Dinsdag & woensdag 15 en 16 juli : Kirkwall – Peterhead (116 M)

Wat een rustige tocht met weinig wind “op kop” zou zijn, resulteerde in een fifthy-fifthy pittige zeil/motortocht.

We verlieten Kirkwall rond 10u. In de ochtend had het nog goed geregend, maar na vertrek niets meer. Wel zien we boven het land de lage bewolking hangen, die voor mist kan zorgen. Uiteindelijk niets van betekenis.

Het eerste stuk is oostelijk en sowieso op motor tussen de eilanden om zo de Orkneys achter ons te laten. Dan zuid/zuidoost maar wegens in de neus sturen we zuid en zeilen we dus scherp. De wind trekt aan en het is bumpy… ik ben er weer even zeeziekerig door, ondanks de medicatie. Een reef in de grootzeil maakt het iets stabieler en was bovendien nodig. We wisselen af met uitkijk houden en binnen wat rusten in de namiddag. We hopen allebei om al wat te pre-slapen maar het gaat teveel tekeer.
Als we bij het gigantische windmolenpark arriveren, moeten we de koers verleggen, en gaan we overstag. Maar dat is geen goed resultaat : de stroom is nu tegen en de voorliggende koers is ca. 45 °. Dat gaan we dus niet doen. Dan maar dit rak compenseren op de motor, wat een stamperig gedoe is. Maar het schip gaat er goed door.

Ik kom er wat door en we moeten toch wat eten : een quiche in de oven verwarmt meteen de kajuit en dat is nodig want we voelen het afkoelen. Overigens was het deze namiddag wel erg zonnig. 

Opnieuw is het zeer rustig qua verkeer.  Rond 22u zijn we voorbij het windmolenpark, en kunnen we ons terug zuidelijk zeilen. Dichter bij het land, valt de wind weg en loopt de stroom tegen. Het begint donker te worden.  Weliswaar niet lang.
Het donkerste deel van de nacht gaat verder op motor. 
Kurt houdt eerst wacht tot 1 u en nadien neem ik over, we passeren de haven van Fraserburgh, daar is wat cargo- en vissersbeweging maar de halve maan verlicht fel.

Tegen 5u30 lopen we Peterhead aan en hebben snel een box gekozen. Deze haven is werkelijk eenvoudig aan te lopen en er is altijd plaats. Enige oplettendheid bij laagwater is geboden.
Nog even de boot afspoelen want die heeft wel als duikboot zijn best gedaan om helemaal onder het zout te hangen. Met één tasje koffie kruipen we nog enkele uren onder de dons.

Tegen 10u30 worden we wakker. Ontbijten en douchen.  Dan nog even praatje hier praatje daar. Er ligt een Hallberg Rassy 34 uit Duitsland.
Traditie getrouw vult Kurt de mazout terug bij. De havenmeester spreekt hem aan als hij hem met zijn bidons ziet wandelen : “Of hij diesel wil tanken?” Heu, ja, maar geen rode zonder taxen. Blijkt dat de havenpomp stuk is, en dat ze het hun plicht vinden om de mensen naar en van het tankstation te brengen.  Het spaart een flinke wandeling (leeg) naar boven, vol terug naar beneden. We kunnen er weer even mee verder.

We rusten wat uit van de bumpy reis, gelukkig weer mooi ennzonnig weer deze woensdag. Ondertussen komen nog andere schepen binnen, oa solozeiler Above Mean Sea Level uit Lelystad (Beneteau Oceanis 46) en een Bavaria 46 met een schipperscrew (met o.a. een Belg en een Amerikaan). En we liggen naast zeiljacht Pearl, Ian en Elly die we in Blyth ontmoet hebben enkele weken geleden ! Ze herkenden Kurt eerst niet maar nadien, met mij 😉 en de boot erbij, viel hun frank.

Maandag 14 juli : Kirkwall

Nog een dagje Kirkwall, het is hier genieten 😉… kuieren tussen de sportieve eilandatleten/deelnemers aan de Island Games, wat prullen aan de boot en in de vroege namiddag : een ginproeverij in distillery Kirkjuvagr die we in 2019 ook al bezochten. We kregen er toen 2 mooie cocktailglazen bij en konden dez gelukkig heelhuids thuisbrengen. Spijtig genoeg is er ondertussen 1 gesneuveld. Uit de proeverij kiezen we 2 ginseng om mee naar huis te nemen en het lukt Kurt om opnieuw een glas te ontvangen 😉 met het mooie logo erop. 

