Zaterdag 29 juli : Veere – Wolphaartsdijk  (8 M)

En dan constateer je na meer dan 2 weken dat we ons blog nog niet afgewerkt hebben, ttz de laatste zeildag is nog niet gepubliceerd… Vanuit Veere vertrekken we mooi op tijd, en profiteren nog van een ‘stil’ meer. Op de fok zeilen we zonder veel haast naar Wolphaartsdijk, onze thuishaven, waar we iets na de middag arriveren. 

De zakken was worden bovengehaald, en ook ander materiaal wordt in de auto gepropt… Na 7 weken aan boord is het altijd met gemengde gevoelens naar huis rijden… we zijn ook wel graag thuis, maar op de boot zijn is eigenlijk altijd een beetje vakantie.

Vrijdag 28 juli: Oostende – Vlissingen – Veere (30 + 10 M)

Vroeg op en we maken ons snel klaar. Ondanks dat het rustig was, hebben we allebei niet goed geslapen. Om 7 u. zijn we al los, en meteen gaat het grootzeil omhoog als we de binnenhaven verlaten. Aan de havenhoofden zijn er best wat golven, maar als we wat verder varen, is het snel beter. Het grootzeil is voldoende in eerste instantie, ruim of voordewind… we hebben flink het getij mee, wat uiteraard de bedoeling was, en we zien vandaag heel wat zeilers! Duidelijk de betere dag na enkele dagen stilliggen. Het is grijs maar het blijft droog.

We tikken de mijlen Belgische Kust af, en zo naderen we Nederland, en dus ook Vlissingen. Rond de middag roepen we sluis Vlissingen op om versast te worden naar het Kanaal door Walcheren. De grote sluis is net in dienst, en we moeten naar het kleine sluisje. Dus fenders laag tegen het water. We zijn als enige schip… denken we tenminste. We meren af, niet zoals het eigenlijk moet, helemaal vooraan, maar eerder in het midden aan de stuurboordkant. De sluiswachter zegt ook niets, dus we denken dat het OK is, en dat de sluis meteen gaat sluiten. Maar neen, daar komen ondertussen nog schepen aan, en het is ondertussen moeilijk voor ons om naar voor te schuiven, omdat de bolders zeer ver uit elkaar liggen in deze sluis. Soit, het is (bijna) de meest onelegante versassing uit onze historie… Bovendien tikt de klok, want iedereen wil natuurlijk nog de Blauwe golf van 12u42 mee starten, en zolang die sluiswachter de deuren niet sluit, wordt er gewacht.

Uiteindelijk slagen we erin om nog nét met alle boten deze Blauwe Golf in te pikken en zo zijn we tegen 15 u in de sluis van Veere. Hier gaat alles vlot, en iets later varen we in box 22 in Veere. 

Samen met Ines en Luc toasten we op het terras van de Yachtclub op onze retour, en ‘s avonds is het showcooking in hun tuintje. Onze tocht zit er bijna op…

Donderdag 27 juli: Oostende

Vandaag wordt er veel regen en wind verwacht dus we gaan niet vertrekken. De wekelijkse marktdag is voor Kurt nostalgie, dus kuieren we de groentenmarkt, de veemarkt en het wapenplein af, regenjassen aan en onder de paraplu. ’s middags gaan we lunchen in een gekend visrestaurantje, garnaalkroketje en pladijs.

Morgen willen we op tijd vertrekken, maar de sluis draait dan pas om 8u30. Daarom verleggen we ons met de laatste sluis vandaag, aan de wachtsteiger aan de zeezijde.
Het waait nog flink maar we kunnen er toch rustig liggen, samen met een NL jacht die hetzelfde idee had dan wij.

Woensdag 26 juli: Oostende 


Weer een zeer mooie dag in Oostende, zon, wat wind, en zalig vertoeven buiten. Kurt poetst de boot en ik ga boodschappen doen. 


In de namiddag krijgen we opnieuw bezoek, Sabine vriendin en ex-collega en haar vriend Henk. Met Oostendse hapjes en ander vloeibaar lekkers wordt het een gevulde middag en avond, en eindigen we met een lekker ijsje en een bezoek aan hun nieuwe project dat nog in de ´steigers´ staat.

