Kanaal & rivier

Donderdag 25 juli: Büdelsdorf – Brunsbüttel- Cuxhaven (36 + 15 M)

We moeten niet te vroeg vertrekken, planning is om nog twee derden van  het Kieler Kanaal af te leggen tot Brunsbüttel, we willen daar tegen 17 u zijn

om dan te versluizen naar de Elbe. Daar is het om 18 u hoogwater en we hebben dan de ebstroom nodig, naar buiten dus, tot Cuxhaven. 

Dus om 9u30 vertrek en met een rustige motorondersteuning tellen we de km-palen af tot 0 km.

Enkele grote cargo´s lopen ons op en varen ons tegemoet. Gelukkig geen triple rood zodat we als pleziervaart moeten  wachten.

Iets voor 17 u draaien we samen met 3 andere zeilschepen rondjes tot het cargoschip Henrike de noordelijke  ´Alte Schleusen´ ingevaren is. Alles verloopt rustig en snel, om 18 u varen we de Elbe op, volledig plat, we hebben het al anders gezien (in 2010 bv, regen, golven en veel wind op kop, ik binnen op de trap om de koers door te geven aan Kurt die buiten stuurde, met zeilpak en duikbril op tegen het zoute buiswater 😉). Nu de zeilen naar boven om dit stukje tij mee tot Cuxhaven af te leggen: supermooi!

We lopen de haven aan met heel veel zijstroom, goed sturen om niet voorbij te varen. Het is half tien en het ligt hier goed vol, dat is lang geleden.  Even zoeken naar een plekje, voor deze nacht leggen we ons naast een grote alu-boot. Morgen zullen we wel een box vinden, we blijven een dagje hier.

Nog een snack in de kuip en niet veel later bed in.

´t Was mijn dagje niet

Woensdag 24 juli: Strande – Büdelsdorf (25 M)

Stommiteit 1: vertrouwen in slechts één wekker… om 6u07 kijkt Kurt op de klok, mijn gsm is dus ´s nachts plat gevallen… snel springen we in ons kleren en op 6u15 varen we Strande buiten dus iets later dan gepland.

Bij de sluis van Holtenau een uurtje later, melden we ons aan, nog mooi op tijd en leggen nog even vast: er varen eerst twee cargoschepen binnen en dan mag de pleziervaart aan bakboord aanmeren.

Stommiteit 2: ik hang de fenders lager voor de sluis en laat er ene vallen: die moeten we oppikken en dat is niet simpel met de wind, maar ´t lukt Kurt om hem op te vissen.  Hop naar de sluis: door de stevige onderstroom van de grote schepen is het moeilijk manoeuvreren, met de hulp van de 2 dames van het grote zeilschip voor ons, komen we veilig aan het ponton vast.

Om 8u30 varen we voor 18 mijl het Kieler Kanal op. Er is veel wind maar zonnig, en hier is altijd wat te zien. Vooral nu veel werkzaamheden tussen km 80 en 90 : blijkbaar wordt dit stuk verbreed en daar worden  vooral NL schepen voor ingehuurd, een firma uit Sliedrecht heeft een mooi order binnengesleept denk ik. 

Om 12 u leggen we ons vast in Büdelsdorf.

Stommiteit 3: op mijn aanraden meren we aan de langsteiger op de lagerwal aan. Op zich lukt dat natuurlijk goed maar het waait flink en we zijn helemaal niet beschut door bomen of zo. De wind heeft ruimte vanuit Rendsburg. Dus is het met de dikke bolfenders dat we de romp beschermen. De wind gaat wel afnemen vanavond maar de middag is dus wel ´bewegend en wat klotsend´. 

Eerst lunch en in de namiddag : diesel vullen en aanvullen, een was draaien en drogen, en samen naar de supermarkt. Apero buiten maar binnen eten, de wind is nog te krachtig.

Meteo uurtje en bevestiging planning : morgen deel 2 van het NOK en dan ´s avonds de Elbe op, vanaf 18 u tij mee tot Cuxhaven.

4de vlagwissel

Maandag 22 juli: Åbenrå – Strande (52 M)

We hebben ondertussen een retourplan opgesteld, op basis van de 10-daagse weersvooruitzichten, maar alles met een dagelijkse update en een kritische korrel zout natuurlijk.