´s Avonds gaan we samen met Mit, Marie, Paul en Bob eten in het Kirkwall Hotel. Een mooi afscheidsdiner. Morgen vertrekken we zuidelijk!

Zaterdag & zondag 12 en 13 juli : Kirkwall

Wat een Mediterraans sfeertje dat hier heerst: zowel in de marina als in de stad is het zeer leuk vertoeven.

Zaterdag : In de ochtend vult Kurt de diesel aan, ik rommel binnen wat op.
We wandelen even het stadje in en treffen er vele sporters van de verschillende eilanden die mee strijden deze week tijdens de Island Games: Orkney, Shetland, Saint Helena, Faroe Islands, Ynys Mon, Menorca, Saaremaa, Hitra, Aland, Alderney, Bermuda, Gozo, Greenland, Cayman Islands, Falkland Islands, Froya, Gibraltar, Sark, Gotland, Isle of Man, Jersey, Isle of Wight, Western Isles and Guernsey… ze komen dus van ver om deze wedstrijden te bekampen.

Tall ship deelnemer Op Stok 3 komt ook naar Kirkwall en we vragen aan de havenmeester of we voor hen een stukje steiger mogen voorbehouden; het antwoord is zeer Schots/Britse, al lachend: “No you can´t, but I ain´t seen nothing!”. Met andere woorden: doe gerust, de passantensteigers zijn nagenoeg leeg dus geen probleem.
Tegen 14 u meert Op Stok aan en we informeren elkaar over de afgelopen dagen : ze hebben meerdere plaatsen op de Shetland eilanden bezocht terwijl wij in Lerwick bleven liggen en van daaruit verschillende plaatsen bezochten met de bus. Wij bleven dan weer 2 nachten in Fair Isle.

In de zonnige kuip is het aperotime op Balena. Maar nadien wordt er gewinkeld, we wandelen naar Tesco en voor de revitaillering van Op Stok wordt de winkelkar ´geconfisqueerd´ die uiteraard later retour gewandeld wordt door de drukte van de openingsceremonie van de Games: een curiositeit !

We mogen mee aanschuiven op de grote Hallberg-Rassy voor een lekkere Vlaamse schotel : steak en boontjes en aardappeltjes, wat een  traktatie!

Zondag: wat luieren in de haven. Kurt gaat bij Op stok wat technische hulp bieden (excel &  kompas kalibratie, maar dat laatste lijkt niet te lukken).

Nadien wandelen met z’n allen de stad in. Mooie klasse winkeltjes met juwelen, traditionele truien, kleding enz. Ik heb zowaar een ´personal shopper´ gevonden in Mit, crewlid van Op Stok, die zelf veel kledij maakt (ik denk dat dit genetisch zal zijn, want ze is het nichtje van één van de bekendste, zoniet dé bekendste designer van Antwerpen/België).

Terug in de marine wordt er triple geproefd (Westmalle en d´Anvers) en aansluitend Italiaans gegeten met een vers gemaakte lasagne van Bob ! Wat een luxe om zo´n crew/kok aan boord te hebben 😉!

Vrijdag 11 juli : Whitehall / Stronsay – Kirkwall – 18 M

Een rustige nacht op anker, Kurt waagt zich in het water, verdict = koud !

Pas tegen 11 u vertrekken we om de zuidgaande stroom op te pikken. En dat is nodig want het kan hier tot  4/5 kn tegenstromen. Het anker komt goed los, we vertrekken vlot. De zon is van de partij, en het belooft een mooie dag te worden. Wel een met weinig wind. En ja, tegenwind.Dus motoren we richting Kirkwall, het is niet ver.

Kurt luistert opnieuw naar de tour binnen en ik stuur… we vaten via de Vasa Sound en dat is een engte waar de stroom tegen staat maar veel minder is dan via de brede toegang richting Kirkwall. Rond 15u30 lopen we de marina aan : het is rustig, maar dit weekend starten hier de “Islands games” (niet verwarren met de Highland Games). Kleine en onafhankelijke eilanden mogen er aan deelnemen. Een soort Olympische spelen voor amateurs, denken we. Het is zeer warm, en hier hangt een vakantiesfeer. Daar drinken we één glaasje op, het is tenslotte (bijna) weekend  😂…

Kirkwall revisted/de titel van deze post –> in 2019 zijn we voor het eerst naar de Orkneys gevaren.

