekken vele ankeraars naar hun haven, we verleggen ons toch nog even omdat we niet zo ver van een klein visserboeike liggen, Kurt  betrouwt het niet goed. We eten de verse visjes met een slaatje en kunnen fijn buiten zitten tot laat

Bommenede – Brouwershaven: 3 M

Rustige nacht en nog wat grijs als we opstaan, maar al snel is de zon er en vertrekken we voor een volle 3 mijl tot Tuigerij Bijl in Brouwershaven waar om 9 u afgesproken hebben.

De achterstag wordt voorzien van een nieuwe toggle, de terminals van de verstagingen worden gecheckt en er worden een nieuwe klassieke windvaan en het kleine electronische windvaantje geplaatst. Oh ja, ook nog het lijntje van de lazyjack in de mast krijgen, want het tijdelijke wachtlijntje had het begeven in de lange corona-weken. Tegen 12 u zijn de klussen geklaard.

In de namiddag als we een box aangemeerd zijn, worden het grootzeil en de lazyjacks gemonteerd, het is plakkerig warm, je voelt verandering van weer. We wandelen naar de havenmeester, dan naar de tuigerij om af te rekenen en zo verder naar het dorp voor… HET EERSTE FRISSE PINTJE OP EEN terras dit jaar ! Op corona-afstand, maar het smaakte evengoed 😀.

Terug op de boot, spelen met water, ttz het dek poetsen, geen straf met deze temperaturen. Rond 17u30, bijna gedaan, krijgen we de eerste bui over. Meteen al het sop weggespoeld.

S avonds eten we in het dorp, maar we blijven niet te lang hangen. Het wordt dreigend zwart, en er komen vele buien met onweders over. Lekker afkoelend.

Wolphaartsdijk – Bommenede: 24 M

Net zoals vele zeilvrienden hebben we tot gisteren nog geen mijl gevaren. We hebben ondertussen wel de nieuwe buiskap en kuiptent kunnen laten installeren, die waren klaar zoals afgesproken tegen Pasen, maar daar hadden we natuurlijk niets aan.

Omdat de corona-teugels iets gevierd werden, hebben we tijdens de eerste vrije dagen van onze vakantie voorrang gegeven aan o.a. het uitgesteld Paasfeestje, en enkele andere familie-bezoeken. Bovendien was het eerder wisselvallig weer.

Donderdag vertrekken we met een goed gevulde auto naar de haven. Alles inladen en een goed plaats geven neemt al gauw enkele uren in beslag en uiteindelijk gooien we rond 15 u. los!

Droog, beetje grijs, maar niet koud. Op de motor gaat het via de Zandkreeksluis tot de Grevelingensluis, de wind die er is, zit op kop en bovendien hebben we het grootzeil nog niet gehesen.

Terwijl Kurt stuurt of de autopilot delegeert, kan ik binnen nog wat inladen of herschikken, broodjes maken,… Aan de Grevelingensluis is het even wachten en om 19u30 brommen we verder tot het mooie kleine haventje Bommenede met steigers. Zalig rustig vertoeven hier. We genieten in de kuip van de eerste vakantiedag op de boot. Nog een leuke babbel met onze Nederlandse buurman, zeer belezen man, beetje over corona en politiek, blijkt een parlementariër te zijn geweest.

ZEGW , oftewel “Zal Er Gezeild Worden ?”

Al sinds 7 maart, zeer vroeg dus, ligt Balena drijvend in Wolphaartsdijk. In een tijdelijke box in de WSVW, want onze vaste ligplaats in De Zandkreek is nog bezet door een winterligger. We hebben tijd tot einde maart om te verkassen, maar daar steken Corona-perikelen een stokje voor.

Vrijdagavond 20 maart na de dagtaak rijden we in allerijl naar Wolphaartsdijk, varen amper 400 m van de ene naar de andere haven, en diezelfde avond wordt de grens officieel “gesloten”. Balena ligt goed vast, met dubbele meertouwen en nog niet ingeladen. Niemand weet hoelang deze situatie zo zal blijven.

Thuis kunnen we niets anders doen dan materiaal voor de boot opzij zetten, en hopen dat we dit jaar op vakantie kunnen. Een lang voorjaar waarop we hoopten met een tewaterlating op 7 maart, zit er allszins NIET in. Onze jaarlijkse vakantie is bovendien vroeger dan andere jaren gepland, nl. vanaf zaterdag 6 juni. Dat is vanaf nu nog 8 weken en 2 dagen ! En dan moeten we natuurlijk ook nog de boot volledig klaar maken.

De zeilen liggen wachtend na reparatie bij de zeilmaker in Brouwershaven; een besteld onderdeel voor de achterstag is vanuit Italië aangekomen bij de tuigerij en vanuit Zierikzee kregen we ook al bericht dat de nieuwe buiskap en achtertent mooi op tijd klaarliggen.