Dinsdag 25 juli: Oostende 

Mooie zonnige dag in Oostende. In de late voormiddag wandelen we tot de Thermae Palace en terug, dan met het pontje naar de Oosterhaven, om bij de Lorre vishapjes te kopen. 

Katrien, Kurts nichtje, zou komen en ze belt dat ze inderdaad in Oostende is. Kurt gaat retour met het pontje en ik verder naar de Lorre en dan te voet tot Oostende terug. 

Samen met haar vriend Tom een leuke namiddag in de kuip…

24 juli: Nieuwpoort – Oostende (12 M)

Planning van de dag : Kurt op en neer met openbaar vervoer naar Veurne om z´n mobiel op te halen en ik maak alles klaar om meteen te vertrekken als hij terug is. Na een halfuur is hij al terug op de boot : de buschauffeur accepteert geen cash geld meer !

Plan B : Chantal komt naar Nieuwpoort, met de gsm dus, en wil graag meezeilen tot Oostende !

Rond 13 u is ze daar, en zo vertrekken we met de zon richting Oostende, 13u30 varen we buiten.

Het is een westelijke, dus achterlijke wind, de gekende ´kotskoers´, ik neem naar goede gewoonte mijn zeeziektepilleke, onze opstapper niet. 

Met de fok alleen hebben we voldoende speed, en de 5 bft met stoten tot 6, blaast ons snel naar Oostende. 

We rollen de fok in en sturen de geul van Oostende binnen. Omdat we hier enkele dagen willen blijven, varen we naar de Mercator haven, dus het sluisje door. Gemakkelijk in het centrum en rustiger dan in de andere haven. Om 16u30 liggen we veilig binnen. Tijd voor een apero´tje in de kuip. Rond 19 u wandelen met Chantal naar de tramhalte en zwaaien we haar uit. 

Zaterdag 22 juli: Nieuwpoort 

Een rustige dag in Nieuwpoort met regen en buien in de voormiddag. Kurt wordt moe van de voorlaatste etappe van de Tour de France te volgen.

Ik ga met Danielle naar de bakker, ik moet een taartje kiezen voor het vieruurtje. Lekker en voldoende als avondeten 😀.

Zondag 23 juli: Nieuwpoort 

Nog een dagje in Nieuwpoort en we gaan op bezoek bij de zus van Kurt in Veurne. Met de bus is het een halfuur rijden.

Gezellige middag en afsluitend etentje in een buffetrestaurant in Duinkerken, zo zijn we ook nog even in Frankrijk geweest. Rond middernacht worden we in de haven afgezet door Chantal en Jean. 

Nog even paniek dan, Kurt heeft z´n mobiel in Veurne vergeten. Dat wordt dus morgen nog eens heen en retour met de bus.

Vrijdag 21 juli: Dover – Nieuwpoort (58 M)

Op onze nationale feestdag verlaten we Engeland, back to Belgium dus. Om 7 u los en we vragen toelating om via de oostkant te haven te verlaten. Dat is ook de geul voor de ferries, en we mogen na een vertrekkende ferry voor Calais aansluiten om buiten te varen. Het is op dit uur druk verkeer hier.

Zeilen worden gezet en we zeilen onder een pover zonnetje richting zuidoost naar de Traffic Lanes die we haaks moeten oversteken. Doordat de wind afneemt en om voldoende snelheid te houden, wordt een groot deel van de dag gemotord. 

We vernemen via de marifoon dat er een kanaalzwemwedstrijd plaatsvindt, we zien inderdaad verschillende schepen op het AIS-scherm in de traffic lane die niet de gebruikelijke koers varen.

Als we het verkeersstelsel gepasseerd zijn, gaat het even heel traag wegens stroom tegen, gelukkig blijft dit niet lang meer duren, en dan gaat het vooruit. We kunnen ook terug zeilen en arriveren via een korte passage in Frankrijk, in Nieuwpoort; rond 17u45, maar feitelijk dus een uur later, 18u45 meren we af in box H14, die onze vrienden van de Palourde, gereserveerd hebben. 

Danielle en Laurent zijn zelf pas terug van Londen, en we beleven een gezellige avond aan boord bij ons met pasta al tonno e piselli en leuke verhalen.