Donderdag 10 juli : Fair Isle – Whithall / Stronsay (Orkneys) – 42 M

De ferry Good Shepherd gaat om 7 u. vertrekken, en dan moet natuurlijk eerst tall ship Atlantica losgooien, en dat ligt vlakbij ons. De vriendelijke schipper zegt dat we nog rustig kunnen ontbijten. Vaak gaan de manoeuvres met een groot schip beter dan met een klein 🫣.
Rond 8 u. vertrekken we, na afscheid genomen te hebben van Jutta & Heiko van de aluminium Momo.
Wind op kop richting Stronsay op de Orkney’s. Dus eerst een stuk op motor.  Zo kunnen de batterijen ook weer bijladen. Na enkele uurtjes, is de wind gedraaid en kunnen we zeilen, gaat vlot, aanvankelijk waren er grote trage golven maar wat later worden  ze gladgestreken en is het zeer rustig zeilen. ‘T gaat goed, tot de laatste 5 mijlen want dan valt de wind weg.

Ondertussen zijn we Whitehall genaderd. We meren af op de pier waar om 18u een ferry zal aankomen. Even stappen tot het dorp, lees kademuur met enkele huizen. Slechts één winkeltje is er. Terug naar de pierkade, we klauteren terug aan boord, en vertrekken om op anker te gaan. Dat lukt vlot. Hier zullen we overnachten, tot morgen. Dan verder tussen de eilanden naar Kirkwall.

Woensdag 9 juli : Fair Isle

Na het ontbijt staan we klaar om los te gooien, niet om te vertrekken maar omdat de 2 schepen die aan de kade liggen, wel willen vertrekken. Enkele schepen varen rond 8 u. weg, en we komen langszij het Duitse aluminium schip Momo. Zij overwinteren in ’t Goese sas. Van april tot oktober leven ze op de boot. Dit jaar staat Shetland uitgebreid op hun programma. Van onze andere buur, een Engelsman met een mooi houten bootje, krijgen we een tip om naar het noorden te wandelen. Dat is beter vandaag met de heersende wind. Botinnen aan, want het kan steil worden, en er liggen ook veel schaapstrontjes..

Weer worden we getrakteerd op mooie zichten.  Kliffen met papegaaiduikers, sternen, en stua’s. Deze laatste zijn redelijk agressieve vogels die hun territorium verdedigen, door je in duikvlucht aan te vallen. We wandelen een stuk met het koppel van Momo, onze armen in de lucht om de skua in zijn duikvlucht af te weren. Via het hoogste punt, waar een zendmast staat, klimmen we verder.  Daar is er terug een pad dat naar het zuiden loopt. Weliswaar over het vliegveld(je). Dan lopen we terug naar de boot. 

Er is nog een groot Zweeds schip binnen gevaren, 17 m dat zich langszij de ferry gelegd heeft, het noemt Atlantica en zal deelnemen aan een van de trajecten van se Tall Ships Races 2025, van Noorwegen naar Esbjerg denk ik. 

Het begint wat te regenen. Nog even ons huiswerk voor de planning voor morgen. ‘T vaste land terug of toch nog naar de Orkney Islands. Daar waren we in 2019 ook al eens, maar waren toen beperkt om, buiten het Mainland, nog iets extra’s te doen. Dat zou nu misschien wel kunnen. Wordt vervolgd…

Dinsdag 8 juli : Lerwick – Fair Isle (42 M)

Vandaag verlaten we Lerwick. Onze buurman Ghaata vertrekt op tijd en wij dus ook.  We nemen afscheid van Jorge en Anders van Ghaata, en ook van onze Franse sympathieke Jaques van de Enjoy. Het zware Noorse schipper naast ons heeft zich met z’n 15 ton flink laten voelen vannacht. 

Klokslag 7 u gooien we los. Nog enkele foto’s van het pittoreske Lerwick.  Als we uit de haven zijn, maken we schoonschip. Eerst alle meertouwen weg, zodat er niets overboord blijft hangen, dan de fenders. Blijkt het kleine ronde balletje foetsie, dat zullen we nog wel nodig hebben, dus rechtsomkeer naar Lerwick. De Noren zijn nog op de steiger bezig met electro enz. en ik zie het bolletje vastzitten onder de steiger De behulpzame Noor kan ‘m vrij krijgen en we pikken het langszij zijn schip op… Tweede start. Het is ondertussen al warm. Kurt beslist om nog snel even achter de boot te hangen, een koude ´wassing´, toch kouder dan gedacht. 

