Donderdag 26 juni:Whitby – Blyth (59 M)

Vroeg uit de veren om de swing bridge door te varen – de laatste opening deze ochtend – en nadien leggen we ons nog even aan de wachtsteiger voor ontbijt. We vertrekken pas ronBakken Buiswaterd 8u30 want dan hebben we stroom noord mee.

We krijgen enkele regendruppels bij vertrek maar verder blijft het droog : veel wolken overland de hele dag, maar op zee trekken die open en krijgen we zon en HEEL veel wind. En we krijgen bakken buiswater over het schip. We hebben de fok gereefd; en later ook 1 reef en 2 reven in het grootzeil. Het gaat dus snel! Maar de wind doet zijn zin en dus niet wat de METOffice (UK meteorologisch instituut) en andere modellen voorspelde, nl van west, naar zuidwest en later zuid. Neen integendeel blijft die west en ruimt die nog wat.

Daardoor is het een erg ´scheve´ tocht en weinig comfortabel om binnen wat te doen. Of om naar toilet te gaan. Acrobatie is nodig.

Maar we kunnen allebei beschut onder de buiskap zitten en ik heb een hoesje voor m´n gsm kunnen haken (´t is nog maar een probeersel, de maten moeten nog wat aangepast worden en best een andere kleur). 

Gisteren zag ik al 2 keer een “grote”  vin in de verte (grote dolfijn, kleine walvisachtige ?); vandaag zien we een groot exemplaar (ca. 3 m) acht grote sprongen maken waarbij hij helemaal uit het water kwam. Witsnuitdolfijn of witflankdolfijn ? We kunnen het niet bevestigen.

Voor Blyth ligt een klein windmolenpark maar omdat we niet scherper aan de wind kunnen, moeten we een kruisrak maken en zo lijkt het of retour varen. We komen wel dichter naar de kust en zo is onze bestemming nu wel bezeild. Het laatste stuk stuurt Kurt in plaats van Massimo, de autopilot.

De aanloop van Blyth is niet moeilijk en we zien nog plaats aan de bezoekersteiger. Een NL koppel (zeiljacht Saphira) helpt ons aanmeren, ze komen ook net binnen maar kwamen vanaf Eyemouth, die zijn op hun retour. Ze hebben blijkbaar nog meer wind gehad, zij spraken over 40 kn wind, wij hebben meestal 20/25 gezien, en enkele keren 32/34 alleszins genoeg. 

We meten even de schade op : ons stuurboordverlichting vooraan is foetsie ! We zagen op een bepaald moment de lamp bungelen aan de kabel maar het was te trikkie om voor een lamp overboord te slagen. Tja, dat zullen we vervangen. En de stuurboordzitbank binnen heeft zout water druppels. Wellicht niet goed dichtgedaan. 

Even orde scheppen en dan een drankje in de kuip. We worden  aangesproken door Elly en Ian, een koppel dat zijn boot hier tijdelijk heeft liggen maar in het zuiden woont. Ze tippen ons dat straks in het lichtschip/yachtclub de maandelijkse Sing-Along plaatsvindt : daar moeten we naartoe dus. Een 20-tal mannen en vrouwen van zeer uiteenlopende leeftijd, slechts 4 met een snaarinstrument, zetten een voor een een lied in, soms bekend soms minder, en er wordt dan meegezongen of geklopt als ritmebox. We worden zelfs uitgenodigd om te zingen maar dat aanbod slagen we af. Onze Nederlandse liedjes zouden ze toch niet kunnen meezingen 😉… 

Ian en Elly komen nog mee aan boord voor een slaapmutsje maar hij staat erop om zelf zijn whisky-fles mee te brengen,  Highland Park van de Orkneys. Is dit een hint dat we daar kunnen geraken ? Hope so!