We gaan alleszins zuidelijk vandaag, onze buurman met de mooie Dehler 38 gaat naar zijn thuishaven Sonderborg, lijkt ons wel de moeite maar dat is slechts 18 mijl, een beetje weinig om echt op te schieten. We denken eerder aan Maasholm, op de rivier Schlei, dat is 38 mijl, en dus al een stuk verder richting Kiel…

De zeilpakken aan, inclusief laarzen, een sjaal en wat warms want het is vandaag een flink stuk afgekoeld. We houden het gelukkig droog en de wind is west en noordwest. 

Het eerste stuk tot Sonderborg zeilen we enkel op de fok, met de 4 en later 5 bft komen we niet beneden de 5,5 en 6 knopen. Het is een smal stuk water met mooie groene oevers. We reven even omdat we te vroeg zijn voor de brug van 14u38. 

Voorbij Sonderborg komen we op veel ruimer water, de ´echte´ Oostzee, die zuidelijk de Kieler Bucht wordt.

Het gaat snel en nog sneller als we hier het grootzeil bijzetten : we tikken even 9,05 kn… de wind is wel aangetrokken tot 24/26 kn, maar de zeer ruime koers doet het niet te zwaar aanvoelen. Hier staan ook wat golfjes… het gaat zo goed dat we beslissen om nog verder te gaan (wegens morgen zuidenwind) dus de Schleimonding voorbij en tot Strande, een haven vlakbij Kiel en eens wat anders dan Moltenort waar we meestal gaan liggen.

We hebben snel een box gevonden en zijn dus onverwacht al in Duitsland, de beleefdheidsvlag wordt voor de 4de keer gewisseld.

Nog een kleine hap aan boord – meloen en rauwe ham en brood, het is ondertussen na 9 uur. 

Broeierig

Zondag 21 juli: Åbenrå 

Een warme ochtend die meteen actief ingezet wordt met een zwempartij vanaf de steiger aan het strandje. We zijn er niet de eersten en de enigen.

Na douche en ontbijt, staat er vanalles op het programma, zoals naar de supermarkt en de bakker gaan. Aansluitend  poetsen we de boot eens goed langs buiten, met sop en bootshampoo, het is er het weer voor. We zijn gelijk terug in het zweet gewerkt, en dat op de Nationale Feestdag 😉 !

Onze geplande wandeling zien we na de lunch niet meer zitten, het is broeiend heet, en plakkend warm. Aan boord loopt de temperatuur op tot 29°C, we trachten alles dicht te houden. We gaan Het gaan opnieuw zwemmen met een strandbezoekje inclusief de nieuwe parasol. Die moet ik wel twee keer snel vastgrabbelen voor die de lucht in gaat, het waait best wel.

Wellicht is dit onze laatste Deense avond, en we eten in het havenrestaurant. Daar is het zo druk dat ik zelfs koude, deels bevroren ´fish´ (van fish and chips) op mijn bord krijg. Geen succes dus. 

´s Avonds vallen de eerste druppels en we zien in de verte onweer naderen. Onze donderend leggen we in de salon, en kiezen voor de lakentjes deze nacht …

Flexibel zeilen

Zaterdag 20 juli: Ankerbaai Bågo – Åbenrå (27 M)

Wat een rustige ankernacht… en alweer stralend weer bij ons ontbijt, maar eerst zwemmen en douche op het achterdek.

Anker ophalen en weg zijn wij… bestemming Faaborg. Er is weinig wind, we hijsen meteen de zeilen, dat wordt opkruisen, dit stuk Belt is voldoende breed voor langere kruisrakken. Edoch, de tegenstroom en het opkruisen vertragen natuurlijk onze vooruitgang, die daalt tot 2 knopen… 

Zo kiezen we een ander, lees gemakkelijker doel voor vandaag, nl. Åbenrå (of Aabenraa, maar Obenro uitgesproken). Kennen we niet dus een ontdekking waard. Het ligt in een fjord, een grote inham, deel van de Kleine Belt. Het is ontspannen zeilen. 

