Zondag 18 juni : Weymouth – Torquay (55 M)

We hebben gisteren nog goed gerekend en de nautische pilotboeken geraadpleegd want het stukje Kaap dat we vandaag moeten ronden, staat bekend als ’heftig’ in sommige momenten. Het is nu wel tamelijk rustig weer, en de zee is meestal ’flat’. We willen met het draaien van het tij, dus slack, bij Bill of Portland zijn, en we moeten dus pas met de brug van 10 u de haven verlaten.

Het is tamelijk grijs als we vertrekken, en ook een stuk frisser dan de afgelopen week. We motoren zuidelijk en pikken al snel het tij mee. Aan de vuurtorens van Portland is het zaak om zeer dichtbij land, ofwel veel verder de Kaap te ronden, en veel verder betekent zeker een afstand van 5 à 6 mijl. We kiezen vandaag voor de korte route omdat de zee zeer rustig. Het is wel spannend om zo dichtbij te varen, je mag niet nadenken wat er zou gebeuren als je hier in een visfuik zou blijven haken. En ze liggen hier wel degelijk ! Alles vlot goed, en na dit stuk, is het koers 270 graden sturen tot de Tor Bay. En zowaar kunnen we nu de zeilen hijsen en sturen iets noordelijker, 260 °.

Lopen we Exmouth of Torquay aan, we hebben nog wat tijd om een en ander na te lezen, bellen om te reserveren wordt sterk aangeraden, en zo is het probleem snel opgelost, want Exmouth Harbour is volzet. Dus houden we Torquay als bestemming. We weten ondertussen dat je dat uitspreekt als ’Torkie’.

Daar geeft de havenmeester ons telefonisch box C65 door, met de uitleg over de steigers enz. We zeilen aan de wind, we halen het in een tweetal lange rakken, maar dan komt de stroom tegen en neemt de wind wat af, maar vooral is er een korte golfslag. We motoren de laatste 2 uren, en lopen rond 21 u. de haven binnen. Als alles goed ligt, en we wat opgeruimd hebben, is het bijna 22 u. en flink afgekoeld. Een wandeling zit er niet meer in, dat is voor morgen.

Zaterdag 17 juni : Weymouth

We slapen uit vandaag, ’t is weekend. En dat word je gewaar in deze Marina, de ligplaatshouders komen met hun families naar de haven. Schuin over ons heeft een zeiljacht een grote Nederlandse vlag als beleefdheidsvlag gehesen. We ontbijten wat langer, en maken ons klaar voor een wandeling langs de zeeboulevard. Het is opnieuw warm maar minder heet dan de vorige dagen, beetje bewolkt ook. Bij het strand van Weymouth moet je je ogen de kost geven, wat je er allemaal tegenkomt… behalve alle soorten tattoo’s op alle mogelijke lichaamsdelen van jong en oud, toeristen van allerlei slag en op het strand zelf : kermis op het zand, met zelfs een arena waar kinderen met een ezeltje kunnen rondrijden. Denk dat dit bij ons al lang verboden is… aan het einde van de boulevard is een treffen van oude en recentere leger-vehiculen, veel jeeps en tanks van het USA-leger uit WO2, maar ook bv. van de Falklands en Irak-oorlogen.

Zo komen we vanzelf in de vissershaven. Hier zijn vele pakhuizen mooi gerenoveerd. We passeren de Royal Dorset Yacht Club, en die wordt net geopend. Hier gaan we even een kijkje nemen op de 1ste verdieping. Mooi zicht op de haven en de enige gast die ook binnenkomt, vraagt om de TV aan te zetten : het is de live uitzending en het sluitstuk van de festiviteiten van de koninklijke feestdag Trooping the Colours, voor het eerst met King Charles III. Eigenlijk wordt de verjaardag van de Britse Monarch officieel gevierd, hoewel die in november is. Maar voor een parade van de verschillende legerregimenten werd enkele eeuwen geleden, omwille van het weer, gekozen om dat te doen in juni. Het eindigt met een defilé waarbij alle types legervliegtuigen en -helikopters in eskader over Buckingham Palace scheren, en dat wordt door honderdduizenden Britten, en wij dus ook, bekeken.