Donderdag 20 juli: Eastbourne – Dover (45 M)

De trip tot Dover kunnen we doen in een volledig tij en dan moeten we niet te vroeg vertrekken. Mooi weer, af en toe bewolkt, maar kans op druppels/kort lokaal onweer in de latere namiddag. Onze buren van de Troubadour vertrekken met sluisje van 9u30 en wij worden een halfuur later versast.

Rustig windje 3/4 bft, ruim, en het gaat mooi vooruit. We zien al snel de Kaap van Dungeness met de kerncentrale via dewelke we moeten varen om aansluitend de White Cliffs of Dover te bewonderen.

Als we bijna bij Dungeness zijn, kleurt de lucht grijs, snel donkergrijs… het water verandert ineens van diepblauw tot gifgroen, wat het een ”dreigende” sfeer geeft. Een Chinook-helikopter vliegt enkele keren rond de centrale, landt er, en stijgt dan terug op. De wind valt weg, en we halen de zeilen naar beneden. En het begint te druppelen, een kleine bui, en ik word in de kajuit gestuurd, er moet er maar één nat worden.
Maar dan zien we op 1 of 2 mijl, zeewaarts richting de traffic lanes, opstijgend water (zoals een helikopter die laag boven het water zou hangen) en daarboven een spiraalvormige luchtkolom, zoals een tornado, en inderdaad deze waterhoos zuigt het zeewater tegenwijzerzin de hoogte in. Even een stressy moment, want we weten niet welke richting dit gevaarte verdergaat. Als we realiseren dat deze links wegloopt, zijn we wat geruster en maken we enkele foto’s en een filmpje. Spectaculair natuurfenoneem, maar zoiets wil je liever niet van te dichtbij meemaken: we stellen ons de vraag wat te doen, als je dit plots zou ondergaan… binnen kruipen en afwachten en hopen dat er niet teveel materiaal mee weggezogen wordt ? Het filmpje staat helemaal onderaan.

Even later klaart het terug uit, en doet de motor de resterende mijlen. In Dover wordt meteen toelating gegeven tot binnenvaart en we krijgen een box op dezelfde steiger als tijdens de heenvaart. Het is rond 17u30.

Onze laatste Engelse avond wordt afgerond met een bezoek aan de Royal Cinque Ports Yacht Club, waar we de laatste cash ponden spenderen aan gin tonic en een herinneringsfles wijn. En we bezoeken het restaurant van het Dover Marina Hotel op de dijk. Byebye England, see you later.

Woensdag 19 juli: Portsmouth – Eastbourne (62 M)

Na een rustige nacht en uitgeslapen, vertrekken we om 8 u vanuit Portsmouth. Het stukje tot de Solent is zuidelijk en varen we buiten op motor. Er zijn rond dit uur vele ferry´s, grote en kleinere, die aankomen en vertrekken.  Twee grote voor Dieppe en Ouistreham, en ook vliegt/zweeft de hovercraft hier nog met 33 knopen over en weer. 

Als we de Solent bereiken, gaat het grootzeil omhoog en is er voldoende wind om 5 of meer knopen te halen.

Zo zeilen we, tij en wind mee, het grootste deel van de dag, richting oost. Als de wind toeneemt en onze autohelm het zwaarder krijgt, wordt het grootzeil gereefd. Superzeilen.
Bewolking en zon wisselen elkaar af.

Als het tij gedraaid is, worden de golven wat warriger en groter. Soms impressionante golven langs achter… Eens voorbij de Kaap van Beachy Head wordt er gegijpt, en kan de fok terug bij om het laatste stuk halvewinds Noord te zeilen.

We moeten op dezelfde steiger aanmeren als tijdens de heen en meren af naast zeiljacht Troubadour uit Terneuzen. We hebben hen einde vorig jaar ontmoet in de Zandkreeksluis.

Om 19 u varen we bij laagwater Eastbourne binnen, meteen het sluisje in. Voor ons ligt een visser, en hij heeft vele balen netten met grote wullocks aan boord. Ik vraag hem waar ze die vangen en hij biedt meteen aan om er wat te geven. Dat wordt dus geruild voor Belgisch bier.

We eten nog een klein hapje, overschotje pasta van vanmiddag en ook enkele wullocks die ik ondertussen gekookt heb in een pikante bouillon.