Zachtjes dobberen we de baai uit naar de open zee. Af en toe valt de wind weg. En gaat de motor bij. Kortstondig, want dan terug wind. We varen tussen Mainland en Moussa Isle. We herkennen onze wandeling naar de vuurtoren. Thv Sumburgh Head, komen we vrij, en staat er een behoorlijke zeegang.  Ook is de wind toegenomen, en dat bezorgt ons een koud gevoel.  Wat een tegenstelling tegenover enkele uren eerder. We schieten wel goed op, alle stroom mee. Het zicht beperkt zich. Als we een vliegtuig horen, merken we dat er een lage nevelbewolking hangt, die verantwoordelijk is voor de kou.

Fair isle komt ondertussen in zicht. De aanloop uit de noord is niet moeilijk,  maar je moet wel opletten voor enkele rotsen die net wel, of net niet onder water liggen. In de kleine kom is er plaats voor twee schepen aan de kant. Al wie nadien komt, zal langszij een ander schip moeten aanmeren. 

Als we toekomen zijn we reeds de derde. Niet veel later komen nummer 4 en 5 er ook aan. Maar alles verloopt rustig, en iedereen weet dit. Om 18u30 komt de ferry uit Shetland aan. We zien verschillende auto’s, camionetten, en jeeps aan komen rijden. Als de Good Shepherd zich heeft vastgelegd, komen de 15 passagiers, en één auto van boord. Ook worden er allerlei goederen gelost. Het lijkt wel of de kerstman hier aankomt. Pakjes van bol.com en Amazon kennen ze hier ook.😊.  Het is een hele bedoening.

We gaan nog douchen in het “Bird Observatory”. Hier zou je ook iets kunnen eten op bestelling maar we zijn voorzien aan boord.

Maandag 7 juli : Lerwick & wandeling Hillswick

We hebben goed geslapen, en zijn opnieuw klaar voor een flinke wandeling op het schiereiland Hillswick. Met bus 21 om 9u rijden we door een heuvelachtig landschap naar het noorden van Mainland tot Hillswick. Bij de bushalte spreekt een dametje ons aan : ze woont al heel lang op het eiland, vlakbij een strand op enkele km van Lerwick en ze start elke ochtend met te zwemmen. Dan jogt ze tot de stad en gaat ze ontbijten! 78 jaar is ze.

In Hillswick beginnen we aan een fascinerende wandeling van 8 km. We worden aangesproken door een “driver”, om met hem een sightseeing te doen.  We spreken af dat als we de volgende keer komen, hem zullen bellen maar nu maken we de Circular Walk tegenwijzerzin.
Kliffen wisselen af met prachtige vergezichten en rotspartijen. In de helft van de wandeling, aan het zuidpunt, ontmoeten we de Française die op onze bus zat en die meevaart met zeilschip Enjoy, van schipper Jacques (diegene van de electro-kabel). We babbelen even en zien elkaar straks terug op de retour.
Vele honderden schapen hebben hier de vrije loop.  Dit is Shetland’s natuur op zijn best. Aan het einde van de wandeling horen we een enorm gebleir van schapen: hier worden een hoop schapen bij hun boerderij een voor een geschoren.
Na de toer trakteren we ons op een kleine lunch in het St Magnus Bay Hotel en zitten samen met de Française – ze heeft bijna haar hele leven op een schip gewoond sinds ze als opstapper in 1992 meezeilde met iemand. Ze werd gepassioneerd en kocht een eigen schip. Als sociaal geëngageerde arts wilde ze zich inzetten voor minder bedeelden en zo zeilde ze via de Carieb naar Polynesië waar ze werken, meestal als vrijwilliger, afwisselende met perioden van zeilen. Ze verbleef o.a. 3 jaar in Alaska, zeilde in Patagonië en de Galapagos, soit ´geen gewone´. Moeilijk in te schatten qua leeftijd maar zeker +70. En nu helpt ze schipper Jacques met zijn  ´project´ om de gammele Enjoy over te varen naar Noorwegen, en dan Polen, waar hij zijn boot wil verkopen.
We nemen de bus retour, Kurt stapt af aan de Coop voor nog enkele boodschappen en ik rijd verder om nog op tijd te zijn voor de winkeltjes in Lerwick die om 17 u sluiten.

Ondertussen is er een Noors schip van 15 ton naast ons komen liggen. Dat is wel een klepper, maar ja, t’ is niet anders.  We liggen nu als midden van 3. Hopelijk valt het mee, maar de wind en deining blijven fors staan en het blijft erg schokkerig vanavond

Zondag 6 juli : Lerwick & wandeling Sumburgh

Het was een lawaaierige nacht omdat de boot met de kont in de wind lag en het water klotste er voortdurend tegen.