Het is ondertussen al even de middag gepasseerd en we kiezen een terrasje uit om een zomerse salade te nuttigen. Nadien wandelen we nog even verder via het kasteel op de havenpier en zo terug naar de haven. We bezoeken het havenkantoor en gaan nadien allebei op stap voor inkopen: Kurt gaat 50 l diesel aanvullen, en ik moet wat vers fruit en groenten zien te vinden. Niet zo evident, en lekker brood is sowieso een uitdaging in de UK. Maar daarop zijn we min of meer voorzien met lekkere crackers. Avondje aan boord, een stukje frisser dan de vorige dagen.

Vrijdag 16 juni : Itchenor – Weymouth (68 M)

En inderdaad, wekker om 6 u en klein ontbijtje, we gooien los om 6u45, en varen de rivierarm af, tij is tegen maar dat gaat wel vlot. Opnieuw tussen alle meerboeien, onder een blauwe hemel al, het belooft weer lekker warm te worden. 

We twijfelen over de route: noord van Island of Wight of ten zuiden ervan. Er Is op dit moment geen wind, dus sowieso is het motoren geblazen. De noordelijke weg via de Solent is wat drukker maar ook iets korter, en er is altijd wat te zien dus we kiezen deze optie. Vanaf Yarmouth is er voldoende wind om te zeilen,  en voor het eerst met een aandewindse koers. Op een moment zelfs pittig… vanaf na de Needles gaat het wat zuidelijker om Alban’s Head te ronden en dan richting Weymouth te sturen. Ten opzichte van de Solent, is het hier rustig. Het ferryverkeer, de grote scheepsvaart naar Southampton of Portsmouth zijn hier niet meer van doen. We zien nog enkele zeilers meegaan, maar na 3,5 uur, is de wind weer ingezakt en draait de motor opnieuw. We willen in Weymouth in de marina gaan liggen, dat is voorbij de stadsbrug, en die draait om de 2 uur, als het goed gaat, zullen we net op tijd zijn voor de opening van 18 u ! Dat lukt gelukkig dus liggen we even later in box B9. 

We krijgen de code van sanitair en toegang en moeten morgen komen betalen, het havenkantoor sluit zo meteen… 

Weer een heel stuk opgeschoten, we twijfelden om de nacht verder te varen, maar alles zou op motor zijn, en dat zagen we  niet zitten…  en Weymouth is een leuke tussenstop. Dit is het verste punt van Zuid-Engeland dat we ooit bezocht hebben. 

We nemen de boot even onder handen, dek, kuip en romp worden snel gepoetst, dat was nodig…

Het laatste potje vers stoofvlees gaat eraan, en na de afwas en nog een koffietje, moe de kooi in..

Donderdag 15 juni : Itchenor

Wat een rust op dit stukje rivier, veilig aan de steiger… als het tij keert, draaien de boten die aan de moorings liggen, rustig naar andere kant. 

Na het ontbijt krijgen we bezoek op de steiger van de Harbour Master, hij komt het liggeld ontvangen en overhandigt de infofolder. 

Gisterenavond meerde er nog een NL jacht achter ons af, Kind of Blue, uit Vlissingen. Ik heb hun blog vele jaren geleden gevolgd, ze hebben de wereld rondgezeild. Vandaag aan de babbel met hen. We verleggen Balena naar de binnenkant van de steiger, en Kind of Blue volgt. 

Tijd om de ferry/watertaxi op te roepen, een klein bootje komt snel aangevaren en we worden bij de Harbour Office afgezet, klaar om een mooie wandeling te maken, We maken ons niet druk over de hitte (!)… 

Het is een mooie wandeling, langs de rivierarm tot de havens van Birdham en Chichester, sluisje over en verder. Soms mooi beschaduwd door bomen, dan weer door velden en privé weggetjes. We lunchen in een mooie pub/restaurant bij Dell Quay, een lekkere salade op het terras met mooi uitzicht. Dan gaat het dus weer verder, richting Bosham, een andere rivierarm van deze Area of Outstanding Natural Beauty, AONB. Via velden en wegeltjes komen we puffend aan in de Anchor Blue voor een verfrissend drankje. We hebben al 12 km afgelegd, en volgens wat ik gelezen heb in de infofolder komt de watertaxi ons hier oppikken als je belt. Maar dat blijkt niet juist te zijn… hij kan ons enkel ophalen bij het smokkelaarspad van Bosham en dat is nog 4 km verder, dus snel snel op weg, het is al 17.10 en de ferrytaxi stopt op 18 u. We zijn er voor zijn dagtaak eropzit, en we worden mooi op ‘onze’ steiger afgezet. We nemen een verfrissende duik, het oppervlaktewater zou 25 gr zijn, en spoelen met zoet water. Nog een mooie avond buiten op de boot, en niet te laat naar bed, morgen op tijd vertrekken