Woensdag 25 juni : Nachtje door tot Whitby (159 M)

Echt slapen lukt niet, denk je dan… of toch ? In ieder geval wordt het hier al snel licht en om 4 u sta ik terug in de kuip en tref ik de dienstdoende schipper ook knikkebollend aan (zijn hazeslaapjes duren 10´ en dan doet hij een ´tour d´horizon´ om te checken of alles ´clear´ is).
Kurt kapt zich nu op de bank binnen af en hij kan goed slapen, met enkele dekentjes want hij heeft het fris.
Zonsopkomst is dus voor mij om te fotograferen maar er is bewolking aan de horizon. We zijn nu voorbij de drukste verkeersaders en het was eigenlijk rustig.
Om 8u30 uur is Kurt terug levend en ontbijten we samen. Het is grijs weer maar het warmt wel op, soms wat zon. We overwegen om toch nog een nacht verder te varen naar Blyth maar eigenlijk loont het niet echt. We proberen nog eens te zeilen maar er is weer te weinig wind. Hier is het wel goed uitkijken voor boeikes waaraan lobster pots hangen. Daar wil je niet tussen varen, zeker niet op motor.

Vanaf hier zien we de Jan-van-Genten (gannets) en de mooie papegaaiduikertjes, vandaag lekker keuvelend op het vlakke water. De gannets zijn slechte ´opstijgers´, als ze ´vertrekken´ vanaf het wateroppervlak duurt het wat eer ze hoogte hebben. Grappig om te zien.

Rond 14u15 lopen we Whitby aan en we meren af aan de wachtsteiger want de swing bridge opent om 15 u. De havenmeester wijst ons een plekje naast een vaste ligplaatshouder en helpt ons aanmeren.
Even schoon schip maken want we kregen gisteren bakken zout water over het dek. En de buiskap zat precies vol modderspatten maar het waren strontjes van meeuwen die blijkbaar cement eten. Heel raar.
De eigenaars van de boot naast ons komen wat klussen en een van hen heet ons als Belgen welkom. “Ah yes, The Belgians : I remember Waterloo and Napoleon,” alsof hij er zelf bij was 😀… “there was that regiment of Belgians, i think from around Brussels that run away before the battle started, but anyway, Belgians are okay.” En nog wat meer over Wellington enz. Ofwel is hij een historicus met specifieke interesse in Waterloo ofwel een personage/organisator van een historisch re-enactment. Speciale type maar heel vriendelijk.

Kurt ontfermt zich opnieuw over de diesel en wandelt naar het Esso tankstation en ik wandel aansluitend tot de supermarkt. Als ik terug kom, zie ik dat er bezoek is: onze buurman staat met Kurt in de kuip, hij wilde ons schip eens komen bewonderen en stapt dan terug naar zijn klussen: hij babbelt de hele tijd in zichzelf en dan roept hij ineens Kurt om hem een ‘derde hand’ te reiken. Dat blijkt niets in te houden, met een stukje tape zou het evengoed gelukt zijn, de man was misschien wat eenzaam, of zozelf hij zelf zei :” i´m not common British, a bit weird, nobody likes me”, maar daar moest hij dan zelf nog het meest mee lachen.

We kunnen lekker in kuip eten, en laat wordt het niet. Vannacht ´echt´ slapen en geen onderbroken stukjes.

Dinsdag 24 juni : Lowestoft vertrek

Vandaag verkassen we verder noordelijk. Geen ontiglijk vroeg vertrek, rond 11 u keert de stroom voor Lowestoft : dat eerste stuk is smal en tussen zandbanken dus dat wil je mee hebben.
We ontbijten en beleggen brood voor onderweg en vullen 2 thermossen met warm water. De wind vandaag zal nog pittig zijn: west 5/vlagen 6. En inderdaad als we ons grootzeil zetten, met meteen een reef erin, is dat de juiste keuze.

De eerste uren is het een razende Balena, enkel grootzeil, en we tikken 7 tot even 8 kn, wat uitmondt in 9,6 over de grond. Gelukkig heeft Massimo, onze derde man en stuurman (de automatische helmstok dus) alles onder  controle zodat wij enkel moeten uitkijken en hem de juiste koers voorleggen. We zitten dus knus onder de buiskap want er is wat buiswater en gangboord soms. Lezen, wat haken en op tijd wat eten en drinken. Na een tijdje kan de fok erbij en tot 18 u is het stevig zeilen. We hebben max 33,5 knopen wind getikt maar dat zal een eenmalige vlaag geweest zijn.
En zoals vaak : ineens valt die wind dood en dan met de tegenstroom, ruimt de wind in plaats van te krimpen, en gaat de motor bij. Jammer maar helaas : we hebben nog een flink eind voor de boeg, waaronder de nachtelijke oversteek van de rivier Humber, met Hull als grote stad (o.a. ferryverkeer).