Douchen en ontbijten, wegens zondag niet veel bussen, we nemen de vroegste om 9u15 naar Sumburgh, het zuidelijkste punt mét de vuurtoren en vlakbij het vliegveld.

Met dank aan Beluga, Eliane en Huibert, die ons – via hun eerdere blog/polarsteps – inspireerden om deze wandeling te doen. Vanaf de terminal bij de luchthaven of een halt eerder, wandel je kloksgewijs het schiereiland rond, met of zonder bezoek aan de vuurtoren. Bij aanvang waarschuwen bordjes dat het steil kan zijn en dat je dichtbij de kliffen wandelt. Het is een mooie en afwisselende walk, met veel fotostops, maar we hebben tijd. Er zijn vooral veel zeevogelnesten te spotten : stern, stormvogel en papegaaiduikertjes.
Bus retour 14u of 16u naar Lerwick. We sluiten het rondje af bij het Sumburgh hotel, waar we dachten te lunchen maar het is niet veel zaaks…  Dan maar met de bus van 14u terug en we reserveren voor straks in de stad bij The Dowry.

Bij aankomst op de Balena, waait het nog steeds best ferm uit het noorden. Kurt stelt voor aan onze buurman, zeiljacht Ghaata om de schepen te draaien, neus in de wind dus, en daarbij wisselen we ook van plaats, zodat wij nu als tweede schip liggen.

Na het geslaagde manoeuvre, komen Jorge, portugees/zwitser en eigenaar van het onder Noorse vlag varende Ghaata en zijn Zweedse maat Anders bij ons een glas drinken. Jorge spreekt vloeiend Frans en Engels.

Om 18u (later kon niet meer) hebben we gereserveerd in de bistro “The Dowry”, we hadden niet veel keuze want de meeste restaurants waren niet open. Ik kies voor de Shetland Mussels, verrassend en lekker met prei en room, Kurt de klassieker, haddock and chips.
Hopelijk een minder rumoerige nacht dan gisteren.

Zaterdag 5 juli : Lerwick & Scalloway

We hebben voor vandaag de hoofdstad Lerwick en de vroegere hoofdstad  Scalloway, beiden op Mainland, op ons programma gezet. Eerst wandelen we naar de jachtwinkel, Malakov, om een nieuwe stuurboordlamp te kopen, zodat Balena weer in orde is voor een mogelijke volgende nachttocht.
We stappen het het Shetland Museum binnen waar je de hele geschiedenis van de eilanden kan ontdekken. Nadien wandelen we verder via de townhall, bibliotheek, parkje naar de stad. Hier is het vandaag rustig.  Er is vanmorgen geen cruiseschip aangemeerd en dat scheelt.  We vervolgen het kustpad verder zuid en we lopen op de klif “the knab”. We hebben een ´speciale´ ontmoeting met een wandelaar, hij spreekt ons aan en vraagt vandaar we zijn en of we geen spionnen zijn 😉. Hij werkte vroeger als seismografisch expert voor oliebedrijven en motiveert ons om zeker gebruik te blijven maken van ´petrol´ ! Geen groene jongen dus.

Lunch in Fjara mer een prachtig zicht op de baai.
Bus 6 brengt ons naar Scalloway. De vroegere hoofdstad ligt er wat troosteloos bij, ik dacht dat er ook heel wat winkeltjes en horeca zouden  zijn, maar niet dus.   We stappen tot aan de jachtclub, er liggen slechts 2 passanten aan de mooie steiger, en in het haventje vooral lokale motorbootjes. Retour per bus dan naar Lerwick en we stappen af bij een supermarkt Coop voor enkele boodschappen.
Terug in de haven, waait het behoorlijk. De wind komt recht langs achter binnen. Het water klotst hard tegen de achtersteven. Af en toe schudden we behoorlijk.  Dat belooft voor de nacht.

Vrijdag 4 juli : Lerwick

Om 10 u. nemen we afscheid van de Op Stok 3 en zijn crew, ´t was een kort maar aangenaam treffen, misschien zien we elkaar nog later deze week…We liggen nu aan de steiger en hebben electro. Onze Noorse buur, die goed Frans en Engels spreekt, wil ook graag electro, dus delen we gewoon. Er staan slechts 2 verdeelstations met 4 stekkers op een steiger waar een 20-tal boten op liggen 🤔. Waarvan één Franse. En ja, die slaagt erin om iedereen zonder stroom te zetten. Kurt helpt hem om zijn stekker terug waterdicht te maken.
Ik voel me niet zo goed vandaag en bovendien regent het bijna de hele dag: lezen en wat rusten dus.
De kuiptent staat voor het eerst waardoor we toch wat meer (droge) ruimte hebben. O ja, de Schotse beleefdheidsvlag wordt nog gewisseld voor de Shetlandse vlag, het kruis is een 45°gedraaid.