Woensdag 14 juni : Eastbourne – Itchenor (61 M)

Mooi op tijd, klaar om het geplande sluisje van 7u30 samen met een viertal andere jachten, de zee op te gaan. Vol moed voor een mooie zeildag, en dat gaat goed… voor een uurtje althans. De wind is al snel variabel maar vooral, amper 2 bft en dat betekent de rest op motor. 

Ja ook dat is een ’zeil’-vakantie. Maar er is altijd wat te zien, eerst is er Beachy Head en de Seven Sisters, de mooie witte kliffen vlak voorbij de pier van Eastbourne.

Dan steken we de baai over, zodat Brighton niet van dicht bewonderd wordt. We dachten eerst nog om Shoreham aan te lopen maar onze back-up op de wal Christel heeft er niet veel goeds over te vertellen, we brommen dus maar verder. Bij de Kaap van Selsey Bill hebben we de beginnende vloed al tegen, maar het lukt nog aardig om de verkorte Boulder Street te passeren. 

Plan is om de Chichester Area binnen te varen, eigenlijk een rivierenland met 4 armen, enkele marina’s, aanmeerboeien, drijvende steigers zonder walverbinding en ankerplaatsen. Bij het binnenvaren moet je de ondiepe natuurlijke toegangsdrempel passeren, met veel wind en golfslag niet evident, maar nu met dit rustige weer en de platte zee, is dat geen opdracht. We varen tussen de vele moorings en de woensdagavond-regatta door tot bij Ichenor, en meren af aan de Visitors Pontoon. Naast ons draaien vele zeiljachten rond hun privé-boei en aan de wal spotten we enkele prachtige huizen. Uit voorzorg enkele schokdempers aan de meertouwen, maar het wordt een rustige nacht. We eten buiten natuurlijk, en pas als de avond valt, wordt het wat koeler.

Dinsdag 13 juni : Dover-Eastbourne (48 M)

Staalblauwe hemel en voorspelde wind N/NO 4 en 5, later variabel en minder. We zullen zien hoever de wind ons brengt. We worden uitgezwaaid door Claire en Serge en verlaten Dover Marina rond 10u30. Meteen de zeilen omhoog en koers naar Eastbourne. 

De wind die achterlijk is, niet figuurlijk maar dus letterlijk, maakt dat we ’vlinderend’ zeilen, dus grootzeil over bakboord en fok over stuurboord, en de telescopische kleine boom erbij om, alles op zijn plaats te houden. We zeilen snel, dikwijls 6,5 tot 7 kn door het water, zelfs even 8,5 getikt maar dat was natuurlijk maar een second, het was wel geregistreerd als max. speed :).

We houden de meegaand stroom mooi bij, tot Dungeness Head was er nog niet veel van betekenis, dan 5 uur helpende stroom en nadien dus terug tegen? Maar de wind houdt de zeilen goed vol en na een korte periode van iets minder wind, trekt die rond 16 u terug goed aan en gaat het opnieuw snel tot de aanloop geul van Eastbourne. Zeilen neer en snel klaarmaken voor het sluisje dat open staat. Het is tegen 18 u.  De sluizen worden hier in Engeland iets sneller versast dan bij ons, gewoon de deuren openen en al het water stroomt binnen of buiten alsof het van een drempel stroomt. In de sluis is het wel eenvoudig afmeren aan een steiger, waar de bolders zeer gemakkelijk te bereiken zijn vanaf je boot, een spring zetten als eerste aan de steiger is wel een vereiste. We krijgen in de sluis het nummer van de box toebedeeld, en meren af vlak naast de Belgische Lecas uit Colijnspaat. Ze zullen vroeg vertrekken morgen, al rond 4 u, om misschien meteen tot België te varen.