Dankzij het rustiger varen nu, kan er gekookt worden, ttz een wokschotel lamsvlees met rijst kan opgewarmd worden en dat smaakt op het water meestal beter dan thuis.

Het was tamelijk grijs toen we vertrokken maar het klaarde toch op in de namiddag met flinke wolkenpartijen. Gelukkig  bleef het droog. Het is daardoor ook vanavond iets sneller donker.
We blijven samen uitkijk houden tot 1 u. en dan kruip ik even binnen om wat te rusten.

Maandag 23 juni : Lowestoft & Beccles

Lnnn

‘We blijven nog een dagje hier: wind zet flink door, zeker in de namiddag nog vlagen tot 6/7. Ik word wakker van een ferme regenbui en onze inkom is nat omdat het luikje niet helemaal toe was. 

In de ochtend steken we niet veel uit, onze buren van de Clockwise gaan misschien deze namiddag vertrekken maar weten het nog niet zeker. Dat is wat vervelend omdat we dan aan boord moeten blijven tenzij we elders gaan liggen. Kurt checkt bij de havenmeester en we krijgen een box toebedeeld. Jack van 80 is nog een sterke vent en helpt de Balena naar de hoge wal van het steigertje. 

Zo zijn we ´vrij´ om te vertrekken naar Beccles, een klein historisch dorp op 20 minuten sporen. Vanaf Lowestoft kan je via de brug de rivier volgen en kunnen motorboten de rivier Waveney opvaren, dit zijn de Lowestoft Broards, een moerassig gebied, wellicht in vroegere tijden (alleszins niet nu). We maken een mooie wandeling in Beccles en nemen de trein van 19u15 retour. Nog een stop bij de supermarkt en naar de haven. Kurt vult mazout bij en gaat opnieuw tanken, water wordt bijgevuld en we eten aan boord. Nog wat ´huiswerk´ voor morgen, tij/stroom/welke havens wel of niet/meteo… 

Zondag 22 juni : Lowestoft

Met een staalblauwe hemel ontwaken. We hebben er geen nachtelijke buurman bijgekregen maar het konvooi van de Toerzeilers, een stuk of 6 schepen, liggen verspreid in de haven. 

Bacon & eggs als laat ontbijt. We gaan de haven betalen, en babbelen op de steiger met Simon, de schipper van de Sea Shanty, die ons vannacht geholpen heeft. Thuishaven op River Ore, één van de rivieren die we nog niet kennen, dus misschien een tip voor de retour. Hij vertelt dat er dit weekend het First Light Festival plaatsvindt op het strand van Lowestoft South. Dat laten we niet passeren op deze mooie zonnige dag. 

We wandelen via de strandboulevard, op deze zondag veel strandbezoekers… en zoals steeds in dit soort Britse badplaatsen is het wennen aan witte lijven, rood verbrande body’s en grauw getatoeëerde ledematen (tot zelfs hoofden), om te zwijgen van de meest ondenkbare kledingcombinaties voor een stranddag (opvallend : laarzen onder superkorte rokjes) en superlange valse wimpers, meestal gitzwart, zelfs bij lieve blonde tienermeisjes, waarbij je denkt : hoe komt het dat die nog niet weggewaaid zijn bij deze fikse wind? Want op het strand word je inderdaad gezandstraald.

We placeren ons voor the main stage, en pikken in bij Kim Carnie : als we niet in Schotland geraken, hebben we deze Schotse singer songwriter toch al aan het werk gehoord. Mooie intieme songs. 

Aansluitend een uurtje zeer leuke folk-rock met Merry Hell, een vleugje protestsongs en erg dansbaar. Molotov Jukebox sluit deze stage af: een mix van Antilliaanse ritmes, reggae groove. De zangeres lijkt een kopie van Frida Kahlo, speelt accordeon, en wordt o.a. geassisteerd door een zotte trompettist en een whisky drinkende violist. Het terrein is mooi versierd en als we het programma bekijken hebben we deze ochtend enkele mooie sessies gemist, o.a. de yoga bij solstice/zonsopkomst op 22 juni op het meest oostelijk stukje UK. Maar ja, met onze nachtelijke aankomst hadden we wat slaap in te halen. We struinen nog wat rond en wandelen terug naar de haven.