Rond 16 u arriveren we er en het is hier opnieuw in een box met palen achterop aanmeren. Het gaat gelukkig beter dan de laatste keer. Er is ook veel minder wind.

Betalen bij de automaat, een wandelingetje naar het strandje vlakbij en diner aan boord, onder de schaduwtent !

Idyllische ankerplek

Vrijdag 19 juli: Juelsminde – Ankerbaai Bågo (35 M)

Zoals in België, zonnig in dit deel van Denemarken.

We vertrekken rond 9 u voor een ritje volledig op motor, de Oostzee is zoals een biljartlaken. Het heeft geen zin om energie uit de zeilen te halen. 

We varen via de Kleine Belt zuidelijk, een heel mooi stuk bij Fredericia en Middelfart, onder 2 grote bruggen, hoog genoeg voor de alle schepen.

Het mooie en rustige wee blijft standhouden, zeker vannacht en morge  en we zoeken in onze pilot en via de anker-apps naar een mooi ankerplekje met zuidoostenbeschutting. Het wordt de noordzijde van eiland Bågo. Er zijn 2 meerboeien die al bezet zijn, we gooien het anker uit om 3,5 m diepte, met nog een zak lood erop. Dat moet zeker volstaan voor 1 bft wind 😀. 

En dan volgt onze echte zeedoop: de eerste keer zwemmen dit jaar, zeewater is 22°C. In de kuip is het snel te heet, en we hijsen de driehoek-zonnetent voor schaduw. Lekker chillen, een natje en een slaatje, na de koffie nog even zwemmen, een perfecte zonsondergang en een oranje maan boven de bomen. Idyllisch

Vakantie in DK

Donderdag 18 juli: Juelsminde

Een rustige voormiddag die ingevuld wordt met ontbijt, douchen, diesel vullen en boodschappen doen naar de grote Brugsen supermarkt. 

Zon en wolken wisselen elkaar af maar er is heel wat wind en die maakt het fris aanvoelen. Bij de haven zijn veel toeristen, met campers en dagjesmensen, verschillende restaurants en wat winkeltjes. Je ziet dat het nu ook hier vakantie is. En hoe zuidelijker je komt in DK, hoe drukker. Vele Denen natuurlijk maar ook Duitsers. NL hebben we nog niet veel gezien en we hebben nog geen enkel Belgisch schip gespot !

We eten in Bistro Nior nog eens Deense mosselen met frietjes. 

En in de late namiddag is het ontspanning aan boord: voor Kurt luisteren naar Sporza, voor mij wat knutselen, ik maak een hoesje om de helmstok te beschermen.

´s avonds zitten we nog even buiten maar met een trui, voor een kleine vishap met haring.

Zo-moet-het-niét-manoeuver

Woensdag 16 juli: Grenå – Juelsminde (55 gps/65 log)

Opnieuw vroeg op stap, om 6u45 brommend de haven van uit. Niet veel wind, grootzeil wordt uitgerold maar doet geen dienst.

En weer vandaag veel tegenstroom, dikwijls 1,5 knoop en hier moet je dus niet wachten tot het tij keert. 

Soit het is mooi weer en Kurt waagt zich al varend even in het water om te verfrissen… toch koud maar snel opgewarmd met een douche in de kuip.

De inox van boeg en hek en de scepter krijgen een poetsbeurt en schitteren in de zon. Het houdt je bezig!

We eten ´s middags gerookte zalm met verse dillesaus en zo gaat het rustig verder richting de Deense zuidelijke wateren. We twijfelen nog of we Kerteminde of Juelsminde gaan aanlopen, keuze wordt deze laatste, dus later verder door de Kleine Belt (de westelijke doorgang) naar Kiel.

Het wordt grijzer en het begint ineens fors te waaien, recht in de neus, we zetten een tandje bij, nu zijn zowel stroom als wind tegen. Om 18u30 lopen we Juelsminde aan, enkel aan de buitensteiger, halve wind, zijn er boxen vrij. Het is wel een grote plaats, 2 meertouwen aan de loefzijde zitten over de grote meerpaal, maar blijkbaar begeeft een knoop het, en de andere meertouw schuift er terug af. De hoge wal is daarmee dus uitgeschakeld. 😞 de buurman aan de ´lagekant´ is zeer behulpzaam en rustig en helpt ons waar mogelijk. Uiteindelijk helpt een buurjongetje met zijn bijboot om onze meertouw rond de juiste paal te hangen. Na een uur zeulen met lijnen, trekken en sleuren, liggen we tamelijk goed. Het boegtrapje is opnieuw nodig om op te steiger te stappen.