We eten buiten, nog lekker in de zon, en beslissen om morgen verder te varen in de hoop dat er zoals vandaag nog voldoende wind gaat zijn. We’ll see…

Maandag 12 juni : Dover

Echt vakantie vandaag, want we blijven een dagje in Dover. Er werd niet veel wind voorspeld, maar wel mist. En ja hoor, Dover Castle dat we gisteren mooi boven de haven uitkijkend fotografeerden, is niet te zien deze ochtend. We ontbijten en douchen en rommelen wat op. 

In de late voormiddag wandelen we tot de bushalte in Dover en rijden we tot Canterbury, een rit van 35 min., dus goed te doen. Daar bezoeken we natuurlijk de bekende kathedraal : erg imposant en lekker koel op deze hete dag. In Dover probeerde de zon de mist te overtreffen maar eens enkele km het binnenland in, is het puffend warm. In de kathedraal zijn televisie-opnames bezig, met een mooi ensemble koperblazers en een paukenist, prachtig. 

Terug in Dover zien we dat onze buren Serge en Claire niet vertrokken zijn omwille van de mist. Tja, het weer regeert voor zeilers… ’s Avonds nog een get-together bij ons, maar we maken het niet te laat, morgen vertrekken we allebei, zij oostelijk, wij verder west.

Zondag 11 juni : Duinkerken – Dover (44 M)

Een zeer warme ochtend en al een stevig zonnetje om 8 u, we zullen ons goed mogen insmeren. We vertrekken om 8u45, eerste stuk motor op een platte zee, langs de industriehaven van Duinkerken. Als er wat meer wind is, gaan de zeilen op en bijna aan Calais, gaan we overstag en kunnen we zeilend met de juiste voorliggende koers, deel 1 van de traffic lane oversteken. Uitkijk houden is de boodschap voor de grote scheepvaart die van links komt. Als we bij deel 2 zijn, terug motor op want er is wat weinig wind om dit stuk juist over te steken; en nu komen de grote schepen dus van rechts, het voelt alsof je een autostrade zou oversteken als voetganger. 

Hoewel we deze ochtend dachten dat het snikheet zou worden, is het een stuk frisser op zee, de zon blijft wel branden.

De White Cliffs of Dover zijn al een tijdje zichtbaar, toch is het wat heiig op het water. Het is al 10 jaar geleden dat we hier nog eens geweest zijn, er is ondertussen een nieuwe passantenhaven gebouwd, en na 3 keer aanmelden, op 2 km, op 200 m en vlak voor de Outer Harbour, varen we Dover Marina binnen, box E113 wordt ons toegewezen. Er is hier nog veel plaats ! De Britse vlag wordt gehesen, en de officiële clearance van de Britse Border Force ontvingen we gisteren al via e-mail, zodat we de gele quarantaine-vlag niet moeten voeren.

Ondertussen weten we dat zeilschip Speedwell op weg is naar Dover op hun retour, en zo ontmoeten we Serge en Claire enkele uren later. We worden enthousiast bijgepraat over havens, goede ligplaatsen, leuke stadje enz. Chance dat we al beslist hebben om morgen hier een dag te blijven, want het is laat geworden.

Zaterdag 10 juni : Veere – Vlissingen – Duinkerken (9 + 54 M)

De wekker roept ons tijdig, om 5u45 varen we richting Middelburg waar we dus de eerste Blauwe Golf, als enig schip, oppikken. Het is op het eind nog even spannend, de opening is om 6u27 omwille ’van de spits’. 

In Vlissingen scheidt enkel de zeesluis ons nog van het getijdewater van de Scheldedelta: samen met een politieschip en 2 recreatievissers worden we geschut en varen we om 8u25 de Schelde richting Noordzee op. Zeilen omhoog, even polshoogte nemen van de grote beroepsvaart hier, en eens de vaargeul overgestoken is het grotendeels ruim en achterlijke wind, oost en noordoost, vaak wat afwisselend, we kruisen af om niet pal voor de wind te komen. En een hele dag zon met vanaf de Franse grens wat wolkjes.

We passeren Zeebrugge, Oostende, Nieuwpoort en kunnen blijven zeilen, hoewel we dachten dat het niet voor de hele dag zou zijn. Dus blijven we doorgaan, vanaf 16u trekt de wind nog wat aan en zeilen we nog 6 kn (soms 7 kn) over de grond in de Trappegeergeul, de smalle vaarweg tot Duinkerken. Om 18u varen we Duinkerken binnen, nog snel de Franse vlag in het want trekken en aan de lange passantensteiger is het nog uitzonderlijk leeg. 