Simon wil per se nog wat Italiaans spreken want hij is gestart met een intensieve cursus, z’n uitspraak is nog niet je dat… en hij nodigt ons uit om zeker naar de Ore te komen.

Het schip naast ons is de ClockWise, een Sadler 32 met Jack en Sue uit West Mersea, een andere rivier aan de East Coast, nl. de Blackwater. Daar kennen we wel Bradwell en Tollesbury, maar niet West Mersea: dat is dé regio van de oesters, het Yerseke van de Oostkust dus. Dat noteren we dus ook voor onze retour 😉.

Apero’tje in de kuip, diner binnen wegens nog steeds heel wind. Ontspannende eerste vakantiedag…

Za. 21 juni : Roompot – Lowestoft (95 M)

Vannacht werd het niet kouder dan 19°C. Even wakker om 4u45, t was al licht en spreeuwen zaten lawaai te maken in onze mast…

Om 6 u staan we op, maken ons klaar om de zee op te gaan. De Roompotsluis varen we binnen samen met een vissersboot (en een bende opstappers), en een mooie klassieke motorboot.

De Noordzee is glad, er staat 3 bft zuidoostenwind, met de klassieke zeilvoering (grootzeil en fok) schiet dat met bijna achterlijke wind niet op.

Alles wordt dus in gereedheid gebracht voor de spinakker, en dat neemt wat tijd in beslag. Een klein uurtje gaat dat goed maar al snel is er steeds minder wind en valt de snelheid gewoon weg. Motor op want als we vanavond tenminste in Lowestoft willen arriveren, wordt het sowieso een lange dag (de langste dag alleszins).

Dit stukje Noordzee is ondertussen flink bezaaid met windmolenparken, die we vermijden en ook in de grote ankergebieden gaan ze ons niet meer zien. We passeren het grote ´rondpunt´ van de Noordhinder, het is er zeer rustig.

De eerste tocht is altijd wat acclimatiseren, er moet nog een en ander in orde gebracht worden en daar is vandaag tijd en mogelijkheid voor… warm tot heet, en platte zee. Af en toe binnen wat rusten waar we koeler kunnen houden.

We twijfelen om de nacht in te gaan en verder noordelijk te varen maar de weersvoorspellingen voor deze regio zijn best pittig voor de volgende 24 u, 4 tot 6 ruimend van ZO naar ZW en tot 7, met mogelijke ‘thundery showers´. We houden het dus bij Lowestoft wat ook al een middernachtelijke aankomst betekent.

Rond 20 u kan er gekookt worden en zowaar komt er wat meer wind en vooral uit een betere richting. Dus toch nog even zeilen. Als de zon verdwijnt aan de horizon strijken we de zeilen en vatten de laatste 15 mijlen aan.

Voor Lowestoft liggen zandbanken en het is laagwater als we er aankomen rond 1 u ´s nachts. Het stroomt er ook flink en we moeten turen om de aanloopboeien te  vinden: ondanks de meest recente kaartenupdates liggen de rode en de oostkardinaal niet op de aangeduide plaats. Eens we die gevonden, gaat het snel tot het havenhoofd, met triple rood verlichting, wat eigenlijk betekent dat je niet binnen mag. Vhf 14 lowestoft port control meldt dat er geen bewegingen zijn in de haven en zet meteen op 3 groen. “Yes Balena you can proceed”.

In de marina ligt de passantensteiger vol en we moeten dus langszij een ander schip. Twee bereidwillige Engelsen springen op het jacht waarnaast we willen afmeren om te helpen, want ondertussen is de verwachte wind aan komen zetten.  De eigenaar van het schip, die al sliep natuurlijk, komt even boven piepen: hij is gerustgesteld dat alles onder controle is en kruipt terug in z´n kooi. That´s the UK.

Het mooie clubhuis van de yacht club is zowaar nog open ! Dat vraagt voor een eerste english pint 😉… om 2 u. bed in, klaar voor een diepe slaap ! Vanaf morgen rekenen we in UTC +1, dus english local time, een uur vroeger dan bij jullie..