Tegen dat we aan het eten zijn is het bijna 21 u. Zo zijn het lange dagen. Morgen dagje rust hier.

Leuk zeilend maar grijs

Dinsdag 15 juli: Vesterby marina Laeso – Grenå (62 gps/ 70 log)

Gisteravond is de vaste ligplaatshouder met schip Seadog nog naast ons afgemeerd. Die vaart deze ochtend vroeg af met een groep vissers, om 6u30.

We zijn ook op tijd op, en als onze buurman weg is, starten we de motor en verlaten we Laeso: het is aangenaam zonnig met mooi blauwe lucht.

Eerste stuk west doet de motor zijn werk, stilaan komt de wind en zetten we de zeilen én de koers op bijna zuid. Wind is zuidoost, dus aan de wind gaat het goed. Er zijn heel wat zeilers vertrokken uit Laeso en dat zullen er na ons nog velen doen, veronderstel ik. 

Het wordt bewolkt en veel grijzer, maar we zeilen flink, soms twijfel om te reven maar dan is het weer even wat minder, dus we blijven volgetuigd.

Wel nog steeds tegenstroom, soms weer tot 1,6 kn, maar we zeilen soms 7 of 7,5 kn door het water, dus dan schiet het wel op.

We eten crackers met kaas en een soepje, en zo strepen we mijlen en uren af. Rond 14u30, begint het te druppelen. En het stopt niet echt meer. Onder de buiskap blijft het tamelijk droog. De wind shift zodat we soms aandewind en soms halve wind zeilen, vaak ferm schuin en gangboord net niet in het water. 

Voor de grote haven van Grenå tuigen we af. Natte zeilen dus. In de grote jachthaven vinden we snel een goede plaats – we dachten dat het hier heel druk zou zijn, valt dus goed mee. Grenå is een strategische haven, tussen Kattengat en de Belten. Een box met palen achteraan en met een lus rond de achterste meertouwen liggen we snel goed. Voor het eerst komt ons nieuwe boegtrapje van pas, het is een lage steiger.

We betalen aan de automaat, er is hier wel een havenmeester maar slechts tot 18 u present…

We eten aan boord, en willen nadien nog een aflevering van een serie zien, maar na de afwas, vallen we bijna in slaap… 😉

Uitstap naar Osterby

Maandag 15 juli: Vesterby marina Laeso 

Zon en wind vandaag, en weinig vertrekkende schepen. Wel een zomerse gezelligheid langs de steigers en kades. Aan de kade waar wij liggen, dichtbij het ferry-kantoor, staan kleine open ‘huisjes´ met tafels en bbq-toestellen waar de hele dag door families en groepen vrienden zitten te babbelen en te eten.

De ontbijttafel wordt gevolgd door een rondje meteo en planning, en we hebben nu definitief gekozen voor de retour via het Kieler Kanaal, ten nadele van de Limfjord. Dat betekent dus zuidelijk varen vanaf Laeso. Eerste etappe normaal Grenä en dan langs het eiland Funen, via Grote of Kleine Belt, en dan tot Kiel.  

Gisteren had Kurt al 30 l diesel gevuld. Tegen de middag doen we boodschappen en passeren we nog even bij de visshop, en kopen er o.a. verse zeeduivel en kleine levende langoustines. Voor een Deense variatie zarzuela vanavond.

In de namiddag rijden we met de gratis bus 840 vanaf de ferryterminal in 45 minuten naar de Osterby Havn, de oostelijke haven van Laeso. Ook een gezellige haven, met een vele vissersschepen en een strandje. Op elke steiger staat een mooie openluchtdouche en het sanitair is zeer verzorgd want bijna nieuw. 

We babbelen even met de eigenares van een HR34, Matilda, het schip is slechts 1,5 maand per jaar in het water, en de rest staat die in een loods. En een Noorse schipper vertelt ons dat hij zijn teak dek van 15 jaar behandelde met een product (Semco) zodat het hout als nieuw lijkt. Het is mooi maar wel tamelijk ´geel´ in onze ogen.