Woensdag 2 en donderdag 3 juli : Peterhead – Lerwick/Shetlands (164 M)

Onze NL buurman Marinka (Victoire 1270) is deze ochtend vroeg vertrokken, ze varen richting Inverness. Wij doelen nu op Lerwick op de Shetland Islands, met vertrek rond 10 u want dan hebben we de eerste 6 u de noordelijke stroom mee. 

Aandachtig worden de weerberichten nog genoteerd, en als we dan ook nog vers water gevuld hebben, is het tijd op te vertrekken. Zopas liep hier het mooie houten jachtje Sumara of Weymouth nog binnen, het duo kwam van Eyemouth en de schipper komt even gedag zeggen. Tja niet veel gezeild zei hij maar toch de nacht doorgevaren om in Peterhead een stop te maken. 

We roepen  port control op, en gooien los : next step dus Lerwick, als alles goed gaat.

De eerste 30 mijlen zou er te weinig wind zijn om te zeilen, en toch wil Kurt de halfwinder zetten : het brengt geen zoden aan de dijk, we blijven gewoon op motor. 

Mooie wolkendekken wisselen elkaar af. De METoffice geeft nu gale warnings 8 bft voor meer zuidelijke gebieden zoals Tyne, Dogger en Fisher. Maar niet voor ons dus. Wel mogelijke buien en thundery showers. We zullen wel zien. 

Heel af en toe vallen er wat druppels, maar dat os niets van betekenis. 

Kurt probeert wat te slapen maar dat lukt niet. Ik houd uitkijk en lees in ´Woeste Kusten´ het hoofdstuk over de Shetlands nog eens…

Rond 16 u nog eens een poging om met het weinig wind dat er is de spi omhoog te trekken. Wedstrijd varen met spi zit er voor ons nog niet in want eer alles goed staat is er een halfuur voorbij 😉… en dan nog maar 2,5 knoop snelheid. Spi is sneller afgebroken dan dat ie staat, alles naar beneden dus en terug de motor op…

Het wordt wat frisser en dat is goed om de quiche op te warmen waardoor de kajuit via de oven ook wat opwarmt. Kurt zit onder de buiskap op het trapje, voldoende uitkijk op deze manier. 

Rond 21 u, de zon schijnt opnieuw volop, gaat de motor hopelijk definitief af, met 7 a 10 kn wind, zeilen we nu rustig 5 a 5,5 kn en het tij gaat zo meteen ook terug mee zitten ! We zijn 11 uur onderweg en hebben 62 mijl afgelegd, nog 100 te gaan ! En het is bijlange nog niet donker, de zon staat nog hoog boven de horizon : het grootste voordeel van noordwaarts te zeilen.

En dan krijgen we daar toch een spektakel van een dolfijnenshow te zien : een groep van misschien wel 10/15 witflankdolfijnen hebben de Balena gevonden en komen spelen. Ze jagen achter ons schip, komen met 2 of 3 langszij en springen langs de boeg omhoog. Dat duurt gemakkelijk 40 minuten ! Soms zwemmen ze even weg en dan komen ze ineens weer aangesjeest met enkele ferme sprongen. Foto’s nemen is moeilijk, we hebben wel enkele filmjes kunnen maken.

We zetten een reef in het grootzeil, om het wat gemakkelijker te maken om binnen te zitten. 

De nacht wordt hier dus niet echt donker om middernacht blijft er een rode gloed aan de horizon zichtbaar. 

In de salon gaat de dieselverwarming aan, en ik kan nu wel wat slapen op de bank, hoewel de zeegang wel ´kwakkel´ is. Kurt zit dan binnen op het trapje om uitkijk te houden maar er is dus niets te zien. No targets. Wind ⅘ uit de west en we gaan goed vooruit.

In de ochtend gaat ook Kurt even slapen en rond 8 : ontbijt met dunne speklapjes en roggebrood. De eieren staan helemaal onderaan de ijskast, die zijn voor later, ik kan er nu niet bij 😉…

Ondertussen is de meeste bewolking weg en beleven we een zonnige dag : we passeren en zien Fair Isle (misschien voor de retour) en dan doemen ook de contouren van de Shetlands al op… 

De wind krimpt en is wat minder en de laatste 2 uur spinnakeren we richting Lerwick, grootste stad van de Isles of Shetland ! Ondertussen gaat het van zeer zonnig en blauw tot meer wind en grijs. Als de spi opgedoekt is en we bijna arriveren, begint het toch wel te regenen zeker ! Alsof de Shetlands willen bewijzen dat ze … de Shetlands zijn 😉. 