Vr. 20 juni : Wolphaartsdijk – Roompot (17 M)

Dat we vanavond tegenstroom zouden hebben op de Oosterschelde, dat wisten we. Maar dat ik de vaatwasser zo laat opzette zodat we moesten wachten tot die ten einde was, dat was een domme en slechte timing. Soit we vertrekken met de laatste karrevracht materiaal o.a. verse voeding en ingevroren curry´s en pastasaus iets later dan voorzien… 

Het is al een week warm weer in onze contreien en het zou nog warmer worden. We laden snel alles uit (onderweg worden de laatste spullen vastgezet) en met steigerhulp van buurman Michael manoeuvreren we onze box uit, altijd spannend met de oostenwind die er nu staat.

Geluk aan de Zandkreeksluis: mevrouw de sluiswachter zal de sluis even openhouden voor Balena zodat we 19u15 op de Oosterschelde  richting Zeelandbrug sturen,  tweede obstakel vandaag. Met slechts 1 opening per uur wordt het 21 u, en dan… geen wind meer en motor verder tot de Roompot, waar we bij vanavond, bijna donker dus om 22u40 vastleggen. Even benen strekken maar niet ver, tot de vuilcontainer 😉 en bed in ! Morgen vroeg vertrek.

Stilaan tellen we af tot onze jaarlijkse zes-weken-zeiltocht. Dat uit zich voornamelijk in enkele weekenden ´inboedel´ verhuizen van huis naar schip en vooral wanorde aan boord om alles een juist plaatske te geven (of beter een juiste plaats te vinden).

Vorige (Pinkster)maandag was dat ´droge´ voeding en drankjes zodat we niet in elke haven moeten zeulen aan flessen/blikjes vloeibaars. Aanstaande weekend staat de garderobe op de planning, en dat betekent in ons geval: voorzien zijn op alles, gaande van thermische onderkleding om eventuele koude (nacht)tochten op te vangen tot luchtige/linnen tenues om de hittegolven te overleven. En niet vergeten natuurlijk regenjack en zeilpakken.

21 juni begint onze vakantie en dan brengen we de laatste spullen mee: het reddingsvlot en de verse voeding en, last but not least, onze zeekaarten en pilots… want op dit moment ligt dit alles nog thuis omdat we pas de laatste week, op basis van de weerkaarten, beslissen welke richting we vertrekken…

Vrijdag 2 augustus : Ijmuiden – Roompot – Wolphaartsdijk: 89 M

Een warme nacht en een vroege start, om 6 u zijn de weg, koffie en ontbijt op het water. Er is nauwelijks wind. Autopilot varen dus, met de afstandbediening in de hand, is dit pure verwenning. 

Om 8 uur genoeg wat meer wind en kunnen we zeilen, even de halfwinder naar boven maar meer dan 2 uren duurt het liedje niet. Om de afstand tot de Roompot te doen, moeten we niet te lang talmen dus gewoon motor op. 

Dit stuk van IJmuiden langs de NL kust is er eigenlijk niet veel te zien, en zeker vandaag niet want vanaf een stuk voor de Maasmond, bij Rotterdam dus, wordt het heel heiig/mistig en zien we amper tot 0,5 mijl. Het is grijs maar blijft warm. 

Bij de Maasmond melden we ons aan zoals gebruikelijk. En nadien roept sector Maasmond een zuidgaand zeiljacht op, Almere Almera… maar het jacht antwoordt niet. We beseffen dat ze over ons communiceren, en melden ons, tja we zenden via AIS en ze kunnen ons dus uitlezen maar als de operator zijn leesbril niet opheeft, …

Na de Maasmond is het zo warm dat we één voor één verkoeling zoeken achter de boot, zalig !

We naderen stilaan de Roompot waar we de nacht willen doorbrengen op anker in de betonhaven. Zowel Ines als Christel informeren ons dat de Zandkreeksluis (toegang tot het Veerse Meer) al meerdere keren in panne viel de laatste weken… als ze vanavond wel draait, zou het misschien toch beter zijn om ineens verder te varen…

Dus bocht van 180 graden, ook letterlijk want we waren al bijna op de ankerplek, en richting de Zeelandbrug… hoewel we twijfelen of die er nog ligt : ook hier een mistig tafereel.