We drinken een biertje op een terras en  met de bus van 17u45 zijn we 25 minuten later op de Balena. 

Nog een beetje diesel bijvullen, en ook water, en dan komt de zarzuela op tafel. 

We maken het niet te laat, samen met vele anderen willen we morgen tamelijk vroeg vertrekken.

Zondagrust

Zondag 14 juli: Laeso ankerbaai – Vesterby marina Laeso (0,5 M)

Wat een nacht… in plaats van af te zwakken, neemt de wind toe vanaf middernacht. Tot dan goed geslapen, maar er is een korte golfbeweging die ons wakker houdt. Het regent bovendien de ganse nacht en omdat de vlaggetjes een ´oorverdovend´ lawaai maken, gaat Kurt deze naar beneden halen, kletsnat terug binnen. 

Ik slaap in stukken van een kwartier, Kurt misschien wat meer maar we zijn allebei nogal groggy in de ochtend: vandaag dus nog niet verder zuid. Het waait bovendien stevig. De Vesterby haven van Laeso varen we dus binnen, op zoek naar een plekje. We waren hier 3 jaar geleden al eens, toen lagen we in de vissershaven, maar nu vinden we een vrije plek in het jachtengedeelte. Je meert hier af met een hekmeertouw, een systeem dat je vaak in Zweden tegenkomt. Speciaal en wat omslachtig maar we meren eerst af langszij een jacht dat straks gaat vertrekken zodat wij zijn hekmeertouw kunnen overnemen. 

Tijd voor ontbijt en even te bekomen van de slechte nacht. Het wordt wel zonnig en al snel heerst een zondagse sfeer in de haven. We gaan betalen en douchen en voelen ons al een stuk beter. Het wordt een rustige ontspannen dagje.

Kurt bezoekt de viswinkel vlakbij en komt terug met de Deense specialiteiten, opgelegde bakharing, fiskefrikadeller, gerookte zalm.  

Zijn namiddag wordt een koersnamiddag (koninginnerit van de Tour de France 😉),  ik maak een wandelingetje, en ga voor het eerst dit jaar op het strand wat lezen. 

´s Avonds voor de EK finale maken we het ons gemakkelijk en halen we een pizza, en we zien bijna de volledige match, min de 2 laatste goalen.

Frustrerend door de onverwachte tegenstroom

Zaterdag 13 juli: Marstrand – Laeso (48/56 M)

Planning om heel wat mijlen zuid te varen vandaag: Hals zou ca. 60 mijlen zijn. Er staat aanvankelijk niet teveel wind, het is zonnig als we Marstrand achter ons laten. Als we vrij zijn van de rotsen en bakens, is het weer een heel gevecht met het grootzeil: één van de reeflatten is mee gedraaid en het is na veel gefrul (en gebrul) dat het zeil mooi staat. 

We zeilen aan de wind, koers zoveel mogelijk richting bestemming, maar wetende dat de wind niet stabiel zal blijven en het hier ruim water is, is het belangrijkste om vooruit te komen: en dat is frustrerend want er staat hier een tegenstroom van 1 tot soms 1,8 knopen. Bij ons, ik bedoel op de Noordzee, weet je dat, en weet je ook dat je na 6 uur de stroom mee krijgt, maar dit is gans anders. Heeft te maken met de wind van de afgelopen periode en nog meer zaken, maar we geraken er niet goed wijs uit. En bovendien, sowieso moeten we zuid, zuidwest of zuidoost en is het dus steeds die tegenstroom deze dagen. 

Om toch wat sneller te zeilen, wordt de halfwinder gezet, en varen we dus ongeveer halve wind. Als de snelheid te traag wordt, moet de motor op. 

Ondertussen wat lezen, rusten, omelet maken, … Op een moment spreken we zelfs om vannacht door te varen, maar er is toch twijfel want er werd heel wat regen voorspeld. 