Er is al niemand meer op het havenkantoor, gelukkig hebben we de code gevraagd om te kunnen douchen. Deze namiddag werden we belaagd door verschrikkelijke kleine vliegen, alles zat vol zowel buiten aan dek en op zeilen als binnen in de kajuit, enorm vervelend. Kurt spuit dus buiten alles schoon, en binnen ben ik een tijd bezig om de meeste buiten te krijgen of murw te slagen, te stofzuigen en te soppen. De douche is een verademing.

Na eten en afwas en nog wat opgeruimd te hebben, zijn we allebei moe en kruipen we de kooi in.

Vrijdag 9 juni : Wolphaartsdijk – Veere (8 M)

Countdown is gedaan, we vertrekken naar de thuishaven met de verse producten en de laatste spullen, weer een hele koffer vol. 

De weersvoorspellingen zijn uitzonderlijk voor begin juni: er staat een hittegolf op til ! Alleszins voor binnenland B en NL. We hopen op het water wat verkoeling te vinden. 

In de kajuit van onze Balena is het, na alles weg geborgen te hebben, plakkend heet, 29° C. 

Vertrekken is de boodschap: met de handige hulp van buren Greet en Armand, wordt de warme wind die nu blaast, gecounterd, en varen we De Zandkreek buiten. Byebye W’dijk, tot binnen 7 weken.

Fok open en zeilen maar ! Zalige rust natuurlijk, het is 19u en iedereen is ofwel al aangemeerd of vertrekt morgen pas. Aan de Goudplaat zien we een ’kudde’ paarden tot aan hun buik in het water afkoeling zoeken… dan is de wind plots op, en is het tot de sluis in Veere op motor. We worden in ons eentje versast en meren aan de steiger op het kanaal naar Walcheren af voor de nacht. Onze ’Veerse’ vrienden komen nog even op bezoek en het is al zaterdag als Kurt en ik de planning voor morgen nog even herbekijken.

Conclusie : toch maar beter iets vroeger vertrekken dan de geplande blauwe Golf van 8u35, en dat betekent al om 6u35 ! Snel snel bed in dus voor een korte nacht, het getij wacht niet 😀.

Balena is er klaar voor: motoronderhoud is gebeurd door Kurt en Dirk, voorraad droge voeding en dranken zijn aan boord, en kledij voor alle weeromstandigheden heeft zijn plaats gekregen. Dus ook thermisch ondergoed, dat zou je nog vergeten met de aangename temperaturen van de laatste week.

We staan te popelen om onze vakantie aan te vangen… we zouden graag de Zuidwestkust van het Verenigd Koninkrijk verkennen : havens zoals Falmouth, Plymouth, Dartmouth, Penzance, en waarom niet de Isles of Scilly bij ideaal weer. Al enkele weken staat er vaak een sterke noord en noordoostelijke wind; dat zou niet slecht zijn voor onze plannen. Maar zoals altijd, zullen we het doen met wat zich aanbiedt… en misschien belanden we wel in Schotland 😀 !

Op een mooie Pinksterdag vertrok Balena met veel zon richting de Oosterschelde… het plan om naar Zeebrugge of Cadzand te zeilen, was al van tafel geveegd omwille van… ja, idd de verwachte wind, noordoost maar vooral veel ! Te veel om op te kruisen in de retour.

Via de sluis dus de Oosterschelde op, en tij mee, bestemming Burghsluis. Beetje te ongeduldig aan de Zeelandbrug en geen zin om er op de volgende opening te wachten, waarom niet naar St. Annaland ? Ok, goed idee, maar na Stavenisse wordt dat opkruisen natuurlijk en ook daar niet teveel zin in, kereweerom dus, misschien wel Colijnspaat…

Ondertussen is de wind al flink aan het toenemen en omdat het alweer niet uitkomt met een brugopening (ok, we waren niet erg geduldig vandaag) en het tij nog niet laag genoeg is zodat we onder de brug kunnen, zetten we koers zuid, Kats voorbij, en varen we terug via de sluis naar Wolphaartsdijk… we zien nu 25/28 knopen wind, in de eigen box meren we veilig aan.