We varen door de laatste brugopening van vandaag, 21u55 en dan verder zuid tot de geul van de Zandkreek : eigenlijk is dit allemaal veel inspannender dan een nacht doorvaren op zee waar er niets te zien is. Hier moet je goed volgen waar je bent en waar de onverlichte boeien liggen.

Om 23 u staat de sluis en de brug open voor ons, en om 24 u varen we onze eigen ligplaatsbox in.

Tevreden over deze laatste trip, spijtig dat deze niet zeilend kon maar we hebben nu nog wel even tijd om morgen de boot rustig uit te laden, op te rommelen, te poetsen

Donderdag 1 augustus : Ijmuiden

De wekker staat vroeg maar we zijn allebei al veel eerder wakker. Wind giert of we voelen althans dat er veel wind is, en we hebben er beiden geen zin in om al te vertrekken. Niets moet en we hebben nog reserve, dus we besluiten om te blijven liggen in het ´gezellige´ Ijmuiden (zeilers weten dat hier niets te zien is). Wekkers afgezet en we draaien ons nog eens om.

Het is een grijze bewolkte maar wel warme dag. 

´s Middags wandelen we even naar de ´boulevard´, de horeca-zaken zijn allemaal gesloten en onderkomen, het kleine supermarktje heeft amper brood, 1 banaan, en enkele oude appels, dus hier moeten we niet zijn.

Het strand is hier heel breed en rustig, maar het zicht op havenstad Ijmuiden is natuurlijk niet mooi. Er zijn wel 2 strandpaviljoenen en we lunchen in Zilt aan Zee, donker boerenbrood caprese & tonijnsalade. Onverwacht OK !

In de namiddag poetsen we de boot nog eens goed, Kurt buiten, ik binnen. 

Klaar voor morgenvroeg dus, laatste ´lange´traject op zee, ca. 68 mijl tot de zeesluis van De Roompot.

Woensdag 31 juli : Terschelling – Ijmuiden (69 M)

Constateer ik met dit stukje te maken, dat de 3 voorgaande titels fout zijn. Ik pas het nu aan, want we hebben natuurlijk 3 nachten op Terschelling verbleven, en niet op Vlieland. 

Vandaag vertrekken we vroeg voor een lang traject, iets voor 6 uur manoeuvreren we tussen de voorliggende schepen. Langs het haven waar de platbodems liggen, en met de opkomende zon het Wad op, prachtig !

Een uurtje op motor door het smalle en ondiepe Schuitengat en dan de zeilen omhoog. Als we veilig boven de ondieptes zitten, krijgt Kurt vrij spel: niet teveel achterlijke wind, dat vraagt dus voor de spinakker. De eerste keer dat we die gaan opzetten, zoals het hoort, met grootzeil en boom. Het duurt even voor alles geïnstalleerd is, maar de knisperende rood-oranje lap stof staat mooi en garandeert ons wel een hogere speed. We hebben de eerste 5 à 6 uren stroom mee en we zijn snel het eiland Vlieland voorbij. Dan wordt  Texel gepasseerd en bij Den Helder komt het tij tegen. Ondertussen is de wind al flink aangewakkerd en is het tijd om de spi naar beneden te halen, nog een heel klusje met 20 kn max. 

Later zwakt de wind terug af, en proberen we nog even de halfwinder maar dat brengt geen voordeel in snelheid; de variabele, wel steeds ruime of achterlijke wind vraagt wat aandacht en we kruisen grotendeels af. 

Bij Ijmuiden roept de verkeerspost ons op, om rekening te houden met een binnenkomende cargo en 3 uitvarende schepen. We tuigen af en motoren het laatste stukje tot de marina. Hier merken we dat er idd wat wind is, met de voordewindse koersen voel je dat natuurlijk niet zo. We meren ´onelegant´ aan, fenders doen hun werk. 

Het is iets na 20 u en we zijn allebei moe. Nog een wok met kip en kokos en overschot groenten (ui, aubergine, courgette, curcuma, wortel) gemaakt en dan douchen. Morgen weer een vroege.

Dinsdag 30 juli : Terschelling

Opnieuw een zeer zonnige dag, vanaf we ons ogen opendoen.