En plots is terug wind en ruimend zodat Hals, ons doel, volledig op kop ligt. Dat wordt dus opkruisen met 20 kn schijnbare wind, en dan die tegenstroom nog. Ondertussen regent het ook al en we reven tot comfortabel zeilen. We twijfelen om Saeby of Laeso aan te lopen en ankeren uiteindelijk in het baaike voor de haven van Laeso, het grote vakantie-eiland van Denemarken.

Om 20 u. zitten we gezellig binnen aan een apero en eten we salade niçoise. De kledij hangt te drogen, en morgen zien we wel. Hopelijk ligt ons anker stevig, het ankeralarm staat ingesteld op 60 m afstand. Het is hier een ondiepe grote vlakte van 3 tot 4 m…

Zweedse vakantiedag

Vrijdag 12 juli: Marstrand

Wat een wakker worden : een staalblauwe hemel en al aangenaam warm. Dat wordt dus buiten ontbijten in vakantiemodus ! no hurry…

We weten dat we niet in deze box kunnen blijven liggen wegens een reservatie. Vanaf 10 uur kunnen we informeren bij de havenmeisjes. We mogen aanmeren aan dezelfde steiger maar met de neus tegenovergesteld, dus even buitenvaren en naar links, met weer zo´n smal steigertje aan bakboord. 

We lunchen  met een fetasalade aan boord, en na de koffie vertrekken we voor de wandeling rond het eiland, 5 km staat geafficheerd… eerst nog even langs de winkeltjes aan de kade, en dan tot het kasteel/fort dat op de stad uitkijkt. Mooi panorama…

Via een klein padje tot een ander uitkijkpunt, ideale ansichtkaartenfoto´s ! Dan raken we de wandelweg even bijster en is het wat gokken via rotsen en stenen afdalen, terug naar boven, een andere kant proberen… gelukkig komen er af en toe andere wandelaars ergens uitgekropen, zodat we toch overtuigd zijn dat het juiste pad in de buurt moet zijn. Uiteindelijk gevonden en kunnen we de eigenlijke wandeling volgen langs de scherenkust. En dat wil zeggen, geen asfalt, maar meestal gewoon stenen, rotsen omhoog of naar beneden, langs zwemspots waar laddertjesgeïnstalleerd zijn om in en uit het water te komen. En altijd prachtig zicht op de Oostzee en veel watersportplezier. We eindigen terug in ons haventje voor een verdiende frisse drank… 

We ronden deze mooie vakantiedag af in dezelfde bistro als waar we gisteren aten. Gezellige bediening en grappige ´monsieur´ en we kopen er nog wat Franse kaasjes en een echte baguette voor het dessert aan boord met een lekkere zoete witte wijn

Het Cowes van Zweden

Donderdag 11 juli: Ellös – Marstrand (25 M)

Na de ochtendrituelen van douchen, ontbijten en oprommelen, verlaten we de werfhaven en zetten onze koers zuidelijk tussen de scheren eerst, wat altijd goed uitkijken is. Met de huidige apparatuur van tablet en plotter is het natuurlijk een stuk eenvoudiger dan enkel met de zeekaarten. 

We kunnen rustig zeilen, en eens we op open zee zijn, komt de halfwinder terug boven. Het gaat nog niet goed en bij het naar beneden halen, komt hij een stukje in het water… dat moeten we dus nog eens goed bekijken.  

Hoewel vertrokken in de regen, wordt het steeds zonniger en warmer en we houden het bij ons eerste gedacht om Marstrand aan te lopen omdat de wind wegvalt.

We laveren tussen de rotsen en scheren en lopen noordelijk het eiland aan. De grote gasthaven ligt aan stuurboord en we zoeken een groene/vrije box. Men werkt hier met reservaties en dat wordt aangeduid met rode of groene lichtjes. 

In de tweede rij vinden we een box waar we in passen en we meren keurig af. Een smalle vingersteiger aan stuurboord met opnieuw ringen, en oppassen want zo´n smalle ´loopplank´ beweegt behoorlijk als je erop stapt. 