Er ligt een groot cruiseschip voor anker en de gasten worden met kleine bootjes op en af naar de wal gebracht. Wij varen het Albert Dock binnen en zien al snel zeiljacht Op Stok 3 liggen. Er hangt een briefje aan de reling : Reserved for Balena. Wat aardig !

Het is 15 u dus we hebben de hele tocht in 29 u afgelegd en lezen 165 mijl op de gps af. We zijn op het meest noordelijke punt dat we ooit per boot bezochten.

We lopen naar het havenhuis en betalen al voor 4 nachten, tarief meer dan schappelijk, zelfs minder dan in Zeeland. De jachtclub met bar en sanitair is dan weer naar de andere kant wandelen, maar de douches zijn betalend met 1 pond en we zijn nu bijna 2 weken weg maar hebben nog geen cash gepind. Douchen wordt dus maar even uitgesteld.

In de haven worden we nu verwelkomd door schipper Paul en zijn vrouw Marie, en opstappers Mit en Bob. We aperitieven bijna hen in de kuip, onder de tent wegens regen, en worden mee uitgenodigd om er te eten: Bob is kok en tovert een pasta ´free style´ samen. 

We leerden Paul, Marie en Mit kennen in Londen vorig jaar tijdens de HRConnectie Tocht en toen we Paul in februari spraken tijdens het winterevent, vertelde hij over zijn deelname aan de Tall Ships Races (vanaf 18 juli in Aberdeen) en zijn pre-tocht naar de Shetlands. Deze regio stond ook in onze top 3 en met de weersvoorspellingen van de afgelopen weken, durfden we het aan. Eh voilà, nous y sommes… nu nog veilig terug, maar eerst de toerist uithangen hier!

Dinsdag 1 juli: Peterhead 

Vanmorgen worden we wakker met 15° gr in de salon; dat is wat anders dan in NL en B, hé! De verwarming gaat dus even op.

Vanochtend vroeg is onze Belgische buurman vertrokken: Naughty Ghost, een mooi gerestaureerde Nauticat 33, hij kwam al van Lerwick op de Shetlands maar zijn doel was Ijsland dit jaar. Hij keert echter terug zuid, te onstabiel, ofwel teveel wind ofwel te weinig. Hij lachte met Kurt die nog in korte broek stond. “Ge zult vanaf morgen wel een lange aan doen voor de rest van uw vakantie.” Vandaag alleszins is het nog goed verteerbaar want het is wel bewolkt maar er is weinig wind.

We wandelen met het karretje van de haven naar het dichtbij gelegen bezinestation, en ik stap verder naar de grote en zeer verzorgde Aldi.

Op het strand ligt een drooggezet scheepje, de eigenaar is de onderkant aan ´t proper maken: dat is ook een manier en goedkoper dan via de kraan op de wal leggen natuurlijk.

Kurt zou nog eens de mast in willen, niet voor z´n plezier maar omdat het  toplicht los staat. Dat hebben we morgen wel nodig, vermits de stuurboordlamp verloren ging. De havenmeester trekt hem de mast in, ik neem de spival als reserve maar het omhoog draaien gaat bij mij te traag. Er komt een NL jacht binnenvaren wanneer Kurt aan z´n werkje bezig is, en de havenmeester moet daar helpen. Gelukkig is het naar beneden laten gemakkelijker, dat lukt me wel.  

We aperitieven met een gezelschapsspel in de kuip en eten binnen, net iets te fris. Voor het eerst kijken we een uitgestelde Canvas-film.

Zondag en maandag 29 en 30 : Blyth – Peterhead ( 149 M)

Time to move ! Ik word om 5u30 al wakker omdat de zon binnenstraalt. Dat wordt een mooie dag.
Douchen, ontbijten, thermossen en brooddoos vol. We nemen afscheid van Saphira, Wendy en Jeroen, ze vertrekken straks zuidwaarts en wij pikken om 10 u de noordelijke stroom mee.

Platte zee, en als we vertrekken een westelijke wind. Alles ligt klaar voor de spi maar het is de halfwinder die omhoog gaat. Het lijkt wel zeilen in de mediterrannée ! We weten dat de wind wel zal shiften en idd na een uur, oostenwind, dus alles over de andere boeg. We halen de Hallberg Rassy Kelp in (HR42E, tweemaster). We roepen heb even op en ze geven toe: “we are a bit lazy 😉” . Ze willen ook naar Peterhead dus die halen ons straks wel in als er meer wind komt.