28 mijlen dus op de teller en gewoon terug in de thuishaven. Dat is, denk ik, de eerste keer dat we dit doen.

We hebben echter nog vanalles te doen, en die kleine opdrachtjes ´ blijven vaak liggen maar zijn toch belangrijk. Zeker als we binnen 2 weken vertrekken, en het achterlicht niet werkt of het motoronderhoud nog niet gedaan is.

Hoewel Balena al half februari 2023 terug in het water ligt, hebben we nog niet veel mijlen afgelegd. Een late skiweek en veel regen en koude in maart en april zijn daar oorzaak van.

Het Paasweekend is het eerste vaarweekend, het fokzeiltje staat erop, we varen naar Wemeldinge maar te weinig wind om te zeilen, en goede opener voor de motor dus. ’s Avonds komen Ines en Luc aperitieven en gaan we dineren in rest. De Oude Sluis. Op Paasochtend is het nog steeds grijs en te weinig wind om te zeilen. Maar de eerste mijlen staan dus op de teller.

Het verlengde weekend van 1 mei zeilen we zaterdag naar Oranjeplaat/Arnemuiden, waar de Amazone al aan de passantensteiger ligt als we er arriveren. Het is mooi weer, eindelijk een zonnige dag. We fietsen naar rest. Midden Zeeland. Zondag is het pas namiddag eer we losgooien, de vervangende havenmeester is pas na 13 u aanwezig. Wij varen amper 1,5 mijl om een plaats te zoeken in Den Omloop. Daar is het gezellig druk maar rond 18 u liggen we nog alleen aan de middensteiger, voor een rustige nacht. Maandag naar de thuishaven.

En zowaar is het weekend van 6 en 7 mei aangenaam qua temperatuur, beetje grijs maar we kunnen zeilen, bestemming Yerseke. We hebben er afgesproken met de Confido, ook een Everson 33, de vroegere Zeejager die sinds vorig jaar na vele jaren Frankrijk en Spanje, door de nieuwe eigenaars naar Tholen werd gezeild. Zondag op een platte Oosterschelde retour tot Wolphaartsdijk. Alles samen 22 mijltjes. Waar is de tijd dat we begin mei al naar de UK voeren.

Op Genua tot thuishaven

We vertrekken om 8 uur, genua open en ontbijt op het water. Het is rustig natuurlijk op een zondagse vakantie-ochtend… We passeren Borgen en Fast Forward die aan de Goudplaat liggen en arriveren rond 10 uur in de jachthaven van De Zandkreek, onze thuishaven.

Na 7 weken, veilig en zonder grote mankementen (het kleine scheurtje in de fok is peanuts) thuis, bovendien prachtige havens en plaatsen bezocht en weer mooie zeilervaringen beleefd.

We ruimen op, laden bakskisten met was leeg en poetsen Balena langs binnen en buiten. Ondertussen nog bezoekjes van buren Greet en Armand, Frans, Filip en Viviane, Jan en de havenmeester Kees.  En dan sluiten we onze boot af na 51 nachtjes

Hopelijk snel een volgend mooi weekend 🤗🤗

Naar Zeeland

Druk in de haven, toch een rustige nacht. Enkel wat deining als de vissers terug binnenvaren.

De stroom hebben we mee tot Vlissingen tot ongeveer 18 u, dus moeten we niet te vroeg vertrekken. Ik kan nog naar de vistrap om verse vis en garnalen te scoren 🎏… Het wordt een schaal pladijsjes die panklaar worden schoongemaakt.

We hoopten op een mooie laatste zeezeiltocht, het werd een mooie motortrip want de voorspelde zuidenwind 3/4 bft was en kwam er niet … We arriveren mooi op tijd in Vlissingen en op aanvraag van een brede catamaran wordt de grote sluis bediend. Zo kunnen we inhaken op de blauwe golf van 16u42. Ook in Veere wordt de grote sluis geopend voor de catamaran en wij. En zo belanden we na 7 mooie weken op het Veerse Meer, waar onze thuishaven ligt.

Maar voor de laatste vakantienacht meren we af aan de Mosselplaat, met mooi zicht op Veere. Er is nog een plaatsje aan het einde van de steiger. De visjes worden gebakken en lekker bevonden.