Deze ochtend vertrekken enkele zeilers uit onze ´hoop´ (tussen steiger 5 en 6, voor jachten tussen 10 en 11 meter). Het is natuurlijk een heel gedoe want sommigen komen van helemaal achteraan en moeten dan tussen boot 1 en boot 3 uitvaren om dan via het smalle ´geultje´ in het midden goed te sturen. Er is geen wind en iedereen  heeft z´n stootwillen hangen, dus dat is geen probleem.

We hebben ons verlegd zodat Tringa iets na de middag kan vertrekken, enkele zeilschepen die ondertussen binnenkwamen, liggen te wachten naast ons, tot de plaats van Tringa vrij is. We blijven er niet op wachten en wandelen naar het dorp West- Terschelling, dat ook de ´hoofdstad´ van het eiland is. Op het wad bij het Groene Strand, mooie taferelen van drooggevallen schepen.

We lunchen in brasserie De Walvis, leuke sfeer en prachtig zicht.

Nadien nog wat kuieren in de enkele winkelstraatjes en rond 18 u terug aan boord.

Het is weer flink volgelopen in onze ´rayon´. Met argusogen kijken we als er weer een zeilschip aangevaren komt: waar gaat die aanmeren ? Wij willen morgenvroeg om 6 u vertrekken en het is niet leuk om 10 schepen wakker te maken om ruim baan te maken voor ons. Er moet dus onderhandeld worden 😉… Op een bepaald moment ´verspert´ een schip de toegang (en dus ook de uitvaart´), maar deze crew vertrekt morgen om 5 uur, dus betekent dus meteen onze redding. We zijn gerust.

Onze buurman, met Victoire 1044, Bo, is erg benieuwd over ons schip en reizen, hij blijft maar vragen.

Het is nog steeds erg warm, 33°C meten we in de kuip. Verfrissend duik tussen de schepen, het water is 24 °C, niet mis.

Hier is vanmiddag ook de Everson33 Gemini binnen gevaren, die we kennen vanuit Zeeland.

We eten aan boord, en ´s avonds koelt het ineens, zoals gisteren, flink af. Goed voor de nachtrust! 

Maandag 29 juli : Terschelling  

Hoewel de haven bomvol ligt, komt de hele meute maar traag op gang. 

We huren allebei een elektrische fiets om het eiland te verkennen, het is ideaal weer, een licht briesje en volop zon : dan kan je niet anders dan mooie foto’s maken.

Onze eerste stop is bij een strandpaviljoen aan het Noordzee-strand waar we koffie willen drinken : geloof je dat nu? “Gesloten wegens een personeelsuitje”, en dat in volle vakantieseizoen ! 

Verder tussen de duinen fietsen, langs Midsland aan zee en Fornerum aan zee, beetje glooiend, heide in volle bloei, prachtig. Bij het volgend strandpaviljoen hebben we meer succes, ZandZeeBar. Leuke keet !

En uiteraard hoort er ook een strandstop bij. Kurt gaat even zwemmen.

Verder oost en dan naar de zuidkant, dus nu zicht op het weidse Wad bij laagwater. In het dorpje Hoorn lunchen we en dan via naar de Waddendijk terug naar de jachthaven. Het is 19 u eer we aan boord terug zijn en dan is het aperotijd, bij Tringa aan boord nu. 

Met dit weer en de sfeer hier in deze haven, heb je snel het vakantiegevoel te pakken!

Oh ja, deze ochtend nadat enkele zeilers vertrokken waren, voer de havenmeester met z´n boot in onze ´rij´ boten, en zegt hij : “Goh, wat een zee van ruimte !” en weg was hij… wellicht de website aanpassend van ´zeer beperkt´  naar ´beperkt´ 😀.

We krijgen nog de 50-jarige Duitse Sirius, een Trintella 3A, langszij, de vrouw is doodop en slaapt binnen de 5 minuten eens aangemeerd.

We hebben ondertussen onze planning aangepast en verleggen de extra dag van Zeeland naar Terschelling. De meteo blijft stabiel.

Zaterdag & zondag 27-28 juli: Cuxhaven – Terschelling (156 M)

Vroeg op en stralend weer. We zijn voorbereid op veel motor varen vandaag. Samen met een vloot van ongeveer 10 schepen, die we via de AIS kunnen volgen, tikken we de groene boeien van de Elbe één voor één af. Tij mee tot voorbij de Elbe-1-boei zijn de eerste 18 mijlen. En dan nog ca. 140 mijl te gaan. 