Rond 15 u trekt de wind aan en halen we de halfwinder naar beneden, de gewone fok is OK, we zeilen ca. 6,5 kn door t water en nog 7,5 over de grond.  Very smoothly. Kurt rust binnen, ik lees buiten en kijk rond.

Het blijft prachtig zonnig en het gaat voorspoedig. Ik kan zelfs mijn teennagels lakken. Radio BBC1 staat luid, met live verslaggeving van het grote festival in Glastonbury in de UK, o.a. Rod Steward en Ron Wood. Meezingers dus 😉…

´s Avonds warmen we een kant-en-klare tortilla op, het is met de voordewindse koers nogal tricky om pasta te koken en de eigen saus op te warmen. 

Dan koelt het ferm af. Voor het eerst gaat de verwarming binnen op om de klammigheid buiten te houden.
Kurt blijft nog een tijd buiten en wisselt dan uitkijk houden af met af en toe binnen opwarmen.

Het is geen donkere nacht hoewel er maar een sikkelmaantje is. Op de horizon aan stuurboord, op zee dus, wordt het niet donkerder dan bij vanavond. En we zien op deze tocht, na de Kelp, nu echt eens niemand op het water. De AIS meldt enkele verre targets en dat zijn geen schepen maar wel boeien die een windmolenpark aanduiden.

´s nachts rond 1u30 valt de snelheid naar beneden en beginnen we te kwakkelen, motor gaat op en om 7u30 is er terug voldoende wind om voordewind af te kruisen. Golven maken het niet easy om spek te bakken en gelijktijdig de koffie klaar te hebben voor het ontbijt.
De laatste mijlen worden afgewerkt en om 11u30 lopen we Peterhead binnen.

We roepen op en de havenmeester geeft instructies om de marina binnen te varen wegens laagwater en ondiepte bij de inkom. We krijgen een diepe box aangeduid en met hulp van 2 passanten liggen we snel vast.
Scotland here we are ! Nog snel de juiste beleefdheidsvlag naar boven, dat lukte niet op zee.

We gaan eerst betalen en douchen en dan… rust in de salon !

Vrijdag en zaterdag 27 & 28: Blyth

Uitslapen kan vandaag. We blijven een dag liggen, en wellicht ook zaterdag want het poeiert goed. Maar niet getroost, we steken niet veel uit vandaag, wat oprommelen en lezen. En ’s avonds gaan we wat eten in de yachtclub: die is enkel open in het weekend. Er zitten wat clubleden in de bar en het Nl koppel Jeroen en  Wendy van de Saphira zit in het restaurantgedeelte, waar wij ook plaatsnemen. Een eenvoudige kaart, Kurt kiest de steak en ik de chili con carne. Later komt ook de bemanning van het mooie houten schip Sumara of Weymouth aanschuiven. Dit is een prachtig scheepje, geen 8 m lang. De schipper probeert in augustus voor de 4de keer naar Groenland (!) te zeilen : wat een project. We kunnen hem volgen via zijn website, een walhalla van data als je de noordelijke wateren wil verkennen !

Zaterdag staan we wat vroeger op en na het ontbijt gaan we een wandeling doen : voor het eerst zijn we ontgoocheld in een door Komoot voorgestelde wandeling (daar kan Komoot natuurlijk niet aan doen want als er niet veel te zien is). Blyth heeft wel een zeer mooi lang en rustig zandstrand met duinen en mooi helmgras maar het stadje betekent niet veel: het was lang een belangrijke koolmijncentrum, niet qua delven maar wel qua distributie via de haven. 

Begin jaren ´70 werd dit alles gesloten. 

We doen inkopen in de grote supermarkt Morrison en haasten ons dan met de verse voeding naar de haven, 2 km in een drankje dus. 

Late lunch en dan maken we ons huiswerk voor de volgende ´grote´ tocht, normaal gezien tot Peterhead, weer een nacht erbij dus. Nu staan beide kustregio´s nog in rood, dus met uitschieters tot 6 bft, maar vanaf morgen zou dat allemaal afnemen, en wordt W, ZW, Z en ZO gemeld. Dat is allemaal goed voor een noordelijke tocht. Bovendien veel zon, tot 21 ° C, niet slecht, we hadden het al eens anders.

We maken het niet laat, wensen de bemanning van de Sumara veel succes met zijn tocht, ze vertrekken vannacht rond 5 uur.