Ons idee voor de zomer : richting oost/noordoost – Noorden Denemarken en evt. zuid-Noorwegen, of Limfjord en dan oversteek West-Zweden. Maar deze plannen dateren uit pre-Corona-tijdperk, en ondertussen dus helemaal niet zeker.

Lang geleden dat we nog zo’n warm weer hadden in april, en zo genieten we nu wel van huis en tuintje. En hebben we veel meer vrijetijd, Kurt door thuis te kunnen werken, en ik omwille van tijdelijke werkloosheid.

https://drive.google.com/open?id=1jEx-0kyuDG_MCE5a6ZWiwhdvpsmc4c0s&usp=sharing

Via deze link kan je onze route 2019 visueel zien.

Ondertussen zijn we allebei aan het werk sinds maandag en ’s avonds wordt er nog wat nagenoten, tussen was en plas en strijk en tuinwerkjes…

Onze zeiltrip 2019

– telde 44 nachten en 45 dagen : hiervan zeilden we 22 dagen, de andere dagen hebben we de toerist uitgehangen;

– omvatte 3 nachttochten (222, 146 en 144 M) en nog 2 lange tochten van + 90 M

– was is totaal 1.280 zeemijl !

We bezochten in de UK 13 havens : 7 havens waren nieuw voor ons (Bridlington, Peterhead, Whitehills, Wick, Kirkwall, Stonehaven en Arbroath), in de andere 6 waren we al eens op bezoek (Whitby, Blyth, Eyemouth, Hartlepool, Scarborough en Lowestoft)

Faits divers

• Van onze 22 zeildagen hebben we er 5 voor een groot deel in de mist gevaren.
• Onze kortste tocht telde 2,5 M, toen we vanuit Wick vertrokken en bleek dat we geen steek zagen.
• De langste tocht was bij vertrek, van de Roompot tot Bridlington, 222 M op GPS, en 218 op ons log.
• We hebben 2 keer aan de kademuur gelegen : in Stonehaven met lange lijnen naar de wal, en in Scarborough naast de oude podiumboot Marie.
• We hebben op de valreep één nacht achter ons anker geslapen, niet in de Engeland of Schotland, maar wel in de Betonhaven bij de Roompot.
• De duurste bezochte haven was Lowestoft, waar de 29,5 pond (bijna 33 €) per nacht betaalden.
• De goedkoopste haven was Peterhead = 17 pond per nacht (ca. 19 €). En na 5 dagen, 2 nachten gratis. Dat maakte dat we 119 pond voor 9 nachten betaalden, dus 13,2 pond (15 €).
• We hebben 2 maal een auto gehuurd : 3 dagen vanaf de luchthaven Aberdeen toen we in Peterhead lagen (overnachting in Fort Augustus en Fort William, en rondreisje in de Highlands langs het Caledonisch Kanaal) en 1 dag in Kirkwall om de westkant van het Mainland van de Orkneys te verkennen.
• Behalve het keramisch verwarmingetje dat het na 4 weken begeven heeft wegens overwerk, hebben schip en bemanning deze 6 weken goed doorstaan. Gelukkig hadden we nog een warmeluchtblazerke als reserve.

Goese Sas – Wolphaartsdijk: 6 M

Nog een ontbijt in de kuip, zo starten we deze laatste vakantiedag … afscheid van de bekenden alhier en om 11.15 vertrekken we in een vol sluisje Goese Sas.

Terwijl ik onderdeks nog alles bij elkaar ruim, zeilt Kurt ons richting de zandkreeksluis… daar is precies weer wat aan de hand want die staat zeer lang open. Later horen we dat deze inderdaad een tijd gestremd was. Daardoor is het er natuurlijk heel druk als we er aankomen. Ook hier begin en einde van vele vakanties…

Tegen 14 u liggen we op ons vaste plaatsje, zonder brokken en noemenswaardige tegenslagen veilig binnen na 6 weken zeilen en bijna 1300 zeemijlen afgelegd te hebben.

Een auto vol was gaat mee retour. Maar eerst nog een stop in Stabroek, waar we bij ma en pa afgesproken hebben, ook Mirella, Patrick en Rama komen er eten, leuke afsluiter, met BBQ, daar hebben we tijdens onze vakantie geen mogelijkheid voor gehad 😀.

Goese Sas

Beetje poetsen en anker schoonmaken, veel meer staat er niet om het programma. Uitbollen dus.

In de late namiddag varen we nog even met de Amazone de Oosterschelde op om het anker uit te werpen. Met een ankerlier is dat weer wat anders.

’s avonds eten we bij Ines en Luc aan boord, altijd gezellig natuurlijk.