Volle zon de hele dag, af en toe even proberen  te zeilen, de halfwinder even proberen zonder succes, we moeten ons neerleggen bij het ijzeren zeil, de motor dus. Beetje rusten, ´s middags lunch met verse tortilla, uitkijk houden, enz. ´s avonds hamburgerbroodjes met slaatje en koude aardappeltjes, met dit weer lan er gebakken worden.

Het is al een stuk sneller donker dan toen we vertrokken, het was toen rond midzomer en we voeren toen noordelijker. We blijven samen op, en  zien een ´rode´ halve maan verschijnen aan de einder en naarmate de nacht vordert, wordt die geel en wit. Er zijn wat wolken maar de verwachte regen blijft gelukkig uit.

Over de eilanden zien we af en toe bliksem.

We vernemen ondertussen  dat zusterschip Tringa, lid van de Hallberg-Rassy Connectie, ook voor de nacht uit Norderney vertrokken is, en spotten hen op 4 mijl voor ons. 

Rond 12 u gaat Kurt even slapen en luister ik naar een podcast. Om 4 uur ´s nachts is er voldoende wind uit de goede richting en gaat de motor af. Tijd voor mij om even te dutten, en mij lukt het wel goed, zonder de motor erbij.

Vanaf 8 uur is het tijd op het Zeegat tussen Vlieland en Terschelling aan te lopen. Kurt roept Brandaris op om de diepte in het Schuitengat te weten: dat is een behoorlijke verkorting om Terschelling aan te lopen, en omdat Vlieland vol ligt met dit weer, leek dit een goed alternatief, temeer dat het bijna 20 jaar geleden was dat we hier waren.

Het was een mooie nachttocht, niet koud en helemaal droog, zelfs de kuipbanken zijn niet vochtig geworden. 

Rond 10u30 varen we de haven binnen en op aanwijzen van de havenmeester meren we af bij de Tringa, en maken we kennis met Marc en Nicole.

Alles wordt opgerommeld na de nacht, boot verlucht en even bijslapen. In de namiddag gaat Kurt betalen. Het is hier een echte vakantiedagen: vele schepen met kinderen blijven hier voor een langere periode liggen. Strand en zee vlakbij, krabben vangen en krabbenraces in de haven, wadlopende pubers die ´s avonds helemaal onder de modder thuiskomen, ´s morgens lege douches en ´s avonds om 9 u staan ze in lange files aan te schuiven. 

We wisselen leuke ideeën en tips over onze schepen uit met Marc en Nicole tijdens het aperitief aan boord bij ons. 

En ´s avonds na ons diner aan boord, kruipen we vroeg in onze kooi…

Vrijdag 26 juli: Cuxhaven

Laatste dag in Duitsland begint met regen… We ontbijten en Kurt zoekt naar een ondertussen vrije ligplaats. Er zijn deze ochtend toch wat schepen vertrokken zodat we aan de B steiger een plaats vinden met vingersteiger. 

Tot de middag regen en motregen. Betalen en douchen, en lunch aan boord. 

Als het droog is, wandelen we naar het centrum. We reserveren in rest. Hus an d´n Dyck voor straks. Maar eerst nog naar de supermarkt voor de ons nachtje door morgen, vers brood en nog wat kaas enz. En aansluitend nog de bidon diesel vullen. 

´s avonds dus opnieuw even stappen naar het restaurant waar de bediening op niets trekt : de (lekkere) krabbe/garnelensuppe wordt eerder dan de apero opgediend, de aperol van Kurt trekt op niks, de pladijs is ok, maar de aardappeltjes koud, en naar 2 pintjes (niet koud) bier moeten we 4 keer vragen. Soit, de ober blijft er wel kalm onder, ze zijn blijkbaar onderbezet of niet erg getraind. Als Kurt vraagt om te betalen, is de ober er meteen.

Kurt : “dat gaat wel snel, de rekening”…
Ober : “ja, dat kan ik zelf !”, om te bewijzen dat de rest niet aan hem lag :)… 

We wandelen terug naar de haven via de ferryhaven voor Helgoland. Twee wekkers zetten voor morgenochtend 6 u ! Ik wed niet meer op één paard.

Twee zeehonden stelen de show in de jachthaven, mooi spektakel…