Marstrand staat omschreven in onze pilot als het Cowes van Zweden. Voor onze niet zeilende vrienden : Cowes is het Mekka van de zeilsport in het Verenigd Koninkrijk waar vele zeilwedstrijden plaatsvinden en dat brengt ook een snuifje exclusiviteit mee natuurlijk. In Marstrand is dat toch veel minder. Er heerst hier vooral een vakantiesfeer vinden we. Het is nu prachtig weer, er zijn vele passanten, jonge Noren die feesten op grote motorboten, families met kinderen uit Dk en Zw, we zien weinig NL en al zeker B schepen.

Na betaling bij de fysieke havenmeester, dat is lang geleden (totnogtoe aan betaalautomaten) wandelen we het stadje in maar ver geraken we niet, want er is een uitnodigende kleine Franse bistro op de kade : de kaart is eenvoudig maar de salade du jour (rillette de saumon) en de tarte flambée aux 3 fromages zijn voldoende om hier te eten. Uitstekende wijn wordt per glas geschonken.

We beslissen al snel dat we hier morgen een dagje blijven liggen.

Prachtig aankomen in Marstrand.

Hallberg-Rassy Varv

Woensdag 10 juli: Ankerbaai Armänno O – Ellös (3,5 M)

Om 5 u in de ochtend is De Wind er al, Balena snokt aan de meertouwen aan de boei. Veel beter wordt het zeker niet, na nog even twijfelen, gooien we om 7u30 los, dat wordt een kort tochtje tot Ellös, waar zich de werf van Hallberg-Rassy bevindt… een ´symbolische´ bestemming eigenlijk. Hier werd dus ons schip 20 jaar geleden opgeleverd.

We worden met veel wind in de werkhaven geblazen, opletten want er liggen heel wat gloednieuwe schepen te schitteren. Het is niet gemakkelijk afmeren met enkel ringen om aan te meren en niks van bolders. Met enkele helpende handen komt het goed. 

Eerst ontbijt en ondertussen komen  de werkzaamheden op gang. We zien gloednieuwe rompen en enthousiaste en fiere schippers uit de UK, Jersey, USA. Crewleden sleuren bananendozen met inhoud aan om hun schip in te richten en te bevoorraden. 

We bezoeken de HR-winkel en laten ons verleiden tot de aankopen van het Hallberg-Rassy-boek over de werf en zijn geschiedenis.  We vernemen dat het allemaal wat stressy is vanwege de laatste week voor de jaarlijkse sluiting van de werf; er moeten dagelijks nog 5 à 6 schepen  opgeleverd worden. Kurt vraagt aan de werfleider of er wat tijd is om hem in de mast te trekken of om onder de mastenkraan te kunnen. Negatief, teveel werk zelfs voor dit kleine klusje. Het is ondertussen aan het gieten !

We worden in de receptie vriendelijk ontvangen, de dame spreekt zelfs Nederlands, ze heeft een tijdje in Gent gewoond. Gelukkig mogen we blijven liggen op ons plekje. 

In de namiddag, gelukkig droog en wat opengeklapt ondertussen, maken we een wandelingetje naar de dorpshaven van Ellös,  in de kleine baai vlakbij. Het dorp is niet groot, er is wel een bakkerij. De supermarkt is wat buiten het centrum, Kurt gaat terug naar de haven. 

Als ik na een klein uurtje met boodschappen retour kom, vraag ik me af waarom hij eerder terug ging… tja dan valt de frank, nie meer of nie minder of hij zit sebiet in de mast en ja hoor, ik zie wat volk rond de Balena en Kurt al in de helft van de 15 m… 

Ik maak kennis van Alex, die aan de lier van de mast staat en die Kurt dus aangesproken heeft met zijn vraag voor hulp : deze Engelsman is de gehuurde skipper/leraar van het nieuwe schip Avatar (Jersey) eigendom van Yves die zijn eerste zeilschip kocht, een 440C. 

Met de spinakkerval in de hand komt Kurt naar beneden, erg content natuurlijk, en met enkele Duvels in de kuip vernemen we dat Alex werkt als zelfstandig ingehuurde skipper bij deliveries voor werven of privé eigenaars. 

We eten aan boord, er is een pizzeria in het dorp en een Thais restaurant maar ze zijn niet erg aanlokkelijk. Aan boord : wok met kip en milde curry met bloemkool. 

Op tijd slapen en morgen zien we wel waar de wind ons brengt… noordelijker gaan we alleszins niet meer.